O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Güçlü kadınlar hata yapabilir mı? Her hata yanlış mıdır? Azer hayatına nasıl devam edecek Oğuz ?? Reha Kartal Karça Gerçek kardeşim ve Mafya kurgusu

Yalanlar hep en masumları yakardı. Sonradan öğrenilen gerçekler ise hep en masumları küle çevirirdi. Bu kitabın en masumu Katherina olacaktı... Ya da olmayacaktı?

Özgür hiçbir zaman kalmayı planlamamıştı. Gittiği şehirde sadece biraz nefes almak istemişti. Geçmişinden, sorumluluklardan ve kendinden biraz uzaklaşmak… Ta ki bir kafede, yalnız başına kahve içen sarı saçlı bir kızla karşılaşana kadar. Eflal geri dönmek istemiyordu. Çünkü arkasında bıraktığını sandığı bir hayat vardı — yarım kalmış bir nişan, kapanmamış hesaplar ve hâlâ peşini bırakmayan biri. Mesafe sadece kilometre değildir. Bazen iki kalp arasındaki korkudur. Bazen de geçmişin hâlâ kapını çalmasıdır. Özgür kaçmak için gitti. Eflal unutmak için kaldı. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve bazı aşklar… zaman farkına rağmen başlar.

Sekiz yaşında bir balonla başladı her şey. On altı yaşında bir cümleyle bitti. Aynı sokakta büyüyen iki çocuk, aynı yaz akşamında birbirini kaybetti. Çocukluk masumdu. Aşk cesurdu. Ama bazen tek bir tereddüt, bir ömre bedel olur. Gerçek bazen geç gelir. Fakat bazı gidişler geri dönmez. Son Ağustos Bir yazda başlayıp bir yazda biten hikâyelerin romanı.

Bu nasıl yaz böyle?

Tahinim Kars`a çıkmıştı Bursa`da o kadar olay olduktan sonra uzaklaşmak en iyisiydi. Ailemle birlikte gidiyordum. Orada Gerçek aşkımı bulmaya gittiğimi bilmiyordum.

Alt tarafı abimin arkadaşına anonim bir şekilde yazmaya karar verdim... En fazla ne olabilir ki? *** Bu kitabım yakında sizlerle olucak... Beklemede kalın!

Töre ile Başlayan Aşk Gözlerim dolu, dudaklarımda bir titreme ve soluğum kısık bir şekilde Demir’in gözlerinin içine baktım. “Zelal!” Konuşmasına izin vermedim. Canım çok yanıyordu. Babamı kaybedeli daha üç ay olmuştu. Babam, benim bu dünyadaki tek zayıf noktamdı. Onun ölümüyle büyük bir boşluğa düştüm. Bu süreçte herkesten, her şeyden uzak kaldım. En çok da gözlerimin içine acı bir tebessümle bakan sevdiğim adamdan… “Yaklaşma, Demir… Kurbanın olayım, bırak beni. Görmüyor musun? En büyük acıyı sana çektiriyorum.” Dedim, acı içinde çıkan sesimle. Nefes alışım göğüs kafesime batıyordu. Benim gibi acı içinde kıvranıyordu. Yüzünde üzgün, bakışlarında kırgın bir kıyamazlık vardı. Bir iki adımda yanıma yaklaşıp kolları arasına alıp sıkıca sarıldı. Bu da en büyük yıkılışım oldu. Çığlıklarla ağlamaya başladım. Kollarımı sırtına dolayıp parmaklarımı ince gömleğinin üzerinde tenine batırdım. “Nasıl senden vazgeçmemi istersin? Gözümün önünde eriyip gitmene nasıl izin veririm? Senin bir gözyaşına canımı veririm. Mardin’i bırak, bütün dünyayı yok ederim.” Dedi, başımı göğsüne yasladı. Saçlarımı okşayıp en derin öpücüklerini bıraktı. Sevgisini her öpücükle mühürlüyor, acımı dindirip sevgisiyle sarmalıyordu. “Boşanalım.” Boğuk çıkan sesimle bana sarılan vücudu kaskatı kesildi. Göğüs kafesi şişti ama beni geri bırakmadı. Kollarından sıkıca sarılmış duruyordum. “Yanlış bir… yanlış duydum, değil mi?” Kendini duyduğu şeye ikna etmek istiyordu. Kollarını gevşetip bir adım geri çekildi. Bakışları yüzümde oyalandı. Gözlerime bakan kehribar gözleri büyük bir yıkımla bakıyordu. “Boşanalım mı dedin?” Sesi yüksek çıkmadı belki ama acı dolu bir haykırıştı.

