0547******: Belkide size ilham olurum yazar hanım..:) Siz: Hiç sanmıyorum gizemli bey... 0547******: Göreceğiz yazar hanım..:) & Anonim bir kişiden gelen mesaj hayatınız ne kadar değiştirebilir ki? Eğer merak ediyorsanız sizi sayfaların arasına davet ediyorum... Bir yazarla gizmeli hayranın hikayesi sizlerle. Umarım okurken keyif alır ve seversiniz:)

Yavuz hiç sevmediği kütüphaneye o gün proje ödevi için gidecekti. Tabi hayatının aşkıyla orada tanışacağını bilmeden.

"Sen hiç aşık oldun mu?" Hayır çünkü onun tek hedefi kariyeriydi. Buzlar Prensi, kızların gözdesi sahanın kaptanı... Sonunda çok istediği kaptanlığına ulaştı fakat bir sorun vardı. Hayatta her şey iyi gidemezdi ya. Takım arkadaşları kaptanlığına itiraz etmişken soluğu mahallede alan Eflah, orada bir kız ile tanışır. Zamanla ona bağlanır ve aşık olur... Aşklar, olaylar, maçlar ve takım ruhu belki de daha fazlası, hepsi burada. Lacivertli takımın hikayesine hoşgeldiniz.

Eski komşu Bazı insanlar vardır… Aynı sokakta büyürsün, aynı havayı solursun… Ama onları gerçekten görmek için yılların geçmesi gerekir. Sümeyye Ardıç, Hakkâri Devlet Hastanesi’nde çalışan genç bir hemşire. Hayatı; hastane koridorları, telaşlı günler ve içinde sakladığı sessiz duygular arasında geçip gider. Ali Arslan ise bir üsteğmen. Görev onun için her şeydir. Disiplin, düzen ve susmak… alıştığı hayatın parçalarıdır. Bir gün yolları kesişir. Kısa bir an… sıradan bir karşılaşma. Ne o gün birbirlerini tanırlar, ne de kalplerinin neden hızlandığını anlarlar. Ama kader, bazı hikâyeleri yarım bırakmaz. İkisi yeniden karşı karşıya gelir. Bu kez sadece gözleri değil, kalpleri de konuşmaya başlar. Geçmişin izleri, hatırlanmayan anılar ve yarım kalmış bir tanışıklık… Onları birbirine çekerken, hayat ikisine de aynı soruyu sorar: Birini gerçekten tanımak için hatırlamak mı gerekir… yoksa kalbin bilmesi yeter mi? Eski Komşu Aynı sokaktan çıkan iki yabancının, birbirine dönüşen hikâyesi… +!&içerik bulunan bilmektedir. Gerçek okuyucu istiyorum ve bol yorum istiyorummmmmmm.

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Araba yarışlarına düşkün olan Ada Kalay ve her yarış sonu Ada`yı karakoldan toplayan sayın polisimiz, Akay Sanrıç.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

Bir grup arkadaş. Bol kahkaha. Saçma cesaret oyunları. Ve fark edilmemesi gereken duygular… Umay ve arkadaşlarının eğlenceli ama karmaşık dünyasında, “kanki” olmak bazen sandığından daha tehlikelidir.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

"Benden daha zehirli olması, onun şifası olmama neden oluyordu." Babasının ölümünün ardından kalan parayla Genetik Mühendisliği okumuş Helixa bir şifacı açar. Oraya sık sık gelmeye başlayan Gabriel`i bir süre sonra babası gibi görmeye başlar. Ve zaman böyle ilerlerken Gabriel ondan bir şey ister. Kendisi için zehir üretmesini karşılığında da istediğini yapacağını söyler. Helixa ise bu teklifi kabul eder. Okumadan önce! İçinde argo veya küfürlü sözcüklere rastlayabilirsiniz. Bazı bölümlerde de katletme, öldürme, şiddet vb. görülebilir. Özendirme içermez, hassas okuyuculara önerilmez.

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

Kendi peri masalım başıma yıkılan bir enkaz olmuştu. Kanayan dizlerim silinmez,ağlayan göz yaşlarım kurumaz olmuştu. Güvendiklerim güvenilmez,düşündüğüm şeyler yalan çıkmıştı. Ben Meyra Güneş her şey üstüne yeminim vardı sırla saklanan,kapatılan gerçeklerin üstünü bir bir yıkıp sökücektim. Olayda geçen her şey,kurum,kuruluş,kişiler kurgudur. Kitap kapağını kendim tasarladım ve yaptım hakları üstümedir.

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

"Aramızdaki 30 santimetrelik boy farkı, kalplerimiz arasındaki o uçsuz buçaksız mesafeyi gizlemeye yetmiyordu. Bu, en yakından izleyip, en uzaktan sevmenin hikayesi..." Kayra, sabahın köründe arkadaşlarıyla çıktığı o dik yokuşun sonunda sadece bir basketbol maçı değil, dört yıllık sessiz bir nöbet bekliyordu. Tribünün kalabalığında kaybolan 1.65’lik bir genç kızın, sahanın devleşen ismi Onur’a duyduğu o ulaşılamaz hayranlık, her düdük sesiyle biraz daha derinleşiyordu. Fiziksel mesafeler adımlarla aşılırdı ama ya ruhlar arasındaki o uçurumlar? Onur, başka kalplerde baharı yaşarken; Kayra, kışın ortasında bir sabah vaktinde sadece izlemekle yetiniyordu. Not: Bu kitap gerçek bir olaydan esinlenilmiştir.

Bazı ayrılıklar bir son değil bir korumadır. Zeynep, Arda`yı sevmekten değil, onu geçmişinden korumak için bıraktı. Babasının geçmişi, Arda`nın acısının tam ortasındaydı ve bu gerçeği öğrendiği gün içindeki her şey çöktü. Onu o kirlilikten korumak için hayatının tek güzel şeyini kendi elleriyle parçaladı.Arda ise gittiğini gördü, her şeyi duydu, ama hiçbir şeyi anlamadı. Anlamak istemedi. Öfkesini taşın altına, imzaların arkasına, İstanbul`un en yüksek katlarına gömdü. Şehirleri yıkıp yeniden inşa edecekti; belki böylece içindeki o enkaz da düzelirdi. Ama enkaz, beton altına gömülünce yok olmuyordu. Sadece derinleşiyordu.İkisi de aynı şehirlerde, aynı yalnızlıklarında, aynı acıyı taşıdı. İkisi de yıllarca yuttukları o ağırlığı bir gün bedenlerine ödedi; Aynı teşhis, aynı sessizlik, aynı son.

Köy Kurgusudur.

Bakışları dudaklarımda kilitlenirken, sesi emredici bir fısıltıya dönüştü; "Bu gece sana doyamayacağım, karıcım." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın) Kitabı okuduğunuz gibi takip + oy ve yorum yapın lütfen ❤️

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Biz hepimiz bir puzzlenin parçalarıyız ve bir araya gelince güzelleşiyoruz(ALINTI)

Merhaba ben irem bu benim ilk kurgum umarım beğenirsiniz oy vermeyi unutmayın Lütfen (◡‿◡✿)

ÖZELDEN YAZMANIZ YETERLİ AKTİFİM SİZE GÜN İÇERİSİNDE DÖNERİM (KARŞILIK YOKTUR)