Onun dünyası rakamlardan ve kurallardan ibaretti. Benim dünyam ise kaçışlardan ve yalanlardan. Bir vasiyet bizi aynı çatının altında topladı, bir imza bizi birbirimize mahkûm etti. ​O, erimeye niyeti olmayan bir buz kütlesiydi. Ben ise onun soğuk dünyasına sızan bir efsun. ​"Bu bir aşk hikayesi değil Alaz, bu bir hayatta kalma mücadelesi. Ve ikimizden biri mutlaka yanacak."

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Dört yıllık üniversite eğitiminin ve bir yıllık stajyerliğinin sonuna gelen Lidya Arven, en yakın arkadaşının onu ektiği bir akşam, onun evine gitmeye karar verir. Ve o an, iki yıllık sevgilisini en güvendiği insanla birlikte yakalar. Bu ihanet, Lidya`nın yıkılmasına ve düştüğü yerden zor bir şekilde kalkmasına neden olur. Yaşadıklarını unutmak isteyen Lidya, bir clube gider ve kendini alkolün akışına bırakır. Gecenin ilerleyen saatlerinde iyice sarhoş olurken, kulaklarını en sevdiği şarkı doldurur. Dans etmek için yerinden kalktığı anda ise, hiç planlamadığı bir karşılaşma yaşanır. Bir adamla çarpışır. O an bilmediği tek şey, o adamın Lucas Raine Draven olduğudur. Aylar sonra öğreneceği bir gerçekle birlikte... Karnındaki bebeğin babası olduğu gerçeği...

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Tür: Lise kurgusu / gençlik – duygusal drama Konu: Hikâye, aile içinde yaşadığı kırılmalar ve güven kaybı nedeniyle içine kapanmış olan Lina’nın yeni okulunda yeniden hayata tutunma sürecini anlatır. Annesiyle uzaktan ama güçlü bir bağ kurarken, aylar sonra yeniden ortaya çıkan babasının gölgesi Lina’nın iç dünyasını sarsar. Lise ortamında geçen hikâyede dostluk, güven, görülme ihtiyacı ve yavaş gelişen duygular ön plandadır. Elisa’nın enerjik ve koruyucu arkadaşlığı, Giray’ın dengeli yaklaşım ve Aras’la kurulan sessiz ama derin bağ, Lina’nın değişim yolculuğunu şekillendirir. Küçük anlar, günlük sahneler ve iç monologlarla ilerleyen hikâye; gençlik, aidiyet ve kalpten kurulan bağlar üzerine kuruludur. Lina, Almanya’dan Türkiye’ye gönderildiğinde bavuluna yalnızca eşyalarını değil, söylenmemiş cümlelerini, yarım kalan duygularını ve ait olamadığı bir hayatıda koydu. Yeni bir okul, yabancı bakışlar ve sessizliğiyle tanınan bir çocuk. Kitabım Wattpaddede yayınlanmaktadır!!

