TAKINTI ! Eşcinsel bir kurgudur homofobikler ve köpekler giremez!

Bir günlük ömrü olur derlerdi kelebek için belki kelebeğin ömrü bu sefer daha uzundur kim bilir ?

" Allahın emri peygamberin kavliyle oğlunuz Berat`ı kendime istiyorum" dediği zaman şaşkınlıkla ona döndüm. Bu kız deli hem de zır deli...

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

"İnsan karanlıkta hep ışık arayarak geçirir yıllarını. Karanlığa tutsak olduğunu anlayamadan yaşar hayatını.. Kimi zaman karanlıkta ışığı bulurda görmez, aç gözlerini artık karanlıkta değilsin." "Karanlığın ta kendisine aşık olmuş kanadı kırık bir insan olarak mantığını dinlemeden konuştuğunu varsayıyorum.." "Işığı görmemekte inatçı bir adamla ışık olmaktan vazgeçmeyen bir kadının inadı arasında kaybolup gidiyor Dünya.." "Ve her seferinde inatla yeniliyorken zaaflarına, Avuçlarının içinden kayıp gidiyor ömür.. "

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Ben aylirmak istiyorum aslı Neden Aras

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat Lidya yeni okulunda olan zorba olan Ayaz ile karşı karşıya gelir ve düşman olurlar bu düşmanlıkları sürdükçe hisleride değişir ve bu düşmanlık gittikçe aşka dönüşür.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

“Bana ihanet ettin.” Gözlerindeki beyazlık çoktan silinmişti, yerini öfkenin koyu kırmızısı almıştı ve o bakışın içinde beni hayatta tutacak tek bir ihtimal bile kalmamıştı. “Ha… hayır, Kartal—” “Kes sesini.” Göğsümden sertçe itti, geri sendelediğim de kolumdan yakalayıp kendine çekti. Nefesi yüzüme çarparken dişlerinin arasından çıkan ses, öfkesini kusuyordu. “Neden yaptın, Zühre… neden bana ihanet ettin?” Gözyaşlarım durmadan akıyordu, ayakta durmak bile ağır bir yüktü artık. Dudaklarım titreyerek aralandı. “Özür dilerim.” Sözüm biter bitmez duvara bir yumruk indirdi, ardından aynı öfkeyle bana döndü ve bu kez sesini yükseltmeden, daha da yakıcı bir tonla konuştu. “Ben seni sevmiştim lan… gerçekten sevmiştim.” O cümleyle dizlerimin bağı çözüldü, yere kapandım. Belindeki silahı tek hamlede çıkarıp namluyu bana çevirdi. “Al bunu. Ben yapamam ama sen yapacaksın. Sık kafana, beni de bu ateşten kurtar.” Silahı dizlerimin arasına fırlattı. Arkasını dönüp kapıya yürüdü, iki adım attıktan sonra durdu ve sırtı bana dönük halde, fısıldadı. “Ben ilk defa birinin beni çıkarsız sevebileceğine inanmıştım… yanılmışım.” Daha önce söylediği hiçbir söz bu kadar yakmamıştı canımı. Silahı yerden aldım, şarjörünü kontrol ettim. Namlu titreyen parmaklarımın arasında kalbimin üzerine yerleşti. “Ölürsem beni affedecek misin, Kartal?” diye bağırdım titreyen sesimle. Kapı aralandığında Uzay, Ensar ve Salih’i gördüm. Bakışları üzerimdeydi. Hiçbiri yoktu benim için, yalnızca Kartal’ın dönüp bana bakmasını istiyordum, kendi canımı onun tek kelimesine teslim edeceğim anda bile bunu istiyordum. Başını çok az çevirdi. “Belki.” Daha fazlasını beklemedim. Tetiği çektim. Bedenim öne doğru yığıldı, koyu kırmızı kan zeminle buluşurken sesler silindi, dünya karardı ve geriye yalnızca içimi yutan boşluk kaldı.

Tokyo’ya yeni taşınan genç bir kızın hikayesi…

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.

🐚Küçük yaşta Eren`in babasının işi yüzünden ayrılan Eren ve Menekşe`nin yeniden karşılaşmasını anlatan bir roman.📷

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Bu bir “birbirini hemen seven kardeşler” hikâyesi değil. Bu, birbirine yabancı ama aynı kanı taşıyan insanların aynı evde yaşamaya zorlanmasının hikâyesi. Bir mezarlıkta başlayan bu yolculukta; saklanan gerçekler açığa çıkacak, nefret yerini suçluluğa bırakacak Bu kitap; terk edilmenin, suskunluğun ve mecbur kalınan bağların hikâyesidir. Bir annenin gidişiyle başlayan, bir babanın sessizce taşıdığı yükle devam eden ve çocukların omuzlarına bırakılan bir hayat… Bu sayfalarda kusursuz insanlar yok. Kırgın abiler, öfkeli ablalar, sevilmeyi hiç öğrenememiş çocuklar var. ve herkes, “aile” kelimesiyle yeniden yüzleşmek zorunda kalacak. Eğer bu kitabı okuyorsan, şunu bil: Burada sevgi yavaş doğar. Affetmek acıtır. Ve bazı bağlar, isteyerek değil zorunlu olarak kurulur. Gerçek aile... kan bağı mıdır, yoksa zorunluluk mu?"

Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Ummadığında bir güneş parlar bazen. Demiş ünlü şarkıcı... Sanırım doğruyu söylemiş. Eskiden pek inanmazdım ama şuan emin oldum. Belkide kör olan bendim. Sonuçta geç oldu güç ol... Peki tamam biraz da güç oldu. Fakat sonuç olarak oldu yani. Eski halimden eser kalmadı. Bunu sevdiceğimi hiç düşünmemiştim. Fakat sanırım yeni beni sevdim...

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Yasmin Kılıç İstanbul’da kendi halinde çalışan yirmi dört yaşındaki genç bir kadındır. Ama bir gün yurtdışından gelen ani iş teklifiyle ülkesini ve ailesini bırakmak zorunda kalır. Yasmin yeni işi ve yeni evine alışmaya çalışırken başına neler gelebilir?.... +12 Genç Kurgu.