[ Genç Kız Edebiyatı ] - Kitap Listesi
devam ediyor 1y önce güncellendi
ŞAHLAR VE VEZİRLER
@benmarsel
Okuma
0
Oy
0
Takip
8
Yorum
0
Bölüm
0
Oda sıcaktı ama kimse rahat değildi.
Koyu renk ceviz masa, tavandan sarkan tek bir avizenin loş ışığında ağır bir gölge gibi duruyordu. Duvarlarda tablo yoktu. Pencereler kalın perdelerle kapatılmıştı. Dışarıda kar yağıyordu ama içerideki hava daha soğuktu.
Masada dört adam oturuyordu. Hiçbiri birbirine bakmıyordu.
Kapı açıldığında kimse dönüp bakmadı.
Onun geldiğini anlamak için bakmaya gerek yoktu.
Adımları ölçülüydü. Acele etmeyen, telaş tanımayan bir yürüyüş. Güç, bağırmaz. Sadece girer.
Sergei Aslan Vasilyev masanın başındaki sandalyeye oturduğunda odadaki herkes bilinçsizce dikleşti.
Ellerini masaya koymadı. Kollarını bağlamadı. Sadece geriye yaslanıp oturdu.
“Anlat.”
Sesi yüksek değildi. Ama itiraz kaldırmazdı.
Masadaki adamlardan biri boğazını temizledi.
“Vezir… öldürüldü.”
Oda bir anlığına daha da sessizleşti. Avizenin hafif uğultusu duyulabiliyordu.
Sergei’nin yüz ifadesi değişmedi.
“Nasıl?”
“Bir kadın.”
Bu kelime havada asılı kaldı.
Sergei hafifçe başını eğdi. Bir yandan öfkelense de bir kadının koca bir veziri öldürmesi ilgisini çekmişti.
“Kim?”
Adam önündeki dosyayı itti. Parmakları titriyordu.
“Adı Ada. Harvard mezunu. Psikoloji. Profil analizi uzmanı. Eski MİT ajanı.”
Sergei dosyayı açmadı.
“Devam et.”
“Teşkilattan ayrılmış. Son iki yıldır çocuk istismarcıları ve katilleri sistematik şekilde öldürüyor. Temiz çalışıyor. İz bırakmıyor. Vezir’in yerel ağını üç ay boyunca yukarı doğru takip etmiş. Sokak satıcısından bölge sorumlusuna… en sonunda doğrudan Vezir’e ulaşmış.”
Masadaki bir diğer adam araya girdi.
“Emre karşı geldi. Zinciri bozdu. Bu kabul edilemez.”
Sergei ilk kez gözlerini kaldırdı.
O bakış kısa sürdü.
Ama yeterliydi.
Adam sustu.
“Vezir,” dedi Sergei yavaşça, “emirlerime rağmen çocuk ticaretine göz yumdu.”
Odadaki hava değişti.
“Bu kadın,” diye devam etti, “benim emrime karşı gelmedi. Benim sistemimdeki bir çürüğü temizledi.”
Bir anlık sessizlik.
“Yine de bir Vezir öldü,” dedi içlerinden biri temkinle.
Sergei hafifçe arkasına yaslandı.
“Evet.”
Bu “evet” onay değildi.
Bir hesaplamaydı.
“Beni ilgilendiren,” dedi sakin bir sesle, “bir kadının üç ay boyunca ağımıza girip kimsenin fark etmemesi.”
Masadaki parmaklar gerildi.
“Öldürelim mi?” dedi içlerinden biri.
“Hayır.”
Sergei dosyayı nihayet eline aldı. Kapağını açıp baktı. Fotoğraftaki yüz sakindi. Soğuk değildi. Ama kararlıydı. Sergei’nin bakışı bu kez netti.
“Onu bana getirin.”
devam ediyor 2y önce güncellendi
ŞAHLAR VE VEZİRLER
@benmarsel
Okuma
0
Oy
0
Takip
11
Yorum
0
Bölüm
0
Oda sıcaktı ama kimse rahat değildi.
Koyu renk ceviz masa, tavandan sarkan tek bir avizenin loş ışığında ağır bir gölge gibi duruyordu. Duvarlarda tablo yoktu. Pencereler kalın perdelerle kapatılmıştı. Dışarıda kar yağıyordu ama içerideki hava daha soğuktu.
Masada dört adam oturuyordu. Hiçbiri birbirine bakmıyordu.
Kapı açıldığında kimse dönüp bakmadı.
Onun geldiğini anlamak için bakmaya gerek yoktu.
Adımları ölçülüydü. Acele etmeyen, telaş tanımayan bir yürüyüş. Güç, bağırmaz. Sadece girer.
Sergei Aslan Vasilyev masanın başındaki sandalyeye oturduğunda odadaki herkes bilinçsizce dikleşti.
Ellerini masaya koymadı. Kollarını bağlamadı. Sadece geriye yaslanıp oturdu.
“Anlat.”
Sesi yüksek değildi. Ama itiraz kaldırmazdı.
Masadaki adamlardan biri boğazını temizledi.
“Vezir… öldürüldü.”
Oda bir anlığına daha da sessizleşti. Avizenin hafif uğultusu duyulabiliyordu.
Sergei’nin yüz ifadesi değişmedi.
“Nasıl?”
“Bir kadın.”
