Ruhum bedenimde tutsak, kopamıyorum bu hayattan, bu dünyadan; içimde yıldızsız bir gecenin sessizliğini taşıyorum.

Eylül sanal ortamdan üç kişiyle tanışır ve aralarından birine aşık olur ama asıl gerçeği bilmiyordur

​"Konuşursan ölürsün," demişti adam. Kız sustu, ruhunu o karanlığa gömdü. ​Yıllar sonra gelen bir aile, beş buz gibi bakış... Dört abi ve bir ikiz için o, sadece düzenlerini bozan sessiz bir yabancıydı. Onlar bu ürkekliği "rol" sandı, sessizliği "küstahlık" saydı. ​Oysa kızın titreyen ellerinde geçmişin kanlı izleri, zihninde ise üvey babasının kırbacı vardı. Erkek sesinden kaçan yaralı bir ruh, kendisine nefretle bakan beş adamın arasında şifa bulabilir miydi? ​"Sessizlik, en ağır çığlıktır; ama bu aile o çığlığa sağır."

Kullanıcı Adı Cinsiyet @Vipserseri/ Erkek @geceyarisi_atistirmaligi /Kız @SarjiYuzdeBir /Erkek @YanlisSinyal /Erkek @Uykulu_kedi /Kız @klavyedelikanlisi/ Erkek @gizliadminn/ Erkek

Kitap önerisi işte burada bahsettiğim kitaplari Yazan herkese çook teşekkür ederimm böyle şeyler okudukça icimdee inanılmaz hisler bırakıyor : ) Böyle yazan insanlar buraya daha çook bu uygulamaya daha çook eseer birakibilirmiii -ortaaaaasyaa

Aslan ailesinin `sözde` kayıp ikizleri. Bir katil, bir kukla ve bir kurban... Düşman dışarıda değil, bir nefes kadar yakınında. Var mısın bu kurguda tamamen kaybolmaya?

beleş karekter isteyen varmı Buradaaa okudum kitaplara kendim karakter bulucan Yıldızlı bölümlerde direk karakter fotosu koycam alabilirsiniz Bende bı oyunuz alırım dimi ?? -ortaasya *portiiii

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Okulun voleybol takımı ile futbol takımının ortak saha kullanmak zorunda olmalarıyla başlayan bir hikaye

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Babaklerin karışması gerçek ailem kurgusu Boyxboy vardır!!!

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Elini açık olan sırtımda tüy kadar yumuşak ama bir o kadar da cüretkâr bir şekilde gezdirdi.

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

4 Arkadaşın çocukları aynı hikayede buluşuyor. Antalyada bir araya geldikleri üniversite hayatında gençler aşkla ve geçmişle yüzleşiyor...

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

"Bir bakıcı lazım Ahmet." sert bakıslarımı ahmetın uzerınde sabıtlemıstım. "Abi kusura bakma ama esin tüm getirdiğimiz bakıcıların hepsını 1 saat dolmadan kaçmalarına sebep oluyor bız napalım?" ahmetın sözlerinin ardından kaslarım çatılmıstı uzerıne dogru yurudum, "Kızımda mı sorun buluyorsun ahmet?" ahmet gerı gerı adımlarken ceketinin dugmelerını ılıklıyordu "Yok abı estağfurullah" demesinin ardından sesım yükselmişti "Gıt bul o zaman!" basını sallayıp yanımdan ayrılmıstı kravatımı tutup gevsettım arkamı donup arabama ılerleyecekken ayaklarım ilerlemeyi bırakmıstı kaslarım catılırken arabamla fotograf cekınen genc yaslarda olan beyaz tenli sıyah saclı kıza ve yaklasık 5 yasında olan erkek çocukta bakıslarım durmustu aramızda cok mesafe yoktu. "Abla sende cek dıyorum! daha sahıbı gelmemıs hadııı lutfeennn" demıstı cocuk ablası onu kırmayarak arabanın onune gecıp kaputuna yaslanıp poz verirken cocuk ablasını çekıyordu, "tamam hadı ablacım yeterlı mı?" "Poz degıss hadı hadııı" dedı kucuk cocuk ablasının kasları catılırken cocuk onu ikna etmeye devam edıyordu...

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş`in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

İmparatoriçenin günlüğü

Hayallerinin peşinde koşarken, ailesinin gölgesinde boğulan bir kız... Mihrimah Bozok, küçüklüğünden beri hep yalnızdı. Annesinin ölümü, babasının nefret dolu bakışları ve kimsenin bilmediği kırmızı lekesiyle büyüdü. Hayali doktor olmak, kendi hayatını kurmaktı. Ama kaderi, hiç tanımadığı bir adamın ellerine bırakıldı. Pusat Demir Kankılıç... Çünkü onun adı bile bir sır gibiydi. Mihrimah, ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda dönüp yine o isme çarpacaktı. Bu, bir masal değil. Bu, bir gelinlik kadar ağır, bir söz kadar keskin, bir bakış kadar yakıcı bir hikâye. Kimi zaman aşk, kimi zaman nefret... Ve en çok da geçmişin gölgesinde yarım kalmış hayaller.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

Sevdiği öldürür insanı bazen...