Lavin sıradan bir genç kızdır. Ta ki hayatını değiştirecek bir oyun oynayana kadar. Başına bir Fransız örgüt liderinin takılacağı ve o liderin kendisini çok daha önceden tanıdığı aklına bile gelmemişti. Kitap ikinci erkek, ihanet, ters köşe, örgüt içerirr! ☆⁠☆☆ " Okyanusta değilde gider bir kaşık su da boğulur insan demiş Cemal Süreyya, bende karanlıkta kaybolacağıma onun bana baktığını o anda kaybolmuştum. "

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

Her şey Cafede Almina `nın yanlış verdiği numara ile başlar...

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

2 farklı kişiliğe sahip olan, Einstein zekasına sahip bir deha aynı zamanda çok iyi yalan söyleyen kızın; gerçek ailesinin onu bulması sonucunda yaşadıkları ve yaptıklarını anlatan bir hikaye düşünün bir çok ters köşe yaşayacağınız ve her birinin yalanlarının ortaya serilip bir çok kaosa, vahşete sebep olacak bir hikaye... Bence okumadan geçmeyin:)

"Her sessizliğin ardından bir fırtına kopar"

Ani taşınması yüzünden kimseyle vedalaşamayan Sevde Su Akel 3 yıl sonra geri döner, bilmediği şey ise geride bıraktığı en yakın arkadaşı aynı zamanda ilk aşkı olan Giray Alp Sarsılmaz`ın ondan nefret ettiğidir...

Dedelerinden kalan mirası paylaşamayan ikiz kardeşler aynı evde yaşamak zorunda kalıyor.

​Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? ​Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. ​lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . ​Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. ​Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?

İki düşman sınıf birbiri ile anlaşmayan bir grup genç, geçmişten olan bazı sırlar, rekabet ve kıskançlıklar birbiri ile anlaşmayan bu gençler zamanla anlaşmaya başlayacak mı? aralarında ki bu rekabet sona erecek mi? bol bol eğlence ve kaosla dolu bu gençlerin hikâyesine hoş geldiniz argo kelimeler içerir BATU VE DİĞERLERİ 🫸🏻👽🫷🏻 BATU 765** kişisini gruba ekledi BATU 543*** kişisini gruba ekledi BATU 482*** kişisini gruba ekledi BATU 672*** kişisini gruba ekledi BATU Buğra kişisini gruba ekledi BATU Serkan kişisini gruba ekledi BATU Ecrin kişisini gruba ekledi BATU sizi gruba ekledi BATU: Öhüm öhüm öncelikle hoş geldiniz canım biricik arkadaşlarım😙 BATU: şimdi siz diyeceksiniz ki `aman tanrım bu harika grupta ne arıyorum ben?` BATU: Bu yüzden siz sormadan ben açıklayayım size BATU: Ben düşündüm ve taşıdım `ulan` dedim `bu düşmanlık çok uzadı kos koca insanlar olmuşuz aynı okuldayız hep birimizi görüyoruz hata ve hata aynı kulüpte olanlarımız bile var hep bir gerginlik, kavga, gerilim,` dedim benim bu işe bir el atmam lazım BATU:Ve inanılmaz ve parlak zekamla bir grup kurmaya karar verdim 😎 BATU: ve sakın biriniz bile çıkmayı aklınızdan geçirmeyin Buğra kişi gruptan ayrıldı Serkan kişi gruptan ayrıldı 672 ***kişi gruptan ayrıldı Ecrin kişi gruptan ayrıldı 482*** kişi gruptan ayrıldı 765*** kişi gruptan ayrıldı 543***kişisi gruptan ayrıldı BATU: fotoğraf (⁠?⁠・⁠・⁠)⁠σ

Arkadaşlarının düğününe gidecek olan 3 kız şehirler arası yolda maddi hasarlı bir kaza yaparlar hatalı tarafın yardımı ile düğüne gitmeye çalışırken başlarına gelen olayları anlatır.

Aynı evde büyüdüler. Aynı sofrada oturdular. Ama aynı hayatı hiç yaşamadılar. O, hep “diğeri”ydi. Karşılaştırılan, eksik bulunan, sessiz kalmayı öğrenen… Sevilmek istedi, ama çoğu zaman yeterli hissetmedi. Görülmek istedi, ama hep biraz geride kaldı. Yanlış insanlara tutundu. Kendini kanıtlamaya çalıştıkça daha da kayboldu. Ve içindeki ses, her hayal kırıklığında biraz daha sustu. Ama bazı insanlar kırıldıklarında yok olmaz. Sadece şekil değiştirir. Bu, gölgede büyüyen bir kızın kendi ışığını bulma hikâyesi. Ve ilk kez… başkalarıyla yarışmadan, sadece kendisi olarak var olmayı öğrenmesinin hikâyesi.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve unsurun iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış cilveli ama kırılgan bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Kimliğini kaybetmiş bir kız olan Adelina, ünlü balerin olan Adelina ve gizli boksör Asalet aynı beden üç ruh. Gerçek ailesini bulan Adelina bunca yaşamı boyunca uğraşmıştı. Ve artık bütün uğraşı boşunaydı. Ne yapabilirdi ki... Bütün hayatı sarpa sarmıştı resmen.

26 yaşında Galatasaray’ın gözbebeği olan ünlü futbolcu Devran Ertürk ve koyu Galatasaray taraftarı olan Derin Süheyla Aksu’nun aşkı.. Hazır mısınıızz?

yanlış numara bu sefer kadın rus ( gerçek ailem)

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Birine bırakılan hatıralar ona zulm olurdu. Fotoğraflar, eşyalar, kitaplar, defterler kendimizden bir parça bırakmak isterken eziyet ederdik hatıramızla yaşatmak istediklerimize.

Herküle on iki görev verildi, ilki öldürmek oldu sonuncusu ise yaşatmak pahasına savaşmak oldu. 12 görevin içinde duygular yerini terk etmek zorundayken o 13 görevle aşkı ilke aldı. Artık aşkı öldürmek mübah kılınmış, on iki görevin ilk satırı olmuştu. Sonucusu ise ölüm oldu sadece. Ölüm ve yaşam arasında bir çizgi kurdu Herkül. Efnan Tanyeli  yaz Efnan Firuze Tanyeli değil! Sadece Efnan. Firuze,  Nilin kızı sen ise sadece babasının koyduğu adın kızı Efnansın. Anlamı güzel olan değil çirkin olan. 8 yıl geçti üstünden. Tam sekiz yıl. Tarih 2030 oldu tarih. Yaşım 16 değil 24 olmuştu artık. 16 yaşında onu ölümden uzaklaştırıp yaşamaya adının anlamını veren o kişiye takıntılı kalan bir kadının hikayesidir.

Koleje burslu bir şekilde girmişti Burçin, kolejine sahibi emrihan topçu`nun babasıydı asıl hikaye o zaman başladı

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

İki farklı dünyanın insanları ve onları bir araya getiren bu Dünya her ne olursa olsun yaşadıklarımızdan ne kadar olumsuz veya olumsuz sonuçlar alsak da aşk için her zaman bir umut vardır...

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

Afra ortaokula geçmişti sınıfı hep zorba doluydu biri hariç... Sürekli onu koruyordu barış,hep yanında oluyordu adeta kardeşi gibiydi ama barışın abisi ise tam tersiydi aileleri arkadaştı ama barışın abi berk afra ile hiç konuşmuyordu adeta nefret ediyordu ama nefretin sebebi başkaydı...