Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Hayatın peş peşe sıraladığı talihsizlikler, artık genç kızların omuzlarına ağır bir sis gibi çökmüştü. Gülüşleri hâlâ sıcak, umutları hâlâ canlıydı... ama içlerinde hep aynı soru büyüyordu: Yaşadıkları hayat gerçekten onların mıydı? Yoksa ailelerinin onlar adına çizdiği, başkalarının beklentileriyle şekillenmiş bir yolun yolcusu olmaya mahkûm edilmişler miydi? Her genç kız gibi onların da hayalleri vardı kocaman, rengârenk ve özgür. Bu yüzden bir gün cesaretlerini yanlarına alıp, yaşadıkları şehirden ayrılarak İstanbul`a doğru yola çıktıklarında, hayatlarının artık eski düzenine dönemeyeceğini biliyorlardı. Burası; kalabalığıyla, ışıklarıyla, bir o kadar da zorluklarıyla yeni başlangıçların şehriydi. Onları bekleyen mücadeleler çoktu; ama bu mücadelelerin arasında en beklenmedik olanı, hiç planlamadıkları bir anda kapılarını çalacak aşk olacaktı. Nehir, içi kıpır kıpır, her adımı sevgi dolu, neşesi dalga dalga etrafına yayılan bir kızdı. Çınar`la tanıştığında ise onun donuk, mesafeli hâlini hiç ama hiç sevememişti. Hatta kendi içinde ona "soğuk nevale" adını takacak kadar rahatsız olmuştu bu halinden. Fakat hayat tuhaftı... İnsan bazen hiç hoşlanmadığı birinin gözlerinde kendini bulur, hiç ummadığı bir kalpte sığınacak bir sıcaklık keşfederdi. Ve Nehir çok geçmeden şunu fark edecekti: Aşk, hiçbir zaman kurallara göre oynamazdı. Zıt kutupların birbirine çekilme huyu, bazen kaderin en güzel oyunuydu. Eğer; kalabalık ve eğlenceli bir kadro kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü kadınlar ve herbirine ayrı ayrı hayran olacağınız erkek karakterler okumak istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz.

Yetim hanede büyümüş bir genç kız değil çünkü bu sefer bir değil üç Bebek karıştırılmış bakalım bizi neler bekliyor henüz 17 yaşında olan Asena Alp ve Atlas bu olayi nasıl karşılayacak yeni ailesin de onları neler bekliyor aşiretteki tek kız olan Asena neler yapacak en önemlisi ailelerle anlasabilecekler mi tüm bunların cevabı kitapta saklı bol aksiyon dram komedi mi okumak istiyorsunuz güçlü kadın karakter mi olsun mutlu sonla mi bitsin eee ne bekliyorsunuz kurguma bekliyorum sizleri 💖🫶🏻 -Dayaanamiyommmm dayanaaanamiyomm safetttt abeee -Neyeee dayanamıyon? -Acliğaaaaaaa -Te Allah`ım ya sabır millet deliye hasret biz akilliya -Yaranamadimmm yawrumm yaranamadimm -Kime yaranamadın? -Ne yaptımsa banaaa dayanamadiiii -Lan kızım kim saana dayanamiyor şöyle sikeyim ecdadını -Hahahahahaahahahah sakin ol barancimm sarki bu sarki ekran sureni çoğalt biraz -Te subhannallah Bu hikayenin tüm telif hakkı bendedir kopyalama veya taklit etme gibi durumlarla gerekli işlemler başlatılacaktır

KİTAP AÇIKLAMASI (Tanıtım Metni) "Bir bankta terk edilen genç bir kızın, yıkıntılar arasından yükselen bir mimara dönüşme hikayesi..." Nain için dünya, o yağmurlu bankta, en güvendiği adamın dudaklarından dökülen soğuk kelimelerle durmuştu: "Artık devam edemeyiz." İlk aşkının enkazı altında kalan Nain, asıl büyük yıkımın henüz gelmediğinden habersizdi. Tam bir yıl sonra, saat sabaha karşı 05:00’te çalan o acı telefonla, hayattaki son sığınağını, ailesini de kaybetti. Kimsesizliğin ve sessizliğin en dibine vurduğunda, hayattan vazgeçmek üzereyken bir ses yankılandı karanlığında: "Savaş kızım... Sen bizim mimarımız olacaktın!" Beş yıl... Nain, acısını betona, gözyaşlarını projelere, özlemini ise gökdelenlere döktü. Şimdi Ankara’nın en prestijli şirketlerinden birinde, elinde diploması ve kalbinde ailesinin vasiyetiyle dimdik duruyor. Fakat kaderin onun için hazırladığı son bir sınav daha var. Adım attığı o şirket koridorunda, unuttuğunu sandığı o çakır gözlerle tekrar burun buruna geldiğinde Nain şunu kanıtlayacaktı: Bazı binalar ne kadar güçlü inşa edilirse edilsin, temeli bir `hoşça kal` ile sarsılabilir; ama bazı kadınlar yıkıldıkları yerden daha güçlü doğarlar.