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

Bir berdel kurgusudur

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

17 yaşındaki kızın ailesi biri oldunu öğrenmesi

Gerçek ailem kurgusudur umarım beğenirsinizzzz

## Bölüm 1 — Gece ve Motor Sesi Gece yollarını her zaman sevmişimdir. Gündüz kalabalık olan caddeler gece olunca bambaşka bir şeye dönüşür. Gürültü azalır, insanlar kaybolur, şehir sanki derin bir nefes alır. O zaman geriye sadece asfalt, rüzgâr ve motor sesi kalır. Benim için özgürlük tam olarak buydu. Motorumun üzerinde oturuyordum. Siyah renkli, güçlü bir makineydi. Gazı hafifçe çevirdiğimde bile motorun içinden gelen o titreşim tüm vücuduma yayılırdı. Bu his bağımlılık gibiydi. Kaskımın camından geceyi izliyordum. Saat gece yarısını geçmişti. Sokak lambalarının sarı ışıkları asfaltın üzerine uzun çizgiler bırakıyordu. Uzaktan birkaç araba geçiyor, sonra tekrar sessizlik oluyordu. Ben ise yolun kenarında durmuş, motorumun üzerinde oturuyordum. Bazen sadece durup düşünmek için bile buraya gelirdim. İnsanlar beni genelde sessiz biri olarak tanır. Çok konuşmam. Ama kafamın içinde sürekli bir şeyler döner. Planlar, düşünceler, ihtimaller... Varsayımlar. Belki de bu yüzden geceleri sürüş yapmak bana iyi geliyordu. Çünkü o hızda düşünceler de rüzgâr gibi dağılıyordu. Tam o sırada uzaktan bir motor sesi duydum. Başımı kaldırdım. Motor kullanan biriyseniz başka bir motorun sesini kilometrelerce öteden tanırsınız. Bu ses farklıydı. İnce ama güçlü. Birisi yaklaşıyordu. Far ışığı yavaş yavaş büyüdü. Motor yanımda durdu. Sürücü kaskını çıkardı. Bir kızdı. Kısa bir an şaşırdığımı itiraf etmeliyim. Çünkü bu saatlerde bu yolda genelde tek başıma olurum. Hele ki bir kızın tek başına motor sürmesi pek sık gördüğüm bir şey değildi. Saçları omuzlarına döküldü. Kumral ama siyaha yakın bir rengi vardı. Sokak lambasının ışığında saç telleri hafifçe parlıyordu. Gözleri kahverengiydi. Ama asıl dikkat çeken şey bakışlarıydı. Cesur. Korkusuz. Bana birkaç saniye baktı. Ben de ona baktım. Sonunda sessizliği ben bozdum. “Bu saatte bu yolda motor kullanan biri pek görülmez.” Sesim sakin çıkmıştı. Kız hafifçe gülümsedi. “Sen de buradasın.” Haklıydı. Cevap veremedim. Motorunun üzerine yaslandı. Rahat görünüyordu. Sanki burası onun da alışık olduğu bir yerdi. “Adın ne?” diye sordum. “Zümra.” Kısa bir cevap verdi. Sonra bana baktı. “Sen?” “Ege.” Başını hafifçe salladı. Rüzgâr saçlarını biraz dağıtıyordu. Gece serinlemişti ama o bundan rahatsız olmuş gibi görünmüyordu. Bir süre sessizlik oldu. Sonra gözleri motoruma kaydı. “Güzel makine.” Motoruma bakıp gururla gülümsedim. “Teşekkürler.” Sonra onun motoruna baktım. O da oldukça iyi görünüyordu. “Seninki de kötü değil.” Zümra hafifçe gülümsedi. Sonra bana döndü. “Yarışalım mı?” Bir an gerçekten bunu söylediğine inanamadım. Kaşımı kaldırdım. “Ciddi misin?” “Evet.” Ses tonu çok rahattı. Sanki sıradan bir şey söylüyormuş gibi. İçimden istemsizce gülümsedim. “Kaybedersen ne olacak?” Zümra omuz silkti. “Varsayım.” Bu kelimeyi söylerken gözlerimin içine baktı. “Varsayım mı?” dedim. Başını salladı. “Hayat zaten bir varsayım değil mi?” Bu söz beklediğim bir şey değildi. Bir süre düşündüm. Sonra motorumun anahtarını çevirdim. Motor kükredi. O titreşim yine vücuduma yayıldı. Zümra da motorunu çalıştırdı. İkimizin motoru da geceyi dolduran güçlü bir ses çıkarıyordu. Kaskımı taktım. Zümra da taktı. Yola baktım. Uzun, boş bir cadde. Tam gaz gitmek için mükemmel. Ona baktım. “Hazır mısın?” Kaskının içinden başını hafifçe salladı. Gazı biraz çevirdim. Motor homurdandı. Kalbim hızlandı. Yarış benim için yeni bir şey değildi. Ama nedense bu sefer farklı hissediyordum. Belki de karşımdaki kişinin gözlerindeki o tuhaf özgüvenden dolayıydı. Üçe kadar saydım. “Bir…” Motorların sesi yükseldi. “İki…” Zümra gazı biraz daha çevirdi. “Üç.” Aynı anda gaz verdik. Motorum ileri fırladı. Rüzgâr kaskıma çarpıyordu. Asfalt hızla altımdan akıyordu. Yanımda Zümra’nın motorunun farı ilerliyordu. Hız göstergesine baktım. 120. 121. 122. Ama Zümra hâlâ yanımdaydı. Hatta bir anda beni geçmeye başladı. Gözlerim büyüdü. “Vay canına…” diye mırıldandım. Gazı biraz daha açtım. Motorum kükredi. Ama o hâlâ öndeydi. Sanki bu yol onun eviymiş gibi sürüyordu. Viraj yaklaşıyordu. Ben biraz yavaşladım. Ama Zümra… Yavaşlamadı. Viraja inanılmaz bir açıyla girdi. O an içimden tek bir şey geçti. “Bu kız delirmiş.” Ama virajdan kusursuz çıktı. Ben de peşinden geçtim. Adrenalin damarlarımda dolaşıyordu. Gece artık sessiz değildi. Motor sesleri şehri dolduruyordu. O an fark ettim. Bu gece sıradan bir gece olmayacaktı. Ve Zümra… Kesinlikle sıradan biri değildir

