YAZARLAR: AYŞE MUTLU FATMA ZEHRA KARABİBER

Olaylar ve karekterler tamamen hayal ürünüdür gerçek insanlarla bir ilgisi yoktur

"Bir tiranı devirmek için bir canavar yarattım. Şimdi ise o canavarın altın kafesinde yaşıyorum." ​Modern dünyadan bir kaza sonucu bu orta çağ karanlığına savrulan bir stratejist: Vargus. Ömrünü madenlerde bir "hiç" olarak geçirmeye mahkum edilmiş, intikam ateşiyle kavrulan bir "piç" prens: Caelum. ​Vargus, hayatta kalmak için elindeki tek kozu kullandı; modern dünyanın soğuk mantığını ve savaş taktiklerini Caelum’un damarlarına zerk etti. Onu bir suikastçıya, bir diplomata ve en sonunda tacı kanla geri alan bir krala dönüştürdü. ​Ancak bir şeyi hesap edemedi... ​Caelum 20 yaşına bastığında, sadece krallığı değil, yaratıcısını da fethetmek istedi. Artık mürşit ve mürit arasındaki çizgi silindi. Sadakat, karanlık bir saplantıya; dostluk ise kaçışı olmayan altın bir prangaya dönüştü. ​Bir imparatorluk yükseliyor, bir dünya dize geliyor... Ama bu zaferin bedeli, Vargus’un kendi yarattığı kralın gölgesinde mahkum kalması mı olacak? ​"Beni sen var ettin Vargus. Şimdi benden gitmene izin vereceğimi mi sanıyorsun?"​

Kdkdkdkdkd Dkkdkdkdkd

..... .... ... Senin bir suçun yok..

Oku ve öğrenin.

“Açgözlülük, yedi gezegeni kana boyadı. Krallar taç uğruna halklarını ateşe attı. Ve gök, onların hırsıyla yarıldı.” O vakit iki kadim kız kardeş yükseldi: Noras, çekirdeklerin hâkimi. Saras, yıldızların koruyucusu. Birlik olup savaşı susturdular, kralları sürgün ettiler, ve tahta oturarak düzene hükmettiler. Ama zamanla Noras’ın kalbinde güç açlığı büyüdü. Sistemin biricik yıldızı Pomiwa’nın ışığını sömürmeye başladı. Bunu gören Saras, onu Bamas’a sürgün etti. Fakat sürgün, karanlığı öldürmedi. Noras, gezegenlerin çekirdeklerini emerek eskisinden daha korkunç bir kudretle geri döndü. Ve Saras anladı: Bu savaş artık tahtla kazanılamazdı. Kaçmadan önce Solares’in kadim büyüsünden altı kız çocuk doğurdu. Onları altı gezegene sakladı. Ve umudunu onların kaderine bıraktı. Şimdi kehanet şöyle der: “Altı kız uyandığında, yıldız yeniden konuşacak. Kız kardeşlerin yarım bıraktığı kader Ateş kan ve seçimle tamamlanarak Solares Ya yeniden doğacak... Ya da son kez çığlık atacak Solares Serisi-1 / ilk kız çocuk

Yazmaya yeni başladım. Cnm.

Kötüler iyiliği zayıflık olarak gördüğü için mi kötü olmuştu, yoksa iyilik denen şey gerçek olmadığı için mi? İyi okumalar.

"Bizi yaktıkları ateşin küllerin kendime bir taht kuracağım." Draeven Krallığında kadınlar varlığını soyut olarak sürdürmek zorundadır.Düşünmek,konuşmak,büyü yapmak ve nicesi... Yakılan örgüt liderinin Aelira Vireth`i yeni lider olarak seçmesi ve Vireth soyu tüm kartların yeniden dağıtılmasına sebep olacak. Peki Aelira bu yolda beklediğini ve beklemediğini bulabilecek mi?

