Taş duvarlar arasında yankılanan sessizlik, bazen en yüksek çığlıktan daha ağırdır... Mardin`in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Kitapçıda karşılaştığım yakışıklı çocuğa yazdım en fazla ne olabilir ki? Erva Dümensiz Gökberk Özer Bu aşk hikayesinde bizimle misiniz?

“Kendi düşündüğümüze güvendiğimiz an, belki de en yanıldığımız andır.” dedim yaşanmışlığın tüm yüküyle. “İnanacak hiçkimsemiz yok o zaman,” dedi. Sustum.

26 yıl boyunca başka birinin hayatını yaşadığını bir sabah öğrenseydiniz ne yapardınız? Doktor Maria için gerçekler, sadece bir DNA testi değil, koca bir kimlik sarsıntısıydı."

Bir berdel kurgusudur

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Elini açık olan sırtımda tüy kadar yumuşak ama bir o kadar da cüretkâr bir şekilde gezdirdi.

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

" Kalksana lan! " aniden gelen sinirle yüksek sesle bağırınca yerinden sıçradı. Adam neye uğradığını şaşırmış gözlerini açmış ne olduğunu anlamaya çalışıyordu . " Che succade ?" ( Ne oluyor) " Tüh korkudan konuşmayı unuttu " dedim çünkü konuştu dile anlam veremedim. Adam bana dönüp baktı , bende ona baktım. Bir dakika boyunca boş boş bakıştık . Gözleri kahverengi ile siyah karışımıydı. Kiprikleri ise tane tane uzun ve güzeldi . Hafif çekik gözleri ile kaşları tam yüzüne yakışıyordu . " Si é svegliata" ( Uyanmışsınız )

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane`sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Kitap önerisi işte burada bahsettiğim kitaplari Yazan herkese çook teşekkür ederimm böyle şeyler okudukça icimdee inanılmaz hisler bırakıyor : ) Böyle yazan insanlar buraya daha çook bu uygulamaya daha çook eseer birakibilirmiii -ortaaaaasyaa

beleş karekter isteyen varmı Buradaaa okudum kitaplara kendim karakter bulucan Yıldızlı bölümlerde direk karakter fotosu koycam alabilirsiniz Bende bı oyunuz alırım dimi ?? -ortaasya *portiiii

Yarım kalan bir aşk, onları yıllar sonra aynı koridorda yeniden karşılaştırdı. Ulaş gittiğinde her şey bitmişti. En azından Nilüfer öyle sanmıştı. Ama bazı hikayeler, bırakıldıkları yerde kalmazdı. Yıllar sonra yeniden başladığındaysa asla eskisi gibi olmazdı. Özellikle birisi asistan birisi doktorsa…

Bazen en derin yaraları, teninizi kesen cam kırıkları değil; ruhunuzu parçalayan kelimeler açar. ​"Niye yaşıyorsun ki sen?" ​Mahinev, bu sorunun cevabını yıllarca aradı. Sevgisizliğin dondurduğu o evde, her nefesi bir özür, her adımı bir hataydı. Kendi ailesinin çizdiği o kusursuz çemberin hep dışında, hep yalnızdı. ​Sonra bir gece, bir vazo kırıldı. Ardından bir kalp durdu ve bir zihin deliliğin o tatlı sınırından atladı. İçindeki sevilmeye aç küçük kız öldü; yerine, karanlığı bir zırh gibi kuşanan yeni bir Mahinev doğdu. Ama onun da yaşaması uzun sürmedi,çünkü 17 yılının yalan olduğunu öğrendi. Mahinev,gerçek ailesine alışabilecek mi?

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Arden Koleji’nde herkes kusursuz görünür. Ama kimse göründüğü gibi değildir. Eda, bu düzenin bir parçası olmak için gelmedi. Ege, kuralları koymaya alışkındı. Kumsal ise tahtını kimseyle paylaşmazdı. Ama bazı insanlar vardır… kuralları yıkmak için gelir. Ve bazen, en tehlikeli şey gerçekler değil… inanılan yalanlardır.

Avukat 𓍝 Eski asker. "Yine hain miyim, baba? Peki sen hain misin?" Başı sol yanına düştü hafifçe. "Yıldızlarım senden çok, söz verdiğim gibi. Ama hâlâ inanmıyorlar, baba; hainin oğlu nasıl temiz olur, diyorlar. Haklılar mı, baba? Ben hain miyim şimdi? Ben daha küçükken antlar içer, marşlar ezberlerken bana nasıl hain diyebilirler ki, baba?" Bir hıçkırık kaçtı dudaklarımın arasından. İstemeden olmuştu; ancak arkasını bir kez dahi dönüp bana bakmadı. Ben yokmuşum gibi davranıyordu. Bu canımı sıktı, kalbimi talan etti; fakat yine sustum. Lanetler okuduğum, kimi zaman kopmasını istediğim dilime ket vurdum ve öylece dikilmeye devam ettim. Ben çok kez dikilmiştim bu mezarların karşısında, sayısız hesap vermiştim. Biraz da onun yüzleşmelerini, hesap verişlerini izlemek istiyordum. Yorgundum. Her şeyden ve herkesten yorgundum. Bitmiştim artık; daha fazlasına dayanamazmışım gibi geliyordu. Her yerim kan revan içindeydi; önümü dahi içimdeki mezarlardan dolayı göremiyordum. Bölüm günleri: İki haftada bir olacak şekilde. Yüksek ihtimalle cumartesi. 29.03.26

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Yalan. Belki o kadar uzun bir kelime değil ama uzun hikaye kendisi. Karadeniz`in imzası gibidir yalan belki düşmanlık için belkide barış için susar insan. Sevdasından da susar sevince de susar. Ben Eleni Koçari, yalanlarla kurulmuş bir dünyada kurduğum yalansız hayallerimi gerçekleştirmek için çabalıyorum. Ailemi bulmak için geldiğim trabzon benim sevdiğim adamı ve hayallerimi bulmamı sağladı. Buda benim hikayem demek isterdim ama değil bu benim sevdiğim adamla olan savaş hikayem...

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.