birisi kavgacı sert uslanmaz çapkın ama ikizine düşkün olan Aren diğeri sevimli narin kırılgan korkak abisine deli gibi hayran olan Arel ikisi birbirine aşırı benziyordu tek farkları biri sert küfürbaz diğeri ise narin kibar Aren ikizini korumak için bütün acılara göğüs germiş bir adamdı

Kainat Sayra, bir kere zehirli kan damarlarında gezinmeye başladığında; ondan tiksinmemiş onu benimsemişti. Mafya babasının trajedi ölümünün ardından onun mirasını ve namını devam ettiren Kainat Sayra yıllar sonra onunla karşılaşır Babasının katili; ezelden gelen düşmanı Birkan Bora Yüksel Ve bundan sonra iki tarafında hayatı eskisi gibi olmayacaktır Ya da belki hiç olmamıştır? Mafyatik bir kurgu lütfen şans verinin.

Gözleri, avıyla oyun oynamak isteyen bir aslanınki gibi keskin ve aç gözlüydü, bana bakarken fısıldadı: "Uykun mu var, karıcım?" (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın)

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

Abimin arkadaşı ile bir gece birlikte oldum en fazla ne olabilir ki?

Bazı aşklar sessiz başlar. Bir sabah uyanırsın ve dünyanın en doğru yerinde olduğunu sanırsın. Birinin yanında olmak, nefes almak kadar kolay gelir. Ama hayat her zaman iki kişinin istediği gibi ilerlemez. Bazen bir masa başında verilen bir karar, iki kalbin kaderini değiştirir. Bazen bir saat, bir ömürden daha ağır olur. Ve bazen aşk… kalmakla gitmek arasında sıkışır. Alin ve Mavi için her şey bir soruyla başladı: Kalmak mı… yoksa her şeyi geride bırakıp gitmek mi? Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Cesaretin, korkunun, ailelerin ve seçimlerin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. Ve bazı yollar… geri dönüşü olmayan yerlere çıkar.

Ben Aden Merkür. Ama o gece değil. O gece yalnızca Merküresi’ydim... kalbini anonim bir hesaba saklayan, nöbet sabahını beklerken bir yabancıyla aşka bulaşan bir kız.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bir Bedel Meselesi Yeni bölümlerle devam ediyorrrr

Yirmi üç yaşında olan Deniz tam bir dizi bağımlısı. Birgün okuldayken arkadaş ortamında bir dizi ve başrolü yani Esmer hakkında konuşulur. Daha sonra Deniz Esmer’in sosyal medya hesaplarını alır ve Esmer’in oynadığı diziyi izlemeye başlar. Her diziyi izlediğinde Esmer’i sosyal medyadan etiketler. Fakat Esmer’e çok mesaj geldiği için Deniz’in mesajlarını görmez Deniz’de ümidini keser. Ve birgün birşeyler başlar

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

ESKİ SEVGİLİME ATACAGIM AYRILIK MESAJINI YANLIŞLIKLA ABİMİN ARKADAŞINA ATTIM. EN FAZLA NE OLABİLİR Kİ?

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

"Beni yazacağın en güzel söze sakla, Bulut."

Bİ ŞANS VERMENİZİ ÇOK İSTERİM BALLI TURTALARIM BU BİR MAFYA KİTABIDIR

İll görüşte aşka inanmayanlar. Bence inanın çünkü, Gerçek...