Cevap vermeden tekrar sandalyeye oturdum ama Özgür hala bir cevap bekliyor gibiydi. "Ben sana özel hayatın hakkında soru sormuyorum. Sen de sormazsan sevinirim." Alayla tek kaşı havaya kalktı. "Yok ya?" dedi gülerek. "Hani ben seni evime aldım? Kimin neyi olup olmadığını bilmek hakkım?" Omuz silktim. "Ee ben de senin evine geldim. Kimin evinde kaldığımı bilmem gerekir normal şartlar altında. Ama bir o normal şartlar altında değiliz." Üzgünüm Özgür ama ben gezegenimden kovuldum. Bizim normal ile herhangi bir alakamız yok. Güldü. "Haklısın." Avuç içleriyle yüzünü ovuşturdu. Konuşurken sesi boğuktu. Büyük ihtimalle ağrı çekiyordu gece aldığı alkol yüzünden. "Başım o kadar ağrıyor ki. Kafamı duvardan duvara vurmak istiyorum." Dediğinde yanılmadığımı anladım. Onaylamazca başımı sağa sola salladım hızla. Bu sefer de bu şekilde mi intihar edecekti?! Trenden bile daha korkunçtu bu ölüm şekli! "Önermiyorum. Yapma. En azından ben buradayken." Güldü tekrardan. "Peki. Yapmam." Ben bir şey daha söyleyecekken duyduğum miyav sesiyle gözlerimi Özgür`den çektim. Dün geceki kedi gelmişti! Mır mır diyerek yanımıza geldiğinde hemen ona yakın olmak için yere eğilmiştim. O sırada da Özgür konuşmaya başladı. "Canı isteyince girer çıkar eve. Giriş katta ya ev. Ondan. Korkmazsın, değil mi?" Başımı sağa sola salladım. "Yok, korkmam." Çenesini sevdim. Böyle kaşır gibi yapınca daha iyi gibiydi. Hoşuna gittiğinden kendini elime daha çok bıraktı. "Tüh," dedi. "Eğer korkuyorsan evden gitmeni söyleyecektim." Kaşlarımı çatarak ona baktığımda o beni umursamadan mutfaktan çıktı gitti.

O kalenin duvarlarına o yazıyı yazdığım gün hiç bişeyden haberim yokmuş gibi yapmayı rol edindim yaralarımı kendim sararak savaşa gittim

Elyndor Krallığı , mutlu sakin ve huzurlu bir krallıktı. Tâ ki 400 yüzyıl önceye kadar.

Aria ,babası tarafından adaletli ve saygın birer kraliçe olabilmesi için yetiştirilmiştir.Peki Aria bu görevi layıkıyla yerine getirebilecek mi? Yada babasının onuru koruyabilecek miydi?

Dalya o gün sadece dönme dolaba binmek istemişti. Nereden bilebilirdi hayatının o gün tamamen döneceğini ✨

Lunarya’da herkes doğduğu anda bir “İç Ruh” ile gelir. Börü’ler güçlü ve liderdir, Kartallar keskin bakışlı, Yılanlar tehlikeli, Tilki’ler kurnaz… Ama Neva Arel Yıldız’ın içinde hiçbir şey yoktur. Resmi kayıtlarda “Boş Ruh” yazsa da, kimse bu durumun ne anlama geldiğini tam olarak bilmez. Neva da bilmez. Her sabah aynaya baktığında aynı soruyu sorar kendine: “İçimde gerçekten ne var?” Pars Han Erel ise tam tersidir. Okulun yeni transferi olan bu Börü, güçlü kurt ruhunu herkesin hissedebildiği kadar baskın taşır. Tehlikeli bakışları, yaralı dudağı ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla kısa sürede okulun en çok konuşulan ismi olur. İlk karşılaştıkları gün Pars, Neva’ya tek bir cümle söyler: “Sende hiçbir şey yok… Bu imkânsız.” Neva için her şey o anda değişir. Pars’ın yanında durdukça göğsündeki boşluk daha da derinleşir. Ay ışığı altında garip enerji dalgaları hisseder. Yasak olduğu söylenen “Gölge Ruh” söylentileri kulaktan kulağa yayılırken, Neva yavaş yavaş gerçeğe yaklaşır. İçinde hiç ruh yokmuş gibi görünen kız ile en güçlü kurt ruhuna sahip olan erkek… Aralarındaki çekim sadece bir aşk değil. Aynı zamanda Lunarya’nın en büyük sırrını ortaya çıkaracak bir tehlikedir. Boş Ruh gerçekten boş mudur? Yoksa Neva’nın içinde, kimsenin kontrol edemeyeceği kadar karanlık ve eski bir şey mi saklanmaktadır?

