☀️☀️☀️ Bir okul… Bir görev… Ve sıradan görünen iki genç. 🦁🦁🦁

Gücün hüküm sürdüğü bir şehirde, görünmeyen bir sistem her şeyi kontrol eder. O sisteme “Demir Kubbe” derler. Bu kubbenin altında yaşayanlar korunur sanır kendini. Oysa gerçek, en sert metallerden bile daha ağırdır. Kurallar kesindir. İhanetin bedeli vardır. Ve sırlar asla gömülü kalmaz. Ayaz Alexan, geçmişini hatırlamakla yüzleşmek arasında sıkışmış bir adamdır. Kim olduğunu bilmeden, kim olmak zorunda olduğunu öğrenmek üzeredir. Her adımı onu gerçeğe yaklaştırırken, Demir Kubbe`nin ardındaki karanlık güçler de harekete geçer. Bu bir güç savaşı. Bu bir kimlik arayışı. Ve bu kubbe… ya seni korur ya da altında ezer.

Lâl Rusya`nın en tehlikeli mafyası tarafından kaçırılır ve sonrası..

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Doğumda karıştırılan kızın hikayesi ... -" Ne oldu? " keyifle koltuğa oturup "doğumda karışmış olabilir DNA testi istiyorlar ... " " Ne ?! " Acaba Deniz yeni ailesine alışabilecek mi ? Ailesi onu kabul edecek mi ?

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Bazen kalp doğru kişiyi bulmaz… Doğru kişi, kalbin yerini bulur. İki kadın. İki adam. Yarım kalmış hikâyeler. Geçmişle hesaplaşmalar. Ve aşkın en karanlık, en gerçek hali… Bu bir masal değil. Bu, kalbin savaş alanı.

Trigonometrinin hayata etkisi. Sin ve coşsun bütün zıtlıktaki rağmen birbirini tamamlaması . Cos ; doktora git . Sin ; kabul etmiyor . Cos ; sağlık ocağına git ordan sevk ederler . Sin ; doktorum randevu vermiyor ki. Cos ; dava et ne bilim başka doktordan randevu al . Sin ; sen gerçekden odunsun. Cos ; sensin odun . Cos ; burda yardımcı olmaya çalışıyorum . Sin ; doktorum senin diyorum bende sana . Cos ; hipokrat yeminim yok ve de doktor olursam kalbi değil beyni seçerim . Sin ; bir çok şey kalp de başlayıp beyinde biter . Cos ; kalp de sadece temiz kan akışı başlar .

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi? Not: Küfür ve argo içerir

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

" Allahın emri peygamberin kavliyle oğlunuz Berat`ı kendime istiyorum" dediği zaman şaşkınlıkla ona döndüm. Bu kız deli hem de zır deli...

Maç,sadece maç değildir. Bazen bir hayat çizgisi bazende kendini ispat etme savaşıdır Lara Ocak,sahaya her çıktığında sırtında yalnızca formasını değil beklentileri baskıyı ve suskun hayalleri taşır 23 numara onun için bir rakamdan fazlasıdır,bir duruş ve meydan okumadır

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Siz: Cuma-i şerifleriniz mübarek olsun. 053**: Bugün Salı. Siz: Tek sorun bu mu sence?

Bahar, tek bir kişi ile bize gelir mi? Tenimizi ısıran, kalbimizi donduran kışların kalbinde bir ateş yakılabilir ve kalbimiz ısıtılıp aşka inandırırılabilir mi? Maysa Akgün, hayat dolu, hayalleri olan, cıvıl cıvıl bir lise son sınıf öğrencisidir. Bir gün, yine bir hayaline cesaretle adım atar ve metroda gördüğü, dikkatini fazlasıyla okuduğu kitaplarla çeken çocuğa yazmaya karar verir. Arkadaşına, çocuğun gizlice çektiği fotoğrafını gönderir; ardından ise hesap ismini bulması için ondan yardım ister. Fakat bilmedikleri bir şey vardır: Mesaj attığı çocuk, tam bir serseridir ve metrodaki o çocukla uzaktan yakından hiçbir alâkası yoktur. İki çocuk, birbirinden çok ayrı dünyalardadır. ☀︎ 21.12.2025` 16.01.2026`