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat Lidya yeni okulunda olan zorba olan Ayaz ile karşı karşıya gelir ve düşman olurlar bu düşmanlıkları sürdükçe hisleride değişir ve bu düşmanlık gittikçe aşka dönüşür.

Bu kitap gerçek dünyadan kaçmak için kitaplara sığınanlara gelsin . Bu kitap dışırıda gülen ama içlerinden ağlayan dostlarıma gelsin . Bu kitap hayatının en zor zamanlarında kitaplara sığınanlara , gerçek aşkı kitaplarda bulanlara gelsin ...

Lunavera’da ihanet sessiz konuşur. Valenor bekler. Ve bazı insanlar korunmak için değil, uçmayı seçtikleri için hedef alınır. Vannessa Lunavera bir prenses değil, bir dengenin merkezidir. Victor Karael ise yemini kırılmış bir savaşçı; koruması gereken kişiyle yok etmek için yetiştirildiği gerçek arasında sıkışmış. Sürgünler, kaçırılmalar ve gölgelerde kurulan planlar arasında aşk bir kurtuluş değil, en tehlikeli zayıflıktır. Çünkü bazı bağlar kanla değil, suskunlukla yazılır. Ve bazı lakaplar… kader olur. Kanat uçmadan önce rüzgârı tanımak zorundadır.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

İki kişinin zorla evlenmesi ne kadar doğru ya da evlendikleri için birbirlerine duydukları duyguları yok etmeye çalışmak¿¿¿

Gerçek ailem kurgusudur

İki düşman biri yeraltının korkulur rüyası diğeri kendi hayatını yaşayan bir kız Bu yolda düşmanlığı ihaneti aşkı tadacaklardı

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Yaman, hovarda ve serseri bir tiptir, geçmişini geride bırakıp farklı bir hayat kurmak ister. Yeni kararlar alır ve yeni kişilerle tanışır... Tam her şeyi kontrol ettiğini sandığı anda karşısına bir kız çıkar. Ya eski Yaman olarak kalacak, ya da ilk kez sevdiği kızı korumak için gerçekten değişecek.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Kitap önerisi işte burada bahsettiğim kitaplari Yazan herkese çook teşekkür ederimm böyle şeyler okudukça icimdee inanılmaz hisler bırakıyor : ) Böyle yazan insanlar buraya daha çook bu uygulamaya daha çook eseer birakibilirmiii -ortaaaaasyaa