Bir kız düşünün sıcakkanlı çok gülen fazla enerjik ama geçmişindeki izleri kimse bilmiyor. Bir erkek düşünün soğukkanlı babası kumar içki bağımlısı annesi babası tarafından öldürülmüş kendisi uyuşturucu bağımlısı kimseye yüzü gülmezken canından çok sevdiği kardeşine gülen.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

“Ölümden kaçamazdı insanoğlu, korkardı. Tıpkı aşk gibi…” diyerek, ellerimi sıcacık avuçlarının arasına aldı. Gözleri, gözlerimle buluştu. Bana aşkla bakan o, iki çift kahverengi göz, Sonbaharın pastel tonlarıyla bürünmüş hastane bahçesinin kaosunu bile unutturmuştu. Sesler, konuşmalar, kulağıma yalnızca bir uğultu gibi doluyordu. Hastane duvarlarının zamana karşı tuttuğu ritim bile durmuştu sanki. Kalbim, ellerimin arasında beni saran o sıcaklıkta yeniden pusulasını arıyordu; belki de çoktan bulmuştu. Aşk… Adını koyamadığım bir sığınaktı benim için. Saklandığım, kaçtığım, korktuğum her adımla iç içe geçmişti. “Gönül…” diyerek ellerimizi ayırdı. Bakışlarım sorgularcasına çatıldı. Cebinden çıkardığı siyah tokayı, nazikçe bileğime geçirdi. “ Benimle yeniden şafağı karşılamaya, gökyüzünün maviliğinde kaybolmaya…Yeniden… Çocuk olmaya var mısın?” Herkese merhaba! Umarım hikayemi, kalemimi beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum. Şimdiden çok teşekkür ediyorum… Keyifli okumalar dilerim.

+16 kurguda küfür vs. vardır haberiniz olsun. "Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi...

Çiçek babasıyla büyüyen ve annesinden nefret eden bir kızdı. Abilerini ve kardeşini tanımayan çiçek babasıyla mutlu yaşıyordu. Bir süre sonra annesi abileri , yeni evliliğinden olan kızıyla ortaya çıkar ve çiçeği derinden yaralar. Okula yeni transfer olan Kartallar ise büyük bir yer edinmiştir. Çiçek ve Kartal birbirine aşık olacak ve acılarını birbiri saracaktır. Romantiklik, acı ve komedinin olduğu kitaba hoşgeldiniz.

Zehra: Üniversitenin en güler yüzlü, sarı saçlı ve zeki öğrencisi… Gündüzleri herkesin hayatına dokunur, geceleri ise terk edilişin ve derin hüzünlerin yarattığı kapkaranlık enkazın altında ağlar. Yüzündeki neşe bir maskedir. ​Ta ki, Muhammed’i fark edene kadar. ​Popülerliği umursamayan, her daim elinde tesbihi olan bu yakışıklı genç, her ezan okunmasına beş dakika kala ortadan kaybolan bir sır taşımaktadır. Zehra, o sırrın peşine düştüğünde, aradığı kayıp huzurun yolunun, Muhammed`in secdelerle aydınlanmış izinden geçtiğini fark edecektir. ​Bu; bir aşk hikayesinden çok, kalbindeki boşluğu doldurmaya çalışan bir ruhun inanç ve umut yolculuğudur.

"Bazı günahlar, cennetten daha çekicidir." İstanbul’un ışıltılı sokaklarını geride bırakıp bu devasa malikanenin sessizliğine sığındığında, Alin başına geleceklerden habersizdi.

Geçmişim peşimi brakmadı brakmayacak.Ailemin katili o muydu yoksa değilmiydi ben nasıl bir oyunun içindeydim peki.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Bu kitap, kumaş kokularının ve dikiş makinelerinin ritmik seslerinin arasında, sessizce örülen bir aşk hikayesidir. Bir stajyerin heyecanlı adımları, deneyimli bir çalışanın sabırlı bakışlarıyla ilk kez kesiştiğinde, “abi” denen o basit kelimenin, kalpte nasıl devrimlere yol açacağını kim bilebilirdi ki? Seda, tekstil atölyesinin o canlı karmaşasına adım attığında, Deniz onun için sadece “işini çok iyi yapan, saygıdeğer Deniz Abi” idi. Oysa Deniz, onun her hareketinde, her sorusunda, her gülüşünde bambaşka bir dünyanın kapılarını araladığını hissediyordu. İlk mesajlar işle ilgiliydi, ilk bakışmalar tesadüf... Ama zamanla, her bir kelime, her bir emoji, her bir uzun sessizlik, onları ilmek ilmek birbirine dokuyacaktı. Bu hikaye, profesyonel bir ortamın duvarları arasında filizlenen, ailelerin beklentileri ve kendi iç korkularıyla sınanan bir aşkın romanıdır. Bazen bir kumaş topunun arkasında saklanan gözler, bazen de gece yarısı atılan tek bir mesajla kurulan o derin bağ... Deniz’in rehberliği, Seda’nın keşif yolculuğu ve “abi” kelimesinin sessizce vedası, onların “biz” olma serüveninin her anını kelime kelime işledi. Hayatın kumaşında, aşkın en ince iplikleriyle dokunan bu hikayede, kendinizi o ilk kıvılcımın, o gizli gülümsemenin ve o unutulmaz itirafın içinde bulacaksınız. Çünkü bazen en büyük aşklar, en basit kelimelerin ardında, en beklemediğimiz anlarda saklıdır. Seda Nur Akpınar 🫀

İki yakın arkadaş olan kardeşleri sayesinde tanıştıklarını sanan Eflin ve Çağın, aslında liseden beri birbirlerini tanırlar ancak ilk başta fark etmezler. Ta ki geçmiş bir şeyleri açığa çıkarana kadar.

