O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Selin çıkmaz bir yoldayı çünkü abisi Mert`in en yakın arkadaşı olan Erene aşık olmuştu ama durum karışınca olanlar oldu

Yunus:Sen öğretmen değil misin? Rüya:Sana aşkı öğretemem Yunus Kılıç!

Arina, son 4 yılını Türkiye`de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylardan dolayı mekandan ayrılmak ister, fakat işler onun isteği üzerine gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir. Bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasız Patron lakabı ile tanınan adamın eseri olur. "Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce en son duyduklarım bunlar oldu. "Artık istesende kurtuluşun yok."

"Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için zor tutum kendimi. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." Şuan başka bir durumda olsak anında `yaa` diye demeden edemezdim ama şuan gülümsemedim. Kızgındım ya ben ona. "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Kardeşlik cesarettir. Kardeşlik inanmaktır. Kardeşlik güvenmektir. Kardeşlik paylaşmaktır. Kardeşlik sadakattir. Ve ben biliyorum ki gerçek kardeşlik, en zor anlarda bile yan yana durabilmektir. Gözlerimi kapatıp arkadaşlarımı düşündüğümde, kalbimde bir sıcaklık hissediyorum; birlikte güldüğümüz, birlikte sustuğumuz ve birbirimizi anladığımız her an… İşte bu, gerçek bir bağdır. Ve bu bağ, ne fırtınalar ne de mesafelerle kopamaz.

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

17 yaşındaki kızın üvey oldunu öğrenmesi

Radyo Televizyon öğrencisi Defne Doğan ile Hukuk Fakültesi`nin sessiz dâhisi Atlas Erez`in yolları, hayatın rutin akışını bozan bir gece vardiyasında kesişir. Defne, anonim olarak kullandığı Instagram hesabında şarkı cover`larını paylaşıyor, profilindeki podcast linkiyle de insan psikolojisinin derinliklerine dair anlatılar yapıyordu. Kısa sürede geniş bir kitleye ulaşan bu hesap, Defne`nin bir gece vardiyası sırasında yaptığı o samimi paylaşımla Atlas`ın dikkatini çeker. Defne, her cuma aynı kafede, aynı masada oturan ve uzaktan uzağa hayranlık duyduğu o gizemli adamdan bahseder. O masada oturan kişinin ta kendisi olduğundan habersiz olan Atlas için bu rastlantı, ekranın ardındaki sesin aslında çok yakınında olduğunu anlamasıyla geri dönülemez bir hikayeye dönüşür.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Basketbolcu erkek Voleybolcu kız Lise

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

1540`lı yıllarda, Bursa`nın Itır Kasabası`nda geçen imkansız bir âşkın hikâyesi... ... "Sandım ki zühre yıldızı, şavkı beni yaktı geçti..." Yazdıklarım, sustuklarımdır. Sustuklarım, hislerim… Çoğu zaman sustuğum için yazdım belki de bilmiyorum. Yazdım. Hep yazdım. Üzüldüm, yazdım. Sevindim, yazdım. Ağlıyorken yazdım, gülüyorken yazdım. Ne hissetsem onu yazdım anlayacağın. Yazmanın ruha iyi geldiğini anladığımda daha bir severek daha bir içten yazmaya başladım. Bu kitap, yazdığım ilk kitap değil ama okuyucuyla, seninle, buluşturduğum ilk kitap aziz yoldaşım. Son olmamasını ve yolumda beni yalnız bırakmamanı temenni ediyorum. ... Yine de hoş gör sen bu toy benliğimi. Yanlışlarım olursa mazur gör. Fakat bil ki, yazdıklarım elimdeki mürekkebin, dilimdeki kelimenin yanlışıdır, hislerimin değil. İnsan yanlış hissetmez. Yanlış düşünür, yanlış kararlar verir, yanlış kalemi kullanır, yanlış kitabı okur, belki yanlış kişiye verir sevgisini ama hiçbir zaman yanlış hissetmez. Hislerine güven, hisler insanı yarı yolda bırakmaz. Hep dil-hûş olasın. En güzele emanetsin. 2026/Ankara Belinây... (Tüm Hakları Saklıdır - Hikâyede Geçen Hiçbir Mekan, Kişi ve Olayın Gerçeklik İle İlgisi Yoktur.)

Ablasının eğlenceli ama çıkmazlarla dolu hayatı, ölümle noktalandığında, genç bir kız için geriye tek şey kaldı:  İntikam. Mafyanın karanlık dünyasına adım atacak, sevgilisi,arkadaşları mafyanın ağında olacak. kuryelik ile intikamını almaya çalışacaktı. ihanetle güveni, dostlukla ihaneti sınayacak. Sevgilisi bir mafya lideri olmak yolunda  Bu yolda hem aşkı hem de ihaneti tadacak, dost gördüklerinin aslında ne kadar düşman olabileceğini öğrenecek. Katili onun çok güvendiğiydi arabasında ki bileklik katil olduğunun kanıtıydı...                                 Tüm hakları bana aittir!

