Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

birisi kavgacı sert uslanmaz çapkın ama ikizine düşkün olan Aren diğeri sevimli narin kırılgan korkak abisine deli gibi hayran olan Arel ikisi birbirine aşırı benziyordu tek farkları biri sert küfürbaz diğeri ise narin kibar Aren ikizini korumak için bütün acılara göğüs germiş bir adamdı

​"Bazı hatalar dünyayı yok eder, bazıları ise onu yeniden renklendirir. Henüz doğmamış bir bebeğin kaderi, hırslı bir dedenin tek bir hesap hatasıyla mühürlendi. Gri saçlar, kıpkırmızı gözler ve radyasyonun bıraktığı silinmez izler... Ailesi onu korumak için kıtalar aşsa da, geçmişin gölgesi Seul’ün parıltılı sokaklarında bile peşlerini bırakmayacak. O, bir projenin en büyük başarısızlığı mı, yoksa dünyanın en güzel mucizesi mi?"

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Gözlerini açtığında kendini eski bir depoda bulan Hayat etrafında kimsenin olmamasını fırsat bilip, kaçırılırken adamın cebinden aldığı telefondan rastgele bir numara çevirip yardım ister.

Bir Kaza,Acı ,Yanlış seçimler ve kin yüzünden hayatı mahfolan onca insan bu insanlardan en çok zararı gören ise nisan bakalım gerçek ailesini bulunca ne olacak

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

*Yaşanmış olaylardan yazılmıştır*

SÖYLENEMEYENLER !Eşcinsel bir kurgudur homofobikler ve köpekler giremez!

Bakışları dudaklarımda kilitlenirken, sesi emredici bir fısıltıya dönüştü; "Bu gece sana doyamayacağım, karıcım." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın) Kitabımı takibe almayı da unutmayın :)

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Elvin Karman ve Pusat Arelhan. Pusatın babası Elvinin annesini dolandırmasıyla Pusatın başına yeni bir bela açılmıştır: Elvin Karman. Elvin annesinin dolandırmasını öğrendiğinde içinde kaynayan bir öfke hisseder. Pusatsa Elvini başına bela açmasın diye uzaktan gözetlemeye koyulur. Ama sorun şuydu hayat onları ne hâle getirecekti?

Ne diyor bunlar lan ben karışmışmıyım?? Genç kurgu arkadaşlar vavelyadan`da okuyabilirsiniz orada instagram bölümüde var kitap adı vesaire aynııı

Sıcak bir gündü o gün hatta fazla sıcak okulun son günü annem beni okuldan almaya gelmiş yanında da en sevdiğim içeceği yani kakaolu sütümü getirmişti ben kimmiyim aslında bunun çok da bir önemi yok ama yine de söyleyeyim ben Deniz gece, gece ismimi babam koymuş kendisi gibi karanlık bir isim olsun istemiş ama gecede sadece karanlık değil aynı zamanda yıldızlar da vardır istediği gibi bir çocuk olduğum söylenemez istesem de onun istediği bir çocuk olamam zaten galiba ne kadar denesem de beni sevdiğini sanmıyorum annem okula beni almaya geldiği zaman biraz gözleri doluydu, galiba yine babamla tartışmışlardı daha o zamandan beri annemi düşünürdüm daha altımda bez bağlıyken anneci olucağım belliymiş Annem hep sessizdi. Kalabalıklarda konuşsa bile sesi sanki hep başkasıınn gibiydi. Babamla tartıştıklarında sesi yükselmezdi, ama gözleri sessiz çığlıklar atardı. O gün de öyleydi... Gözleri hafif dolmuş, bana belli etmemeye çalışıyordu. Ama çocuk kalbi anlar, değil mi? Kakaolu sütü uzattı, ben gülümsedim. O da gülümsedi, ama yorgundu. Ben annemi ilk kez o gün düşünmeye başladım. Daha önce sadece "annemdi." Ama o gün anladım ki... o da bir kadındı.

Geçmişin yankısı, geleceğin kıyısı, bugünden bakınca yarının ilk adımı; bir nefeslik cesaret, kaderin kapısı. Uzun yıllar sonra çocukluk arkadaşı olan Ada vesilesiyle ülkeye yeniden dönen Naz Aksoy, geçmişin yükünü bırakıp yeni bir hayata başlamak ister fakat geldiği gibi kaçtığı geçmişiyle karşılaşır. Yeni bir bir gelecek için çıktığı bu yolda en büyük korkusu Cihan Aksoy`un başlattığı bir oyun tüm dengeleri değiştirir. İntikam için çıkılan bu yolda Naz`ı bekleyen yalnızca oyun kurucular değil, kendi içinde ki sessiz yaralardı; çünkü bazı hesaplar mahkemede değil kalpte görülürdü. Geçmişin izlerini silmek isterken attığı her adımda Cihan`ın bıraktığı gölgeler büyür; dostla düşman arasında ki çizgi incelir. Güvenmek kumar, susmak ise ihanet olur. Aşk görünmez bir kapı gibi durur önünde, açarsa geçmişi kanatır, kaçarsa geleceğini. Çünkü bazen bir kalbe sığınmak istersin ama dokunduğun an kendi duvarlarında yüzleşirsin. Naz, sonsuzun kıyısına geldiğinde bir seçim yapmak zorunda kalacak; ya intikam ateşinde yanıp kül olacak ya da aşkın nefesiyle yeniden hayat bulacak. Koca bir hayat belki de o an verdiğin karara bağlanabilir; şimdi nefes al, cesaretlen. Açılacak kapı senin geleceğin.