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Şarkıcı olmaya doğru giden kızımızın başına en fazla ne gelebilir ki?

Arda ve Efe okulun zorba erkek grubundadır Asya ve ecede okullarından atılıp bu okula gelirler onları zorbalayabileceklerini sanan erkekler ilk hamleyi onlardan yiyince işler değişir

Bazı aşklar secdeye kapanır, bazı günahlar susarak ödenir. Mihran Uluöz, geçmişini unutmaya çalışırken, onu hatırlatacak bir adamla karşılaştı: Uluğ Mirza Köksoy. Kuzeninin ölümünü aydınlatmak için Türkiye`ye dönen Uluğ, sıradan bir cinayetin ardında yatan dehşeti ararken, geçmişiyle hesaplaşmak zorunda kalacağını bilmiyordu. Bir adam öldü. Bir kadın sustu. Bir aşk doğdu, ama doğduğu gün ölmeye mahkûmdu. Mihran, bir gecenin karanlığında kaybettiği hafızasıyla savaşırken, Uluğ ona hem işkence eden hem de onu hayatta tutan tek kişiydi. Her şeyin sonunda, herkesin kefaretini ödediği bir mihrap vardı. Bazıları oraya kanla geldi. Bazıları sessizlikle. Bazıları da yalnızca aşkıyla... Bu kitap, affetmenin ve cezalandırmanın birbirine karıştığı, aşkın bile bazen bir günah sayıldığı karanlık bir yolculuğun hikâyesi. Ve bu yolculukta, herkes ölüyor. Ama bazı aşklar, ölmeye razı oluyor. —————————————————————— “Söyle sevgilim, utanma uğruna savaşırken nasıl bana ihanet ettiğini anlat?” Yüzünde yenilgiyi kabul etmiş bir hüzün vardı. Yaşlarım dinmiyor, bu içimdeki acı bitmiyordu. Utanç duygusu tüm benliğimi ele geçirmişti. “Hani hep gitmekten bahsediyordun ya, bence gidebilirsin! Tıpkı tanışmadan önce olduğu gibi aramazda koca bir okyanus var artık.”

Bir insan annesinin karmasından ya da babasının getirmiş olduğu bu karanlık hayattan uzakta mutlu olabilir miydi? Merak ediyorsanız sizi okumaya davet ediyorum. ....... Yaklaşık 5-6 bölüm geçmiş. Bir kaç bölüm lise sonrasında ise günümüz olarak devam edecek şekilde yazmayı düşünüyorum.

“Yeni bir ülkede, güçlü ailelerin gölgesinde olan Alya, sırlarla dolu bu dünyada kendi yolunu bulmak zorunda.”

Gerçek hayat hikayesinden alınmıştır. For my sister🫶🏻

0554***********: olum bak seni çok fena döverim! Buse: Çok korktum ya..

Kötü sandıklarının kötülük için iyi bir nedeni olabilir.... yeter ki anlamayı dene.

Kekre aşçı bir kızın hayatı

Gerçek ailesiyle yaşayan hayatı gayet iyi olan Ela toprak yani gerçek adıyla İnci özsoy ailesinin biyolojik ailesi olmadığını öğrenirse neler olur gerçek ailesinde onu büyük bir aile ve yeni maceralar bekliyordu kitaba bir şans verin yeni bölümler zamanla gelecektir oy verip yorum yaparak bana destek olup fikir alışverişinde bulunursak kitap daha kaliteli olacağına eminim

Ben onu kaybettiğimi sandım. Meğer o beni hiç bırakmamış.

(Alt anlamı: Gerçekler kıyıya vurmaz. Ondan önce insanın içine çarpar.) KİTAP AÇIKLAMASI Karadeniz, bazı insanları geri çağırmaz. Onları hatırlar. Mirela yirmi yaşında, üstün zekâlı genç bir doktordur. Balkanlardan, adını bile tam bilmediği bir geçmişin izini sürerek Karadeniz’e gelir. Ne aradığını tam söylemez; çünkü bazı sorular yüksek sesle sorulmaz. İki düşman aile—Polat ve Yılmaz aileleleri—yıllardır aynı toprakta, aynı suskunlukla yaşamaktadır. Bu düzenin ortasına düşen Mirela, istemeden geçmişin kilitli kapılarını aralar. Onardığı şeyler sadece bedenler ya da yapılar değildir; bastırılmış bağlar, saklanmış gerçekler ve suskun annelerdir. Ama Karadeniz’de her hakikat bir bedel ister. Ve bazı çocuklar, kim olduklarını öğrendiklerinde, artık hiçbir yere ait olamaz. Kıyıdan Önce, aidiyet, güç, suskunluk ve kadınların hayatta kalma biçimleri üzerine karanlık bir anlatı.