"Acılarımız hatıralarımızdır Efsun`um. Ve hatıralar içimizde bir yerlerde her daim yanan mum ışıkları." · · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti. ☀︎ "Bu ne çiçeği, sevgilim?" "Deva çiçeği..yaralarımıza merhem olacak ve belki de bir gün bizim dünyamıza da açacak olan çiçek. Bir kez olsun, bizim için açacak olan çiçek.. "

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Bir düşmanlık ve kin yüzünden hayatı mahvolan onca insan bu insanlardan en çok zararı gören ise nisan bakalım kitap nasıl ilerleyecek !!!!Kitaba başlamadan önce mutlaka ilk panomu okuyun!!!!

537: Piç oğlu piç! Küfür etmek ne demek? Hele hele anneme! Belanı mı arıyorsun sen?(23.06) Siz:Ha? Neyden söz ediyorsunuz siz? Küfür etmek? Hemde bana? Kusura bakın ama o götünüzü ters çevirip fena sikerim. Haberiniz olsun. 537:Gel lan yiyorsa. Erkekliğin yetiyorsa gel. Siz:Erkekliğim değil de, Kadınlığım yeter. 537:Trans mısın sen? QLDMALDMALDMA. Siz: Kadınım ben gerizekalı. 537:Ne?Yalanı kes amk. Tüh yalanın tutmadı. Siz:Bok tutmadı. Gerçekten kadınım ben! ˙⋆✮✮⋆˙ Kapak Tasarımı:lost_on_you

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Ateş Takımı, ulusal dans yarışmasını kazandıktan sonra uluslararası bir sahneye davet edilir. Daha büyük rakipler, daha sert kurallar ve artan baskı, takımı sınırlarına kadar zorlar. Hikâye, bu yolculuğu Ilgın’ın gözünden anlatır. Kazanmanın ardından gelen belirsizlik, takım içindeki çatlaklar ve sahne dışında süren sessiz gerilimler giderek büyür. Ilgın ile Arda arasındaki atışmalar, sahnede kusursuz bir uyuma; perde arkasında ise söylenmeyen duygulara dönüşür. Finalde Ateş Takımı birinci olacak mı?

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Arel Korkmaz Eczacılık 3.sınıf öğrencisidir. İki yıldır platonik olduğu kızla bir proje için eşleştikten sonra hayatı başlarda iyi anlamda değişmeye başlar. Ama bu değişim iyi şekilde devam edecek mi?

Azra Baran, liseden beri voleybola ilgilidir. Liseden sonra küçük takımlarla başlamış, şu an ise Fenerbahçe`de ve Milli Takımda kaptanlık yapmaktadır. Azra Baran; bir Milli Takım davetine katılacağı gün, abisi Azra`dan bir ricada bulunur. Azra`nın abisi için yapacağı şey, küçüklüğünden beri içinde kırgın ve kilitli kalmış kız çocuğunu iyileştirecek ve onu özgür bırakacak birisiyle tanışmasına vesile olacaktır.

Sahra kimliğini değiştirerek abisinin katilini bulup intikam almak için yeraltına girer. O artık Sahra değil Asya` dır. Yeraltının ünlü boksörü Yaman Alacahan` ın gözlerinde ölüm vardır. Gerçekler gizli, duygular acımasızdır. Bu kitapta aşk ve ihanet sisler içinde dans etmektedir. ☆✯☆✯ “Benden nefret ediyorsun. ” Dedi Yaman. Alacahan. “Bilmem, nefret etmek için fazla yakınımdasın.” Yaman’ın çenesi gerildi. “Bu mekânda duygular hayatta kalmaz.” “Asıl sorun da bu, ben zaten hayatta kalmak için gelmedim.” Dedim başımı kaldırdım ve gözlerimi tam gözlerine hizaladım.

"Her beyaz masumiyet değildir;bazen en ağır prangalar beyaz kumaşların altına gizlenir."

Yan yana iki lise ve bu iki lise arasındaki sessiz savaşlar ve sırlar kız lisesine yeni gelen bir kızın bütün düzeni bozması ve erkek lisesine karşı sert çıkılmaları ama erkek lisesindeki belalı kişiler bu sert çıkışmaları umursamadan devam edebilecekler mi? —bu kitap diğer kitabım bitince başlanacak

Gücün sesinle duruşunla ve seçimlerinle parlar. Kendini küçümseme. Dünya senin ışığını görmeli... Ben onu çok sevmiştim. Oda beni çok sevmişti. Peki aşk gerçekten bu muydu. Önce ayaklarını yerden kesip sonra seni yerin dibine sokan bir şey miydi?

Sizi çok güzrl şeyler bekliyorr.

Bir isim… Bir yan dükkân… Bir mahalleye, bir çiçekçi dükkânına ve baharın sessizce değiştirdiği bir hayata adım atmaya hazırsan, seni içeri bekliyoruz.. Bazı tesadüfler, aslında çok önceden planlanmıştır. Bir mahalle, bir bahar hikayesi…

İnsan kendi zorbasından kaçabilir mi ? Ben kalamadım ve aşık oldum. Okumaya hazırmısın?

Her şey onu ilk gördüğüm anda başlamış gibiydi..

Alice in ailesinden geriye kalan tek kişi ikiziydi. O Lily ve James Potter`ın kızıydı. Harry Potter`ın ikizi. Buna rağmen onun gibi birine aşık mı olacaktı hemde bir Malfoy`a ailesini öldürenlerin kanından birine...

Sessiz kalınmış bir acı, üzeri örtülmüş bir suç, unutulması beklenen bir kayıb ama bazı şeyler unutulmaz, üzerine kar yağsa ülkeler değişse unutulmaz.

Bir tarafta prensesler gibi büyütülmüş,ailenin gözdesi olan,Atay ailesinin tek varisi Alev Atay. Diğer yanda sürekli işlerine burnunu soktukları için Atay ailesine iyi bir ders vermek için büyütülmüş,Atay ailesine ders vermek  isteyen Ateş Arslanoğlu. İsimlerini çok iyi yansıtan iki genç! Kendi canı yanarsa her yeri aleve vermeden bırakmayan Alev Atay,canı yanarsa canını yakanları ateşe vermeden bırakmayan Ateş Arslanoğlu. Peki bu isimlerini çok iyi yansıtan iki genç Alev ve Ateş karşı karşıya geldiklerinde ne olacak?

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane`sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

Aynı evde yaşamak, her zaman birbirini tanımak demek değildir. Bazen sadece duvarın ardındaki sessizliği bilmektir. O, abimin arkadaşıydı. Gülüşü tanıdık, bakışları fazlasıyla yakındı. Ama adı konmamış her şey gibi, ondan da uzak durmam gerekiyordu. Geceleri ışığı açık kalan bir oda vardı yanımda. Adımlarını duymadığım hâlde varlığını hissettiğim biri… Konuşmadığımız her an, içimde büyüyen bir cümleye dönüştü. Bazı duygular vardır; yasak olduğu için değil, kırılmaktan korktuğun için saklanır. Komşu Oda, söylenemeyenlerin, yarım kalan bakışların ve kalple akıl arasındaki o sessiz savaşın hikâyesi.

Yükselen var mı?