- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi.

Bu sadec bir akıl meselesi değildi

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Tokyo’ya yeni taşınan genç bir kızın hikayesi…

Bir berdel kurgusudur

Okulundan kavga sebebiyle atılan Mira yeni okulunda bir çocukla tanışır ve kısa sürede o çocuk herseyi olur

Mahalle kurgusudur

Bazı insanlar sokakta büyür. Bazılarıysa sokakta hayatta kalmayı öğrenir. Elfida, geçmişini kimseye anlatmayan bir kız. Sessizlik, onun için lüks; para ise her zaman eksik. Bir gece, sadece biraz para bulmak için girdiği bir ev, hayatının yönünü tamamen değiştirir. Çünkü o evde, ülkede adı fısıltıyla anılan “Kimsesizler” çetesinin dört üyesi vardır. Gördüğü şeylerin bedeli ağır olur. Elfida, yıllar önce ardında bıraktığını sandığı bir adamın karşısına çıkarılır. Onu büyüten, eğiten, hayatta kalmayı öğreten… ve bir zamanlar kendi silahı hâline getiren adamın. Geçmiş, kapıyı çalmamıştır. Geçmiş, kapıyı kırmıştır. Bir tehdit. Bir zorunluluk. Ve kaçamayacağı bir dönüş. Elfida, istemediği bir dünyanın içine yeniden sürüklenirken, bu karanlığın içinde beklemediği bir ışıkla karşılaşır: Umut. Adı gibi… tehlikeli bir umut. Sadakat ile özgürlük, geçmiş ile gelecek, korku ile aşk arasında sıkışan bir kızın hikâyesi bu. Bazı sırlar öldürür. Bazı aşklar kurtarır. Peki ya ikisi aynı kişideyse? Ay bizi tanır. Peki ya karanlık?

Proje için toplanan zorbalar ve okulun voleybol takımındaki kızlar

Gerçek ailem kurgusudur

Geleceğinin önünde sadece bir kapı vardı ve o kapıyı açacak anahtar sadece geçmişin içinde saklıydı. Lavinya gerçekliğin var olduğunu, gizemli anların ardından bir kez daha net şekilde anlamıştı. Tam arkasında geçmiş, önünde ise asla birlikte olamayacağı bir adam vardı. Kalbi ile ruhunun arasında büyük bir mahkemede kalan benliği ne yapacağını bilemeyecek kadar yorgundu. Seçim yapması gerektiğini, her gün bilerek uyanıyordu. Ya geçmişin tüm benliğini karanlığa çekmesine ve yutmasına izin verecekti. Ya da geçmişi kabullenerek üzerine perde çekip, görmeyerek geleceğine kollarını açacaktı. Seçimlerin ve bilinmezliklerin dört bir yanından haykırarak beynine ilişmesine zemin hazırlayan yolda, güçsüz adımlarla ilerledi ve yeni bir benliğe kollarını açtı.

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Bazen bir şehir insanı büyütür. Bazen bir insan… Sena, planlı, güçlü ve kendi ayakları üzerinde durmaya alışkın bir kadın. Hayatını adım adım inşa ederken aşk için özel bir yer ayırmayı hiç düşünmemiştir. Ta ki karşı komşusu Alparslan hayatına girene kadar. İzmir’in rüzgârlı sahillerinde başlayan bu hikâye; yanlış zamanlar, doğru duygular, gurur savaşları, mesafeler ve cesaret arasında gidip gelen iki insanın yolculuğunu anlatıyor. Bu bir masal değil. Kimse kusursuz değil. Kimse büyük laflar etmiyor. Ama iki insan, korkmalarına rağmen kaçmamayı seçiyor. “Kalbimin Karşı Komşusu” • Hayatla mücadele eden iki güçlü karakter, • Gerçekçi diyaloglar, • Sıcacık mahalle atmosferi, • Ve zaman zaman göz yaşartıp zaman zaman kahkaha attıran anlarla dolu bir yolculuk. Bu hikâye şunu soruyor: Aşk doğru zamanda mı gelir, yoksa doğru kararla mı? Eğer sen de güçlü kalmaya çalışırken sevmekten korktuysan, mesafeye yenilmek istemediysen, ya da bir gün “Gitmek mi kalmak mı?” diye düşündüysen… Bu hikâyede kendinden bir parça bulacaksın. Ve belki de en önemlisi: Aşkın büyük olmak zorunda olmadığını, gerçek olmasının yeterli olduğunu hatırlayacaksın.

Yunus:Sen öğretmen değil misin? Rüya:Sana aşkı öğretemem Yunus Kılıç!

Geçmişte tanınmış kişiler unutulmaz ihanetler

En güzel hatalarımdan biriydi öğretmenime aşık olmak. "Aşkda imkansız bir şey yokmuş Savaş bunu seninle yaşarken öğrendim" UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERE BİLİR!!

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı? 055***: ??? 055***: Kimsiniz? Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı, diye soruyorum. 055***: Bende kimsiniz diyorum. Siz: Soruma cevap verin lütfen, önemli. 055***: Tanışıyor muyuz? Siz: Tanışabiliriz... Siz: ama şimdi değil ve cevap lütfen. 055***: Tanışmak için kim olduğunuzu öğrenerek başlayabiliriz. 055***: ve eğer kadınsanız lütfen yazmayın çünkü günah. Siz: biliyorum. 055***: Kadınsınız yani? 055***: Engellemek zorundayım lütfen zorlamayın. 055*** sizi engelledi. Siz: NE!!! (Bu mesaj iletilmedi.) Siz: Dur! Engelleme lütfen. (Bu mesaj iletilmedi.) ***

Texting/yarı texting hikaye

Sadece arkadaşım ile bir numara sallayıp eğlenecektik ama konunun buralara kadar geleceğini tahmin etmemiştik... ~☆~

Buz pateni yapmaya bayılan Lavinya aynı zamanda hem okulda popüler olup hem de dışlanan tek kişidir

17 yaşında birbirinden habersiz olan ikizler ve yıllarca onların hasretini çeken Karademir ailesi Üvey ailesi ile birlikte Makedonya`da yaşayan Eftelya Tomris 5 yaşında kaçırılan ve yetimhanede büyüyen Emir Teoman Bu ikizler beklenmedik anda asla haberleri olmazken karşılaşırlarsa Ardından ise öz aileleriyle yaşamaya başlarlarsa Neler olur?

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra`yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra`nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor. Bu kitapta geçen karakterler, kurumlar ve olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir. Benzeri hiçbir yer de yoktur bilginize. Kitappadde SON HASTAN BENİM adında yazılan ilk kurgudur!!