+16 KURGUDA KÜFÜR VARDIR !!!! ONA GÖRE OKUYUNNNNN "Direnmeleri bitti," dedi Arel, dudaklarının kenarında belli belirsiz, karanlık bir gülümseme belirdi. "Pazarlık bitti. Artık benimsin." "Asla!" diye bağırdım ve geriye doğru bir adım atmaya çalıştım. "Ben seninle hiçbir yere gelmiyorum! Polisi arayacağım, bu yaptığınız-" Cümlemi bitirmeme izin vermedi. Hareketleri o kadar hızlıydı ki, ne olduğunu anlayamadım. Bir an çevremdeki dünyanın döndüğünü hissettim ve saniyeler içinde kendimi onun omzunda buldum. Beni bir tüy yastıkmışım gibi kucaklayıp omuzlamıştı. "Bırak beni! İndir hemen!" diye yumruklamaya başladım o kaskatı sırtını.

Bu kasabadik herkes ölecek Bunu gibi bir kitabım daha var ama bunuda yazacam

Kitap tanıtımı yaparım . Şartlar @kitapseveninsan adlı kullanıcyı takip etmek ve kitaplarını oylamak .

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

"Bal gibi aşıksın işte geri zekalı! Niye inkar ediyorsun?!" diye bağırdı Bilal. Barış`ın aklı karışmıştı. Aşk bu muydu yani? Böyle, sanki her an kusacakmış gibi olmak; bir kamyon eşek ölüsü taşımış gibi bitkin hissetmek; onun yüzü, gözünün önünden defolup olup gitsin diye, bikinili Rihanna posteri seyrettiğin halde, gusül abdestine ihtiyaç duymamak... hayır bu çok saçmaydı! Ama ilk kez midesi uçuşa uçuşa bulanıyordu... İlk kez bir kızın resmini çizmişti. İlk kez bir kızın yanaklarını mıncıklayıp öpesi gelmişti. İlk kez bir kızın önüne gelen saçlarını, kulağının arkasına sokuşturmak istemişti. Hatta aynı saçlardan, kendisine bıyık yapmak bile istemişti. Çayına şeker atıp karıştırırken kendine dahi kabul ettiremediği şeyi, arkadaşlarının ona kabul ettirmiş olmasının şaşkınlığını yaşıyordu. "Sevsem ne olur?" Diye mırıldandı. "Kızın benden midesi bulanıyor." "Laaan!" diye bağırdı Ahmet, gözleri iri iri açılmıştı. "Yoksa kızın yanında gaz falan mı çıkardın?" Barış hiçbir şey söylemeden kalkıp balkona çıktı. Kendisini sigaraya daha yeni yeni teslim etmişti ki, Bilal`in gitarının sesi, kulaklarını okşamaya başladı. Sigarasını derin derin içine çekerken, içinde bir şeylerin kor gibi yandığını hissetti... UYARI: +13 SAHNELER, ARGO VE KÜFÜR BARINDIRIYOR !

Ben... karanlıkta sıkışmış kalmış aciz bir bedendim. Ben Vira. Aydınlığın ne olduğunu hayatının bir döneminden sonra unutan Vira. Görmeyi sevdiği adam yüzünden kaybeden Vira. Aşkın bu kadar yanıltıcı olduğunu bilmiyordum ancak öğrenmiştim. Görmeyi kaybetmeme sebep olan sevdiğim bir özür dahi dilese affederdim. Buna bile layık görülmemiştim belki de.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Gül, Mevsim Rüzgârı’nın duygusunu taşır: her açış bir umut, her soluş bir vedayı anlatır.

Yan koltuğumda oturan yazarında bana gülümseyerek baktığını hissediyordum. Bakıyordu ve bir satır daha ekliyordu kitabına: Benim baş rolünde olduğum kitap. "Bir yola girdi, ama başlangıç mı veda mı olduğuna karar veremedi."