Bu kelime havada asılı kaldı.
Sergei hafifçe başını eğdi. Bir yandan öfkelense de bir kadının koca bir veziri öldürmesi ilgisini çekmişti.
“Kim?”
Adam önündeki dosyayı itti. Parmakları titriyordu.
“Adı Ada. Harvard mezunu. Psikoloji. Profil analizi uzmanı. Eski MİT ajanı.”
Sergei dosyayı açmadı.
“Devam et.”
“Teşkilattan ayrılmış. Son iki yıldır çocuk istismarcıları ve katilleri sistematik şekilde öldürüyor. Temiz çalışıyor. İz bırakmıyor. Vezir’in yerel ağını üç ay boyunca yukarı doğru takip etmiş. Sokak satıcısından bölge sorumlusuna… en sonunda doğrudan Vezir’e ulaşmış.”
Masadaki bir diğer adam araya girdi.
“Emre karşı geldi. Zinciri bozdu. Bu kabul edilemez.”
Sergei ilk kez gözlerini kaldırdı.
O bakış kısa sürdü.
Ama yeterliydi.
Adam sustu.
“Vezir,” dedi Sergei yavaşça, “emirlerime rağmen çocuk ticaretine göz yumdu.”
Odadaki hava değişti.
“Bu kadın,” diye devam etti, “benim emrime karşı gelmedi. Benim sistemimdeki bir çürüğü temizledi.”
Bir anlık sessizlik.
“Yine de bir Vezir öldü,” dedi içlerinden biri temkinle.
Sergei hafifçe arkasına yaslandı.
“Evet.”
Bu “evet” onay değildi.
Bir hesaplamaydı.
“Beni ilgilendiren,” dedi sakin bir sesle, “bir kadının üç ay boyunca ağımıza girip kimsenin fark etmemesi.”
Masadaki parmaklar gerildi.
“Öldürelim mi?” dedi içlerinden biri.
“Hayır.”
Sergei dosyayı nihayet eline aldı. Kapağını açıp baktı. Fotoğraftaki yüz sakindi. Soğuk değildi. Ama kararlıydı. Sergei’nin bakışı bu kez netti.
“Onu bana getirin.”
devam ediyor 2y önce güncellendi
Hapsedilmiş Notalar
@sessizbirciglik
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
Siyah giyinimli bir adam, ölen karısını geri getirme umuduyla tehlikeli bir deney başlatır. Deneyler, kimsenin ulaşamayacağı, karanlık ve izole bir yerde yürütülmektedir. `Seçilmişler` adı verilen bir grup genç, bu deneylerin kurbanı olur ve sırlarla dolu bir dünyada hayatta kalmaya çalışır. Aşk, ihanet ve direniş arasında sıkışan bu gençler, hem birbirlerine tutunmaya hem de deneyin arkasındaki karanlık güçlerden kurtulmaya çalışırlar. Ancak içlerinden biri, grubu içten içe tehlikeye atacak hainin ta kendisidir.
Ana karakter, çocukken bu gizli yerde yapılan deneyler nedeniyle hafızasını kaybetmiştir. Hafızası geri geldikçe, bu deneylerin gerçek amacını ve orada yaşanan karanlık olayları keşfeder. Şimdi, bu gölgelerle örtülü geçmişten intikam alma zamanı gelmiştir.
devam ediyor 2y önce güncellendi
ANKA/ASKER SERİSİ-3
@silinen86917
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
`` Kıdemli Yüzbaşı Yağız Kara, emret komutanım!`` `` Kıdemli Üsteğmen Cihat Koru emret komutanım!`` `` Kıdemli başçavuş Mehmet Ali Kömürcü emret komutanım!`` `` Kıdemli çavuş Fahri Anıt emret komutanım!`` Arkamı dönüp Yağıza tedirgince baktım. Kulağıma fısıldadı, ben ise tekrar ettim gülüşmeler eşliğinde. `` Anka İlköğretim Okulu öğretmeni Nare Dağlıca, emret komutanım!``
devam ediyor 2y önce güncellendi
2+1/MAHALLE KURGUSU
@silinen86917
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
`` Nacinin koca bubanesi kaçıvermiş gız bir adama, abuuuu! Ali, Zeynepten takılan altınları isteyip durur, götünde dolanır koca kadının. Bebeleri de oldu ya şincik, minibüslerde sürünmesin zaar der. Eee mahallenin minibüsçü Agıp da para almaz onlardan bilmez misin! Neyse, senin şu ikizin de sınavdan kalmış, kara kara düşünür anama ne deyecem diye, ha bir de üst katında ki üçüzünüz, terk edilmiş. Anam siz 2+1 yine kara listedesiniz. Neyse Elzem, dedikodu günahtır bize ne! Hadi anana de mahalleye çekirdek çitlemeye gelsin, bomba haberlerim var.!`` Fadime teyze yazmasını bağlarken, Boncuk mahallesin de gün ağarmak üzereydi. Birazdan hanımlar mahalleye toplanacak, çaylar demlenecek, kekler börekler pişen evlerden birer ikişer gençler toplanacaktı. Babalar da Mustafa dedenin kahvehanesinde alacaktı soluğu. Lakin Boncuk mahallesi, davetsiz bir misafirden habersizlerdi... 2+1, Ayrılmaz Üçlüler..