İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade`nin, hoşlandığını bile itiraf edemediği Kaan yüzünden futbol takımıyla istemeden iç içe girer. Gösteri projesi, Ilgaz`ı Asil`le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade`yi duygularıyla yüzleşmeye, Kaan`ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilemeyen ve Ilgaz`la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortaklık, bazılarıysa adını koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

"Yüzünü saklayabilirsin ama kaderini asla." Yeraltı dünyasının karanlık dehlizlerinde, kimsenin yüzünü görmediği bir efsane yükseliyor: Valkyrie. Yarım bir maskenin ardına gizlenmiş ela gözler, sadece rakiplerinin sonunu değil, kendi geçmişinin küllerini de izliyor. Eris için ring, sadece bir ekmek teknesiydi. Ta ki karşısına onun gibi bir "canavar" çıkana kadar. Varlas Keskin; nam-ı diğer Berserker. Gözü döndüğünde dünyayı yakacak kadar vahşi, kalbi ise başkasına ait bir yüzükle mühürlü. İki maske, iki yaralı ruh ve tek bir arena. Bir yanda sadakat, diğer yanda tutku. Kafes kapandığında, maskeler düştüğünde ve ilk kan döküldüğünde; geriye sadece gerçekler kalacak.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Karen Riyan, sevgilisi Fred Stuffer tarafından dolandırılır. Elindeki avucundaki her şeyi kaybeden Karen, sevgilisinin arkadaşı olan Vincent Moarlo Klein’den yardım ister. Aralarında anlaşma yaptıklarında, Vincent sonunda yardım talebini geri çevirmez. Karen, dolandırıcı sevgilisinin peşine düşmeyi seçim sanır, kendi isteği ile gerçekleştirdiği bir ihtimal ama bir gün telefonuna gelen aramayla seçimleri zorundalıklara dönüşür. ‘Benimle oyun oynamak ister misin?’

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

𓇢𓆸 "Sabah serinliği demek.. Hoş isim. Ama neden bu isim? Hoş ama çok garip." dedi gözleri ekrandan, bana değerken. Bir süre burukça gülümsedim. "Fazla meraklıyız." dedim burnumdan gülerek. Ardından ekledim. "Hem adım Serin diye. Hemde.. " dedim duraksayarak. "Hemde?" diye sordu, telefonu karşısında bir yere sabitlerken. Bakışları hala iki gün önceki kadar sert, iki gün önceki kadar ciddiydi. Böyle ciddi böyle sert bir adamın samehour adlı bir ergen uygulamasında ne işi vardı, anlamamıştım. Anlamayacaktım. Boğazımı temizledim. Gevşekçe at kuyruğu yaptığım sarı saçlarımı sıkarak tokayı sağlamlaştırdım. "Bir sabah serinliği aldı benden bütün sevdiklerimi, içimde asla geçilemeyecek bir eşik açtı. Bu yüzden adım sabah serinliği. Yüreğimi bu denli yakan acıları bir isimde saklayıp, acımı dindirmeye çalıştığım için, adım bu." 𓇢𓆸

Adam öldürme suçundan 1 yıldır hapiste yatan Burhan Kutlu. Bir gün yan koşusuna kadın bir suçlu girerse ne olur? Peki ya onların ortak bir geçmişin altında yatan ve ikisininde ortak tanıdığı biri var olursa ne olur? Onların bu haksız suçlarından doğan intikam kurbanları...duvarların arasında filizlenen bir aşk hikayesi... ⛓️ Hücreye gün ışığı değil, sadece sesler girerdi. Ayak sesleri, demir kapıların gıcırtısı, her gün metal tabaklarda gelen o yemekler, sesler...

05*: Hani sürekli asonsörde beklemeden gittiğin kişiyim. 05*: Her seferinde de son dakika oluyor amk

Bora için kadınlar, sadece gecenin karanlığında tadılan ve şafak sökmeden unutulan geçici heveslerdi. Herkesin dudaklarında onun adı, her kadının teninde onun kokusu vardı. Alya ise bu hikâyenin tek istisnası, Bora’nın "Zehirli Bal"ıydı. Alya, en yakın arkadaşının abisinin o karanlık dünyasını en yakından izleyen kişiydi; odasından çıkan yabancı kadınları, umursamaz tavırlarını ve her seferinde daha da kirlenen o sahte gülüşünü... Bora ona her yaklaştığında Alya bir adım geri kaçtı. Çünkü o, Bora’nın sadece "sıradaki" değil, "sonuncu" olmayı istiyordu ama adamın sevgisine inanmak, kendini ateşe atmakla birdi. "Bana öyle bakma Alya," dedi Bora, onu duvarla kendi arasına hapsederken. Sesi bir emir kadar sert, bir dua kadar muhtaçtı. "Herkesle yattığımı biliyorsun ama kimsenin senin gibi ruhuma sızamadığını neden görmüyorsun?" Kaçışlar, yerini yakıcı bir tutkuya; nefret ise önüne geçilemez bir arzuya bırakırken Alya bir seçim yapmak zorundaydı: Ya Bora’nın zehriyle yok olacaktı ya da o zehri bal eyleyip adamı kendi aşkında boğacaktı.