Yıllar geçmiş fakat bilgiler hâlâ yanlıştı. Ta ki seçilmiş 4 kişi gelene kadar…

Sevdiğiniz adam tarafından öldürülüp, adı olanların yandığı yere gönderilseydiniz… ne yapardınız? Orada kalıp bir ölü gibi var olmaya devam mı ederdiniz? Elara etmedi. O, geri dönmeyi seçti. Onu öldüren adama… sevdiği adama… kendi elleriyle son vermek için. Ama dönüşün bir bedeli vardı. Neydi bu bedel? Ve şimdi… iblisler ve ruhlarla dolu bir dünyada, kendi gölgesinden bile kaçamazken tek bir soruyla baş başa: Bir insan bir şeytana âşık olur mu? -ALINTI- “Bu… bu hata, olmaz. Yapma, bu yanlış… günah. Tanrı sana yine ceza verir, yapma.” Beni dinlemedi. Belimdeki ellerini sıklaştırdı, sırtımı duvara; kendisini ise bana yasladı. Hissettiğim baskı ve dudaklarından dudaklarıma oluşan o tatlı ama bir o kadar da yakıcı olan meltem, bütün zihnimi boşaltmıştı sanki. Kalbimin atışlarını kulaklarımda duyarken, onun duymadığını umut ettim. Kafasını biraz daha eğerek göz göze gelmemizi sağladı. Burnunu yanağıma yaslayıp derin bir nefes aldığında benim soluğum kesilmişti. Burnunu yanağımdaki o derin çukurdan çekmeden, boğuk sesini işittim: “Yanlış mı, hata mı… yanılıyorsun, Elara. Şu an yapacaklarım senin için bir hata ya da yanlışsa, benim var oluşumdan beri yaptığım tek doğru. Ve günah mı?” dedi alay eder gibi. “Bir şeytan asla günah işlemez, Elara. Onlar zaten saf bir günahtır. Ve inan bana, insanlara ve buradaki tüm ruhlara yaptırdığım o günahlardan en basiti ama aynı zamanda en ulaşılmazı seni öpmek. Bütün günahlardan daha güzel ve daha cezbedicisin benim için. Tanrı bunun için bana ceza verecekse; senin o güzel tenine, kokuna, gözlerine, sözlerine, dudaklarına ve benliğine karşı gelemediğim için, aklımdan binbir türlü düşünce geçtiği için beni cezalandırırsa—ki bu da tanrının en büyük günahı olur—bırak yapsın, beni cezalandırsın. Sen buna değersin.” Sözleri içime işlerken, bakışları ruhumun en derinlerine uzanırken, parmakları altındaki tenim alev alev yanarken… sözlerini bitirir bitirmez dudaklarını dudaklarıma sertçe bastırdı. Hissettiğim şeyle aklım başımdan giderken, sadece ona… onun dudaklarına ve benliğime, ruhuma sızan zehrine odaklandım. DİKKAT!! Bu eserde yer alan tüm karakterler, olaylar ve evren tamamen hayal ürünüdür. Metinde geçen “tanrı”, “şeytan”, “iblis” gibi kavramlar kurgusal bağlamda kullanılmıştır ve herhangi bir inanç ya da değerle ilişkilendirme amacı taşımaz.

Sizce insan dünyasına elementlerin dünyasından bir su prensesi kaçırılır ne olur? Ailesi öldükten sonra sadece genç kişilerin olduğu şehre gönderilen bir kız kim olabilir? O şehirde ne bulabilir dersiniz? Hadi hep beraber öğrenelim.