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

"Bekle ! " dedi yüksek sesiyle arkamdan. Odadan çıkmış ve nereye gittiğimi bilmeden koşuyordum. Koridor boyunca, bir sürü Odalar vardı ama odalardan birine girersem, beni orada kolayca bulacağını bildiğimden dolayı, kendimi hiç riske atmadan direkt merdivenlere doğru yöneldim. Bir ara merakıma yenik düşerek Arkama baktığımda onun çatık kaşları ve sinirli gözleriyle karşılaştım. Ben telaş içinde hareket ederken, o ise benim aksime `Seri katil` edası ile yavaş ve emin adımlarıyla hareket ediyordu. Ne yalan söyleyeyim! Bu hareketleri benim daha da gerilmemi sağlıyordu... Aramızdaki mesafeyi arttırmak amaçlı daha da Hızlınarak bir hışımla merdivenleri indim. Önüme kocaman bir salon çıkınca etrafımı incelemeye başlamıştım. Ben sağa sola bakarak, Nereye gideceğimi düşünürken. O ise Merdivenlerin başına gelmiş ve hiç eksilmeyen öfkesiyle bana bakıyordu... İleriye doğru bir adım atmıştım ki gür sesiyle adımım öylece havada kalmıştı. "Sakın! Bir adım daha atayım deme! Bekle orada !" Dedi sinirle. Emir vermesi sinirlerimi bozmuştu ama onu dinleyerek yerimde kaldım. O ise sözünü dinlemiş olduğumu görünce, yüzündeki sinir biraz olsun azalmıştı. Gözlerini benden ayırmadan Merdivenleri inmeye başlayınca, hızlıca onun tersine doğru koşmaya başladım. O arkamdan bağırsa da onu umursamadan Önüme gelen ilk yere girince olduğum yerde kalmıştım. Şansıma... Geldiğim yer mutfaktı... Sıkıntı mutfak olması değildi! sıkıntı yemek masasında oturanlardı! yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek. Arkamdan birisi yakamı sertçe yakalayınca yerimde hoplamıştım. "Nereye kaçıyordun minik fare ?"

Başarılı bir avukat olan Defne, geçmişte yaşadığı büyük bir aşkın izlerini geride bırakmaya çalışırken hayatına Berat girer. Berat, Defne’ye huzur ve güven verirken, beklenmedik bir anda geçmişten biri geri döner: Furkan. Eski anılar, yeni aşklar ve tehlikeli davalar arasında kalan Defne, kalbinin sesini mi yoksa mantığını mı dinleyeceğine karar vermek zorunda kalır. Aşk, geçmiş ve sırlar arasında sıkışan bir kadının hikayesi… Bu hikaye son kez yazılıyor....

“O sabah bilmiyordum...o gün hayatımın yönünü değiştirecek biriyle tanışacağımı ve bazı hikayelerin, başlamadan önce bile sonlarının yazılı olduğunu" Derya Masal Hazan, lise son yılına girerken hayatının en karmaşık dönemine adım atar. Voleybol takımı kaptanı olarak sahada güçlü, arkadaş grubunda neşeli, ama kalbinde gizli bir boşluk taşıyan Derya Masal, yeni beden öğretmeni Deniz Asaf ile karşılaşana kadar her şey sıradandır. Genç, yakışıklı ve etkileyici Deniz, Masal’ın hayatına adım attığında, sınıf arkadaşlarının arasındaki dostluklar, küçük kıskançlıklar ve unutulmaz lise anıları bir anda farklı bir boyut kazanır. Dersler, voleybol antrenmanları, sıradan okul günleri… Hiçbiri artık eskisi gibi değildir. Deniz’in dikkatli bakışları, ince dokunuşları ve Masal’ın fark etmeden hissettiği çekim, aralarındaki sınırları zorlamaya başlar. Kalp atışları hızlanır, gizli arzular su yüzüne çıkar ve Masal kendini hem merak hem de tutku dolu bir dünyanın içinde bulur. Peki Masal, kalbini Deniz’e açabilecek mi, yoksa lise son yılı beklenmedik engeller ve sırlarla mı dolacak? Aşk, kıskançlık ve unutulmaz anılarla dolu bir hikâye sizleri bekliyor.

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

Alice in ailesinden geriye kalan tek kişi ikiziydi. O Lily ve James Potter`ın kızıydı. Harry Potter`ın ikizi. Buna rağmen onun gibi birine aşık mı olacaktı hemde bir Malfoy`a ailesini öldürenlerin kanından birine...