Beren kendi halinde yaşayan komik,tatlı bir kızdı bir gün işe geç kaldı ve bisikleti ile yetişmeye çalışırken bir arabayla çarpıştı. Bir kazanın aşka dönüşme hikayesini okumaya hazır mısınız?

Gece arkadaşlarıyla buluşmaya giderken kaçırılır ve olaylar başlar.

Sıradan hayatı olan bir kızdı Sahra. Günü sade ve rayında giderdi. Çok sevdiği mesleğine gidip gelirdi, ta ki o güne kadar... İç gidüleri yüzünden hayatının bu denli değişecegini bilemezdi. Birini kurtarmak ömrüne mâl olmazdı. Yada o öyle sanıyordu

"Bal gibi aşıksın işte geri zekalı! Niye inkar ediyorsun?!" diye bağırdı Bilal. Barış`ın aklı karışmıştı. Aşk bu muydu yani? Böyle, sanki her an kusacakmış gibi olmak; bir kamyon eşek ölüsü taşımış gibi bitkin hissetmek; onun yüzü, gözünün önünden defolup olup gitsin diye, bikinili Rihanna posteri seyrettiğin halde, gusül abdestine ihtiyaç duymamak... hayır bu çok saçmaydı! Ama ilk kez midesi uçuşa uçuşa bulanıyordu... İlk kez bir kızın resmini çizmişti. İlk kez bir kızın yanaklarını mıncıklayıp öpesi gelmişti. İlk kez bir kızın önüne gelen saçlarını, kulağının arkasına sokuşturmak istemişti. Hatta aynı saçlardan, kendisine bıyık yapmak bile istemişti. Çayına şeker atıp karıştırırken kendine dahi kabul ettiremediği şeyi, arkadaşlarının ona kabul ettirmiş olmasının şaşkınlığını yaşıyordu. "Sevsem ne olur?" Diye mırıldandı. "Kızın benden midesi bulanıyor." "Laaan!" diye bağırdı Ahmet, gözleri iri iri açılmıştı. "Yoksa kızın yanında gaz falan mı çıkardın?" Barış hiçbir şey söylemeden kalkıp balkona çıktı. Kendisini sigaraya daha yeni yeni teslim etmişti ki, Bilal`in gitarının sesi, kulaklarını okşamaya başladı. Sigarasını derin derin içine çekerken, içinde bir şeylerin kor gibi yandığını hissetti... UYARI: +13 SAHNELER, ARGO VE KÜFÜR BARINDIRIYOR !

📖 Ben Kendimi Sana Sakladım Yusuf’un İncisi İnci, küçük bir mahallede büyümüş, hayalleri büyük bir genç kızdı. On sekiz yaşında, tıp fakültesinin ilk yılında… Kalbi ise çoktan, farkında bile olmayan bir adama aitti. Yusuf. Mahallenin en sessiz, en kararlı delikanlısı. Kimsenin bilmediği bir hayatı, kimseye anlatmadığı bir görevi vardı. Aşkı bile gizliydi. Yollar ayrıldı. Görevler değişti. Yıllar geçti. İnci doktor oldu. Yusuf ise hâlâ tehlikenin içindeydi. Ve kader, onları yıllar sonra aynı şehirde, aynı acının ve aynı umudun ortasında yeniden karşı karşıya getirdi. Bu hikâye; 🖤 görevle aşkın, 🖤 ayrılıkla bekleyişin, 🖤 savaşla şifanın, 🖤 suskunlukla kalbin çarpışmasının hikâyesi. Ben Kendimi Sana Sakladım, vazgeçemeyenlerin, zamanı bekleyenlerin ve aşkı kalbine gömenlerin romanı.

Onu ilk gördüğümde öğretmen olduğunu bilmiyordum. Bazı sessizlikler bağırır.Ama sadece kalp duyar. Shin Ryujin~ Bazı sessizlikler her şeyden çok şey anlatır. ~Hwang Yeji

Bazı ayrılıklar bir son değil bir korumadır. Zeynep, Arda`yı sevmekten değil, onu geçmişinden korumak için bıraktı. Babasının geçmişi, Arda`nın acısının tam ortasındaydı ve bu gerçeği öğrendiği gün içindeki her şey çöktü. Onu o kirlilikten korumak için hayatının tek güzel şeyini kendi elleriyle parçaladı.Arda ise gittiğini gördü, her şeyi duydu, ama hiçbir şeyi anlamadı. Anlamak istemedi. Öfkesini taşın altına, imzaların arkasına, İstanbul`un en yüksek katlarına gömdü. Şehirleri yıkıp yeniden inşa edecekti; belki böylece içindeki o enkaz da düzelirdi. Ama enkaz, beton altına gömülünce yok olmuyordu. Sadece derinleşiyordu.İkisi de aynı şehirlerde, aynı yalnızlıklarında, aynı acıyı taşıdı. İkisi de yıllarca yuttukları o ağırlığı bir gün bedenlerine ödedi; Aynı teşhis, aynı sessizlik, aynı son.