Evrenin Doğuşu Galaksinin en prestijli spor organizasyonu "Galactic Football", aslında Umbrella Corporation`ın gizli bir deney alanıdır. Şirket, farklı gezegenlerden toplanan yetenekli sporcuları, Shadow Grid adı verilen güçlü bir enerji ağıyla güçlendirerek "Savaşçı-Sporcu"lara dönüştürmüştür. Amaç, sadece bir şampiyon belirlemek değil, virüs (T-Virus ve G-Virus varyantları) karşısında hayatta kalabilen en güçlü biyolojik yapıyı keşfetmektir. Turnuva sahası, normalde parlak ışıklarla aydınlanan devasa stadyumlar olsa da, Umbrella`nın müdahalesiyle bu alanlar aniden karanlık, sisli ve ölümcül bir savaşa sahne olur. Ana Çatışma: Spor mu, Hayatta Kalma mı? Hikaye, Yıldız Kupası`nın açılış maçıyla başlar. Kaptan Zeynep (Kızıl Ranger) liderliğindeki "İstanbul Yıldızları" takımı, rakipleri "Necro-Strikers" ile karşı karşıyadır. Maçın ortasında, sahanın altında gizlenmiş laboratuvarlardan sızan yeşil bir gaz patlar. Bu gaz, T-Virus`un mutasyona uğramış bir formudur. Rakip takım oyuncuları anında mutantlara dönüşürken, seyirciler panik içinde kaçışmaya çalışır. Ancak çıkışlar, Umbrella`nın enerji kalkanlarıyla kapatılmıştır. Zeynep ve ekibi, gökyüzünden inen bir ışık huzmesiyle Shadow Grid`in koruyucularına dönüşür. Kostümleri, nanoteknoloji sayesinde virüse karşı dirençlidir, ancak her dönüşüm onları fiziksel ve zihinsel olarak yıpratır. Artık amaçları gol atmak değil, sahadaki canavarları (Lickers, Tyrants, Hunter`lar) yok edip topu (artık bir enerji çekirdeği) kaleye sokmamaktır. Gelişim ve Dönüşüm Hikaye ilerledikçe, Rangers`lar sadece fiziksel düşmanlarla savaşmaz; aynı zamanda kendi içlerindeki korku, şüphe ve potansiyel enfeksiyonla da mücadele ederler. Her sezon, farklı bir gezegende geçer ve o gezegenin kültürüne uygun yeni mutant türleri ortaya çıkar. Örneğin: Mars Sezonu: Kırmızı toz fırtınaları içinde saklanan Licker sürüleri. Europa Sezonu: Donmuş virüs varyantları ve buz altındaki devasa canavarlar. Pandora Sezonu: Bitki-mutant hibritleri ve doğayla bütünleşmiş Yeşil Ranger. Umbrella Corporation`ın CEO`su, Albert Wesker benzeri bir figür olan Dr. Vexor, zamanla ana kötü karakter olarak öne çıkar. Onun amacı, tüm galaksiyi tek bir devasa canavara dönüştürmek ve Grid`in enerjisini kendi biyolojik ölümsüzlüğü için kullanmaktır. Karakterlerin Yolculuğu Zeynep: Başlangıçta sadece bir sporcu olan Zeynep, zamanla galaksinin en büyük umudu haline gelir. Liderlik vasıfları gelişir, ancak virüsün etkilerine karşı psikolojik olarak yıpranır. Rokk: Kaleci kimliği, canavarların saldırılarını engellemede kritik rol oynar. İçsel korkularıyla yüzleşir ve takımının moral kaynağı olur. Dr. Aris: Bilimsel bilgisi, virüsün zayıf noktalarını bulmada ve yeni silahlar geliştirmede kullanılır. Ancak kendi geçmişindeki bir trajedi nedeniyle Grid ile bağ kurmakta zorlanır. Vexor: Başlangıçta gizli bir figürken, zamanla ana kötü karakter olarak öne çıkar. Amacı, tüm galaksiyi kontrol altına almaktır. Final ve Miras 30 sezonluk yolculuk sonunda, Rangers`lar Umbrella`yı yenmeyi başarır ve virüsü galaksiden temizlerler. Ancak zaferin bedeli yüksektir; bazı Rangers`lar hayatlarını kaybeder, bazıları ise Grid ile olan bağlarını koparmak zorunda kalır. Galaksi yeniden inşa edilir ve spor, artık bir savaş alanı değil, barışın simgesi haline gelir. Ancak final bölümünde, yeni bir tehdidin habercisi verilir: Grid`in karanlık versiyonu uyanmaya başlamıştır. Bu hikaye, aksiyon, gerilim ve duygusal derinliği bir araya getirerek izleyicileri 30 sezon boyunca heyecanla baş başa bırakır. Her sezon, yeni bir gezegen, yeni bir canavar türü ve yeni bir Ranger yeteneği sunarak hikayeyi zenginleştirir.

Sevilmeyen bir çocuğun tahta çıkması