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

"az önce bir şimşek çaktı fark ettin mi?" "ne alaka Merih?" "Vallahi bak, kafamda çaktı, hissettim." dik bakışlarımı ona çevirdim. O ise umursamadan devam etti: "Önce seni, sonra şimşeği çok yakınımda hissettim"

0547****** : Merhaba..:) Satırlarında kendimi bulduğum... 0547****** : Yazar hanım kalbime ulaşmayı nasıl başardınız acaba? 0547******: Her bir bölümü merakla bekliyorum. Ama uzun süredir bölüm atmadınız. Bizi yokluğunuzla sınamayın lütfen... Siz: Merhaba? Ama siz kimsiniz? Yani numaramı nereden buldunuz? 0547******: Ben sadece bir hayranınızım... Kim olduğumu zamanla anlayacaksınız. Ancak şu an için size bunu söyleyemem. Siz sadece yazmaya devam edin. Çünkü o satırlarda bir kişi bile olsa kendini buluyor..’) Siz: Pardon ama kim olduğunuzu bilmeden sizle konuşamam. Ayrıca ben herkesten gizli bir şekilde kitap yazıyordum. Yakın çevremden olmadan bunu bilmeniz imkansız. Söyleyin hadi kimsiniz? 0547******: Evet, yakınınızdan biriyim. Sizin hiçbir zaman göremediğiniz biriyim. Ama eğerki size yazmama izin verirseniz belkide sizde beni fark edersiniz. Belkide bu sefer ben sizin kalbinize dokunurum..:) Siz: Beyefendi bakın yazdıklarımda kendinizi bulmanız çok hoş. Ve çok kıymetli ama ben gizemli kişileri sevmem. Ayrıca eğerki yakınımdaysanız sizi nasıl görmemiş olabilirim ki? 0547******: İnanın bende isterdim. Ama size adımı söyleyemem çünkü beni adımla değilde ruhumdan geçenlerle tanımanızı istiyorum. Eğerki gerçek hayatta karşınıza geçip söyleseydim bunları beni umursamazdınız. Oysa şu an bir umudum var. İnkar etmeyin sizde beni merak ettiniz. Siz: Evet merak ettim çünkü kim olduğunuzu çözemiyorum. Bana yazmanıza sadece bir şartla izin veririm. Bu oyunun sonunda sizi bulabilirsem peşimi bırakacaksınız. 0547******: Peki ya o zaman işler değişirse siz gitmek istemezsiniz ne olacak. Benim için şartlar uygun ama her şey bittiğinde gitmek isteyeceğinizden bu kadar da emin olmayın. Belkide size ilham olurum yazar hanım Siz: Hiç sanmıyorum gizemli bey... 0547******: Göreceğiz yazar hanım..:) & Anonim bir kişiden gelen mesaj hayatınız ne kadar değiştirebilir ki? Eğer merak ediyorsanız sizi sayfaların arasına davet ediyorum... Bir yazarla gizmeli hayranın hikayesi sizlerle. Umarım okurken keyif alır ve seversiniz:)

Aris Yıldırım yeni başladığı okulda kimseyi tanımıyordu. Aslında sorun da tam olarak buydu. Çünkü okulda biri onu tanıyordu. Arven Karaca… Okulun en sessiz, en gizemli çocuğu. Aris’i gördüğü ilk andan itibaren bakışlarını ondan ayıramayan biri. Ama Aris onu hatırlamıyordu. Geçmişte yaşanan bir olay… Silinmiş hatıralar… Saklanan gerçekler… Aris geçmişini hatırlamaya başladıkça her şey değişecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı. Çünkü bazen birini hatırlamamak… onu hiç tanımamaktan daha tehlikelidir.

Mardin`in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Bazı yaralar görünmez, bazı hikâyeler yazarın kalbinden sessizce süzülür. Bu roman, iki gencin hayatında yaşanan kırılmaların, suskunlukların ve içlerinde büyüyen derin boşluğun hikâyesi. Yazarın kendi yaşamından izler taşıyan bu satırlarda, kaybedilen dostlukları, yarım kalan aşkları ve saklanan acıları bulacaksınız. Bir şehri değiştirmek mümkün olabilir, ama insanın içindeki boşluğu doldurmak, en zor yolculuktur. Ve bazen en büyük mücadele, kendinle baş başa kaldığın anlarda başlar. "Boşluk"; yaşanmışlığın en hüzünlü, en gerçek halinin kelimelere dönüşmüş şeklidir.