Ailesini, fail-i meçhul bir kazada kaybettikten sonra bu sırrın peşine düşen Hayat`ın yolu, araştırmacı-gazeteci olmak istemesiyle üniversite okumak için İzmir`den Trabzon`a uzanır... Karadeniz`in hırçın dalgaları, genç kızın hayatına "Cenk" rüzgarını savuracak ve tüm dengeleri bozacaktır! (Aktif yazılan bir kurgudur...) Hayat için "ev" kavramı, üç yıl önceki o talihsiz kazayla birlikte enkaza dönüşmüştü. İstanbul defteri kapanmış, İzmir`de dayısının yanına açılan yeni sayfa ise beklediği huzuru getirmemişti. Artık gitme vaktiydi. Hayat rotasını kuzeye, hırçın dalgaların memleketi Trabzon`a çevirdi. Arkadaşları, anıları ve geçmişi geride kalırken, onu bu kaçışa sürükleyen sebep dudaklarının ucuna mühürlenmiş bir sırdı. Karadeniz`in hırçın rüzgarı "hoş geldin" dercesine çarptı yüzüne. Çay karası saçları savrulurken, deniz mavisi gözlerini kapatıp ciğerlerine o nemli, iyot kokulu havayı doldurdu. İçinde hem yeni bir başlangıcın huzuru hem de bilinmezliğin endişesi vardı. Ancak rüzgar sadece Hayat`ın saçlarını değil, kaderini de savuruyordu. O rüzgarın vurduğu diğer kıyının adıydı Cenk. Tam bir Karadeniz delikanlısıydı. Dışarıdan bakıldığında kaşları çatık, duruşu sert, duvarları aşılmaz. Ama bu çatık kaşların ardında, sevdiklerine canını verecek kadar sıcak bir kalp ve keskin bir zeka yatıyordu. Maske takanlara, içinde gizli hesaplar barındıranlara Karadeniz`in en sert poyrazı olur, göğü gürler, tufanlar koparırdı. Kader, kapılarını onlara araladığında bu iki dalga aynı "Rıhtım"da buluşacaktı.

Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade`nin, hoşlandığını bile itiraf edemediği Kaan yüzünden futbol takımıyla istemeden iç içe girer. Gösteri projesi, Ilgaz`ı Asil`le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade`yi duygularıyla yüzleşmeye, Kaan`ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilemeyen ve Ilgaz`la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortaklık, bazılarıysa adını koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

İnsan bazen ait olduğu yeri aramaz; neden hiçbir yere ait hissedemediğini sorgular. Sevilmek mi zordur, yoksa seçilmek mi? Bazı soruların cevabı yoktur— ama ağırlığı vardır.