Şehir, görünmez bir güç tarafından yönetiliyor: Yeraltının sırlarını elinde tutan beş lider… O liderlerden birinin kızı, dik başlı, cesur ve her zaman kendi yolunu seçen bir kadın; Eflin Aden Akıncı. O sırada, geçmişin intikamını yemin etmiş bir adam; Karan Barut Koralp. Konseyin gölgelerindeki sırları ortaya çıkarmak için her şeyi göze alır. Küller arasında başlayan bu oyun, hem kalpleri hem hayatları yakacak bir çekişmeye dönüşür. Gizli güçler, ihanet ve yasak bir çekim… Hepsi alevlerin ardında saklı.

Zehra: Üniversitenin en güler yüzlü, sarı saçlı ve zeki öğrencisi… Gündüzleri herkesin hayatına dokunur, geceleri ise terk edilişin ve derin hüzünlerin yarattığı kapkaranlık enkazın altında ağlar. Yüzündeki neşe bir maskedir. ​Ta ki, Muhammed’i fark edene kadar. ​Popülerliği umursamayan, her daim elinde tesbihi olan bu yakışıklı genç, her ezan okunmasına beş dakika kala ortadan kaybolan bir sır taşımaktadır. Zehra, o sırrın peşine düştüğünde, aradığı kayıp huzurun yolunun, Muhammed`in secdelerle aydınlanmış izinden geçtiğini fark edecektir. ​Bu; bir aşk hikayesinden çok, kalbindeki boşluğu doldurmaya çalışan bir ruhun inanç ve umut yolculuğudur.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

17.02.2026 (21.46) 0538:Sayın velimiz 17 yıl önce büyük hata yapıp kondom kullanmamanızın cerametlerini bendeniz Miray Hafsa Yıldız çekiyor. Lütfen hatanıza sahip çıkınız aksi takdirde kendisini siyah tükenmez kalemimle katletmeyi düşünüyorum. 0538:Saygılarımla. 0538:NE GAMSIZ ADAMSIN HALDUN AMCA BİR TEPKİ VER ARTIK Yazıyor... 0536:Kondom kullanmayan Haldun amcan değilim. 0536:Uyumaya çalışan Varlas`ım Miray hanım.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Ela dışarıdan bakıldığında sakin, nazik ve masum bir kızdır. Ama bazı yaralar bağırmaz… sadece içten içe kanar. Geçmişinin izlerini kimseye göstermeden yaşamayı öğrenmiştir. Terk edilmenin sessizliğini, güvenmenin bedelini küçük yaşta ödemiştir. Ta ki karşısına, kalbinden daha soğuk bir adam çıkana kadar… Ona uzak durması söylenen bir adam. Ve yine de kalbine en yakın olan. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, masumiyetin ardındaki yaranın hikâyesi.

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Bu bir gerçek ailem kitabıdır:) ... "Deniz ben.Ben onların kızı değilmişim..." ... Kumsal Gece ailesi tarfından sevilmemiş sevgiyi sadece abisi yerine koyduğu Yiğit`ten ve dostu Deniz`den görmüş, onlar için Gece iken, Onu tanımayanlar için,tanıyıpta sevmeyenler için Kumsal olan o kişi. Kumsal Gece,ailesi tarafından şiddet görüyordur bir gün annesi onu arayarak hastaneye çağırır hastanede bunca gördüğü şeylerin yaşadığı şeylerin bir hiç uğruna olduğunu öğrenir, kan bağı olmayan insanların ona yaşattığı acılarla yıkılır ama bunu kimseye belli etmez bu yıkıklığı her zaman yaptığı gibi Gece kimliğinin arkasına saklar.Ama artık hiç tanımadığı kişilerin yanında kalmak zorunda olan Kumsal,herkesten sakladığı gizli kimliğini açık mı edecek?

Dört genç. Aynı üniversite. Ama herkesin sakladığı başka bir gerçek var. Aşk, ihanet ve dostluk çizgileri birbirine karıştığında, kim suçlu, kim masum kalabilir? Bir aldatma, yalnızca iki kişiyi değil, dört hayatı da geri dönülmez şekilde değiştirecek. Bu hikâye gençliğin en karanlık gerçeğini anlatıyor En büyük yarayı, en yakının açar.

Özgür hiçbir zaman kalmayı planlamamıştı. Gittiği şehirde sadece biraz nefes almak istemişti. Geçmişinden, sorumluluklardan ve kendinden biraz uzaklaşmak… Ta ki bir kafede, yalnız başına kahve içen sarı saçlı bir kızla karşılaşana kadar. Eflal geri dönmek istemiyordu. Çünkü arkasında bıraktığını sandığı bir hayat vardı — yarım kalmış bir nişan, kapanmamış hesaplar ve hâlâ peşini bırakmayan biri. Mesafe sadece kilometre değildir. Bazen iki kalp arasındaki korkudur. Bazen de geçmişin hâlâ kapını çalmasıdır. Özgür kaçmak için gitti. Eflal unutmak için kaldı. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve bazı aşklar… zaman farkına rağmen başlar.

Bazı çocuklar masallarla büyür, bazıları ise soğuk duvarların fısıltılarıyla. Elfida için hayat, bir çöp konteynerinin kenarında, henüz nefes bile almayı bilmediği o gün durmuştu. On sekiz yıl boyunca terk edilmişliğin buz gibi gölgesinde, kalbindeki yaraları tek başına sardı. ​Tam özgürlüğüne kavuşacağı, o gri binadan kurtulacağı gün, geçmişin hayaleti kapısına dayandı. Kendisine sevgiyi öğretmesi gerekenler, şimdi günahlarını temize çekmek için geri dönmüştü Bazı yaralar iyileşmez, sadece kabuk bağlar. Ve o kabuk, bir kez kalktığında yer yerinden oynar.