Hoş geldiniz, burası Hane 7. Burada her şey gerçek, sadece biraz fazla "Soydan“ Bir Albay, bir Profesör, bir Savcı, bir Diş Hekimi adayı, iki dahi ergen ve... ben. Yani Hane 7’nin tek sivil vatandaşı Ceylan! Soydan soyadını taşımak, dışarıdan bakınca bir ayrıcalık içerden bakınca ise bitmek bilmeyen bir maraton.

Aşık olmak yağmur ormanlarında akan şelaleye benzer. Düşeceğini sandığın dik yokuş seni korkutur ama o yokuştan aşağı inmezsen diğer güzellikleri keşfedemezsin... ••• Göğsümde atan şeyin bir zamanlar başka bir bedende yaşamış olduğunu düşündüm. Birinin kahkahasına, birinin korkusuna, birinin son nefesine eşlik etmişti. Bu düşünce, istemsizce nefesimi yavaşlattı. Ölmek istiyordum. Ama onu öldürmek istemiyordum. Bir kere kaybetmiştim onu. Yeniden olmazdı.

Alice in ailesinden geriye kalan tek kişi ikiziydi. O Lily ve James Potter`ın kızıydı. Harry Potter`ın ikizi. Buna rağmen onun gibi birine aşık mı olacaktı hemde bir Malfoy`a ailesini öldürenlerin kanından birine...

Yaşımız küçük olsa da ruhumuzun her an çürümüş zihinlerle yaşlandırıldığına şahitlik ettiniz mi hiç? Baba ve anne kelimesinin kaçınız bedenen de var olduğuna şahit oldu? Onlara doyasıya sarılma hasretiyle yanarken siz de mi delice kendinize sarıldınız? Hangi biriniz aynadaki kadını sevebildi? Olduğunuz kimlikten çıkıp ait olmadığını hissettiği yerden uzaklaşabildi? Hanileri sizi takip etmeye devam etti? Şiddet, istismar, taciz, acı, gözyaşı, yıkılış... Hepsini de tanıyorsun öyle değil mi? Hiçbiri peşini bırakmadı! Sen uzaklaşmaya çalıştıkça onlar sana daha sıkı sarıldı. Sen de seni koruyabileceğini düşündüğün bir adama sarıldın. Aynı benim gibi... Bittiğini sandığın bir savaş başlattın. Tüm yaralarını sarar diye düşündüğün kim varsa bir yara daha açmalarına izin verdin... Ben Pare Yıldız! Hayatımın inişli çıkışlı yolları ruhları sıkışmış herkese umut olsun!

Hem sana zarar vermeyeyim hem de seni ailene vermeyeyim, öyle mi?" dedi, o düz ve kalın sesiyle. "Sen bir Vincenzo’sun Estrella. Sana nasıl bu kadar iyi davranmamı bekliyorsun? Sizin kanınız ihanetle beslenir." "Çalışırım!" dedim bir anda, çaresizliğin verdiği cesaretle. "Barında çalışırım, yerleri süpürürüm, ne istersen yaparım!" Bu cümlem üzerine bakışları ağır ağır, bir kor parçası gibi dudaklarıma kaydı. Birkaç saniye orada asılı kaldıktan sonra tekrar gözlerime çıktı. Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi. "Peki o zaman," dedi fısıltıyla. "Yatağıma gir."

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir korsana asla ucube dememelisin!

selammm sizi ilk kitabimla tanistirayimm daha oncelerdede kitap yazmistim ama hic birini paylaşmamıştım bu kitabim ilk olucakk lisede gecen bir ask hikayesini sizin begeneceginiz sekilde yazmak istedim simdiden iyi okumalarr🫶🏻🤍

Abla, o içeri kaçtı, bana görünmedi sanıyor ama onun sürprizi içeride. Aaaaaa diye bir çığlık geldi. Ne yaptınız kız Zeynebime?. ~Abla, o artık kurtulamaz. Nasıl kurtulamaz, ne yaptınız kıza yav? Geliyorum içeri, aç kapıyı. ~Açık kapı abla, gel artık. Geliyorum kızım. İçeri yürümeye başladım ,Bu da ne? Yok artık, gerçek olamaz bu! Şoku atlatıp, “Lan siz gerçekten kaçırdınız mı karşı mahalledeki Mert’in çetesini?”

Lotus Çiçeği Çamurlu, kirli bir suyun içinden çıkar ama tertemiz ve güzel açar Bu yüzden de: -zorluklara rağmen ayakta kalmayı, -güçlü olmayı, -yeniden başlamayı Sembolize eder Kitabımın ismi Lotus çünkü ana karakter olan Elif’de türlü zorlukların içinde yetişen Lotus çiçeği gibi evet hikayemiz başlıyor umarım severek okursunuz yazım hatalarım olursa şimdi’den özür dilerim iyi okumalar ♥️

Kimliğimi bilmeden yaşıyorum bu hayatı kimim ben tam olarak.?

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.