Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar... "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Aralarında sadece bir yaş vardı. Biri resmi olarak amca, diğeri yeğen… Ama aynı sokakta düştüler, aynı yaraları sardılar, aynı sofrada büyüdüler. Bu hikâye, kan bağından daha güçlü olan gönül bağını anlatıyor. Çocukluk sırlarından gençlik kavgalarına, koruyucu bir amcanın susarak sevmesine ve bir yeğenin dünyadaki en güvenli yer olarak onu görmesine kadar uzanan bir yol… Bazen "amca" dediğin, sırtını yasladığın dağ olur. Bazen bir yaş, iki insanı ayırmaz; tam tersine birbirine daha sıkı bağlar.

Yuri ailesi yüzünden kendisin olmak istemediği bir kişiliğe bürünmüştür ama hayatına Hyung girince işler değişir

Tokyo’ya yeni taşınan genç bir kızın hikayesi…

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi.

Yıllarca üver babasından şiddet görmüş Arya bir gün aslında onların gerçek ailesi olmadığını oğrenir. Peki abileri ikizi ve kardişi ile anlaşa bile ekmi? Klasik gerçek ailem kurqusudur Not: ilk kitabım umarım beğenirsiniz

Bir hata. Bir gece. Ve geri dönüşü olmayan bir karanlık. Mira Kuştemur, yanlış bir anda yanlış birine dokunduğunda, yeraltının kapıları onun için aralandı. Cesetler, suskunluklar ve tehditler arasında sıkışırken, gerçeğin sandığından daha derin olduğunu fark etti. Bu karanlığın merkezinde ise Doruk Aras Sarnıç vardı. Yeraltı mafyasının adı fısıltıyla anılan yüzü… Ve Mira’nın kaçamadığı tek gölge. (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın)

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

Hayatın peş peşe sıraladığı talihsizlikler, artık genç kızların omuzlarına ağır bir sis gibi çökmüştü. Gülüşleri hâlâ sıcak, umutları hâlâ canlıydı... ama içlerinde hep aynı soru büyüyordu: Yaşadıkları hayat gerçekten onların mıydı? Yoksa ailelerinin onlar adına çizdiği, başkalarının beklentileriyle şekillenmiş bir yolun yolcusu olmaya mahkûm edilmişler miydi? Her genç kız gibi onların da hayalleri vardı kocaman, rengârenk ve özgür. Bu yüzden bir gün cesaretlerini yanlarına alıp, yaşadıkları şehirden ayrılarak İstanbul`a doğru yola çıktıklarında, hayatlarının artık eski düzenine dönemeyeceğini biliyorlardı. Burası; kalabalığıyla, ışıklarıyla, bir o kadar da zorluklarıyla yeni başlangıçların şehriydi. Onları bekleyen mücadeleler çoktu; ama bu mücadelelerin arasında en beklenmedik olanı, hiç planlamadıkları bir anda kapılarını çalacak aşk olacaktı. Nehir, içi kıpır kıpır, her adımı sevgi dolu, neşesi dalga dalga etrafına yayılan bir kızdı. Çınar`la tanıştığında ise onun donuk, mesafeli hâlini hiç ama hiç sevememişti. Hatta kendi içinde ona "soğuk nevale" adını takacak kadar rahatsız olmuştu bu halinden. Fakat hayat tuhaftı... İnsan bazen hiç hoşlanmadığı birinin gözlerinde kendini bulur, hiç ummadığı bir kalpte sığınacak bir sıcaklık keşfederdi. Ve Nehir çok geçmeden şunu fark edecekti: Aşk, hiçbir zaman kurallara göre oynamazdı. Zıt kutupların birbirine çekilme huyu, bazen kaderin en güzel oyunuydu. Eğer; kalabalık ve eğlenceli bir kadro kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü kadınlar ve herbirine ayrı ayrı hayran olacağınız erkek karakterler okumak istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz.

Kitap önerisi işte burada bahsettiğim kitaplari Yazan herkese çook teşekkür ederimm böyle şeyler okudukça icimdee inanılmaz hisler bırakıyor : ) Böyle yazan insanlar buraya daha çook bu uygulamaya daha çook eseer birakibilirmiii -ortaaaaasyaa

Slmmmm hayaletlerimmm Buradaaa okudum kitaplara kendim karakter bulucan Yıldızlı bölümlerde direk karakter fotosu koycam alabilirsiniz Bende bı oyunuz alırım dimi ??

🗣️“SARI KAFA!” 🗣️“KÜÇÜK CADI! “

Siz: Cuma-i şerifleriniz mübarek olsun. 053**: Bugün Salı. Siz: Tek sorun bu mu sence?

Ya çalıştığın hastahane bir grup tarafından abluka Altında alınsaydı? Komedi ve gerilim dolu bir hikaye

Yıllar önce tanımak istediğim halde tanıyamadan sessizleşmişti. Aynı apartmanın farklı katlarında oturuyorduk. Gülüşü çok güzel gelmişti. Balkonda oturup ağladığım bir gecede nasıl hayran kalmıştım ki ben...

Engelleri yüzünden hor görülen ve eksik hisseden tüm engelilere hitaben yazılan bir umut sayfası ve daha fazlası umarım büyük bir iş olur...

Aybüke,annesi tarafından istenmeyen ve sırf babasına benzediği için aynaya bakamayan Aybüke.6 yaşında sokağa terk edilip damgalanmış olmasından dolayı başına geleceklerinin başrol kahramanı.Yer altında nam salmış "kızıl şeytan" Ve masadaki en büyük destekçisi Aras.

0988***#:"Gülüşün çok güzel, Hamide." Bir an gülüşüm dondu. Hamide. Kimse bana ikinci ismimle hitap etmezdi. Zaten genelde kimseye söylemezdim. Sevmiyordum. Hatta nefret ediyordum. Ceylin varken Hamide olmak istemezdim. Kimdi bu ya Hamide yazdı` ya görmeden nefret ettim şimdi ondan. Hayır bunu yazan mal iltifat ettiğini falanmı sanıyordu

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Yıllar önce krallıkların yaptığı bir hatadan dolayı diyar sarsıntıya uğrar ve bu bedel olarak geri döner

Aileniz için ne kadar büyük fedakarlıklar yaptınız? Ben evlendim. Hemde hiç tanımadığım bir adamla. Şimdi ise önümde iki seçenek var. Ya çok mutlu olacağım ya da bu dünyaya geldiğime lanet edeceğim. Ben Ala Defne Demir. Bu benim hikayem.

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Bir savcı olan Simay Aksoy`un atandığı bir görevde cinayeti araştırırken tanıştığı Kutay Ölmez ile geçmişteki bağlantıları ve yaşadıkları olaylar

Bunca zaman boyunca gerçek ailem dediği kişilerden her zaman işkence gören Beren bir sabah herzaman ki gibi hastaneye gitmeye yola çıkmıştı bi anda telefonu çaldı ve şöyle dediler " Beren hanım hastaneye çağriliyorsunuz " dedi telefonu kapattı ve atıkları konumdaki hastaneye gitti ve hastaneye gittiğinde gerçek ailesinin onlar olmadığını öğrendi