Hazır mısınız? Çünkü ben değildim böyledir hayat ,bekler ,izler ,dinler en savunmasız anını kollar her zaman.Öyle zamanlar da siz kendinize sorun.Hazır mıyım? Alina’nın bunu kendisine sorma fırsatı olmamıştı hayat onun için hiç bir zaman yaşanılabilir değildi dayanılabilirdi o yaşamak zorundaydı bir gün bir şeyler değişti Bildiği gerçeğin sadece küçük bir kısım olduğu ve ailesinin olması gibi fakat yıkılmadı şimdilik.

Bir kaza gecesi bedeni buggünde kalırken ruhu asırlar öncesine savruldu Uyandığında Osmanlıdaydı ve burada ona yabancı gözüyle bakılmıyordu Çünkü bu zaman onun kalbinin zaten ait olduğu yerdi Zamanın Emaneti Âit olmadığı bir dünyadan âit olduğu zamana çağrılan bir kızın hikayesi Bazı uykular vardır Asırlık uyanışlara gebe olan

Ne duruyorsunuz, içeriye bekleniyorsunuz. Siz: Gece gece ne bu ağlama sesleri kardeşim?(01:45) Yazmayayım yazmayayım dedim ama insana bir rahat huzur vermiyorsunuz yahu.(01:48) Bebeğin varsa uyut.(01:48) Kulağıma kulak pamuğu tıkayıp yatmak zorunda kalıyorum her gün.(01:48) Bu ne ya car car.(01:49) Gürültücü adam: Sen kimsin lan.(01:49) Bu saatte mesaj atma haddini nerden buluyorsun?(01:50) Siz: Bu saatte beni rahatsız etme hakkını nereden buluyorsanız bende mesaj atma hakkını buluyorum beyefendi.(01:51) Ramazanda çalınan davul sesi bile bu kadar sesli değil yemin ederim.(01:51) Bu kitapta biraz duygusallık, birazda mizah ortaya karışık her şey mevcuttur. Sizde yeri geldiğinde gülmekten kırılmak, yeri geldiğinde de hüzünlenmek istiyorsanız buyrun içeri, ne duruyorsunuz. Bu kitap sadece texting şeklindedir. Düz yazı yoktur.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Soğuk eller.. yasak dokunuşlar.. Nefret çekime dönüşüyor, zorbalığın yerini bulanıklaşan sınırlar alıyor. Gizem sır paylaşmıyor, kendini saklıyor.

sekiz gencin çocukluktan gelen ve asla bozulmayan arkadaşlıkları ve biten bir aşkın ilişkinin yenide doğması

+16 kurguda küfür vs. vardır haberiniz olsun. "Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Gücün sesinle duruşunla ve seçimlerinle parlar. Kendini küçümseme. Dünya senin ışığını görmeli... Ben onu çok sevmiştim. Oda beni çok sevmişti. Peki aşk gerçekten bu muydu. Önce ayaklarını yerden kesip sonra seni yerin dibine sokan bir şey miydi?

İki farklı spor dalıyla ilgilenen iki gencin bir rekabet sonucu yakınlaşmasını okuyacağız bu kitapta kitap da yeni başladığı için çok bir bilgi vermek istemiyorum ma okumanızı tavsiye ediyorum

O suda sadece kendisi boğulmadı, kendisi de boğuldu. O hastalık üç evreydi. Senarist Evrim Güce, kardeşini suda boğularak kaybetmesinin üzerine bir gerçekle daha yüzleşir. Hastalık... Üç evre. Tedavi için İstanbul`a giden Evrim`in başına neler gelecektir? Doktor Doğan Miras Kara ve Senarist Evrim Güce bakalım bu karmaşanın içerisinde nasıl çıkacaktır?

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

Amerika`ya bebek bakıcılığı yapmaya giden Efsa, bebeklerin abisinden birinin dikkatini çeker.

Hey! Oralarda mısın cüce? Sana bir kitap yazdım. Her zaman yanında olduğumu hatırlaman ve seni sevdiğimi bilmen için.

Arkadaşlarımla birlikte okulda çıkarken birden telefonuma gelen bildirimle hayatım baştan aşağıya değişti....

530*: Merhaba Duru. Numaranı bir arkadaştan aldım. siz: Ee? Yani sen de kimsin? 530*: Beni bulmak sana kalmış. bu kişi kimdi lan!? durup dururken bana yazan şahıs?

Lâl yıllar sonra tesadüfen çocukluk arkadaşı Batın`la anlaşmalı evlilik yapar.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