17 yıldır koca bir yanlışın içinde yaşıyormuşum 17 yıl tek bir gerçek o da ailemin gerçek olmadığı zaten hiçbir zaman gerçek bir ailem olmamıştı.

Melisa de la cruz un ilk descendants kitabı kayıp ada ile ilk film arasında geçen olaylardan bir kesit anlatıyor (kurgu)

"Hiç mi sevmedin beni?" "Hayır, hiç sevemedim seni."

Mafya kız ve bir polisin imkansız aşkı

NOT:Sadece aile bağları yok. Bununla birlikte töre-berdel kurgusu da hikayede olacak. Yıllar sonra bir kaza sonucu gerçek kimlikler ortaya çıkmıştı. Açelya, yıllardır yaşadığı ailenin aslında öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Aynı şekilde Deren de yaşadığı ailenin öz ailesi olmadığını öğrenmişti. Hikaye, aile bağları, kimlik ve pişmanlık üzerine dramatik bir yolculuğu anlatır.

Yıllar önce yolları ayrılan iki sevdalı genç, birbirlerinden koparılıyorlar... (1. kitap {Zorba&Mafya} proflimde)

"Aramızdaki tek sınır şu korkuluk olsun be." Dedi balkon korkuluğunu göstererek. "Aramızda bize engel o ladar çok şey varki. Evren bize karşı Karan sen beni unut."

-Ben seninle evlenicem komşu oğlu -Bu ağacın altında verdiğin sözü tut o zaman komşu kızı sana güveniyorum Deyip ayrılmıştı çocuk ordan

BİR KIZIN GERÇEK SERT KİŞİLİĞİNİ OKULDA SAKLAYIP MİNNOŞ KIZ OLUP OKULDAN SONRA KENDİ KİŞİLİĞİNE GEÇMESİ

“Harpten âzâde bir yürekle harbe tutsak bir yüreği ayrı kefelere koyamazsın. Tutsak yürek, âzâde yüreğe ağır gelir.” (KURGUDA BAHSİ GEÇEN TERÖR, ASKER VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLUP GERÇEK HAYATLA HİÇBİR BAĞLANTISI YOKTUR!)

"İnci Tuna, doğduğundan beri çok kötü anılar biriktirmişti. O korkunç günleri hiç unutmayacaktı, unutamazdı da. Fakat bu anıları bir sandığa gömüp, kilidini de kapatabilirdi ancak bunları yapmasına ancak biri yardım edebilirdi, Arda Baran Demir." "En çok ne zaman üzüldün Arda?" "seni kaybedeceğimi sandığımda, gözlerini açmadığında."

Bazı insanlar ışıkta değil, karanlıkta kaybolurdu. Vera ise uzun zaman önce kaybolmuştu.

Daha ilk kitabım daha önce denemedim hatalarım olabilir ve bence mutlaka okuyun

Hazar Daha hayata gözlerini açmadan istenmeme. Hep bir yarım kalma duygusu. Geride kalan... Annesi istememiş ve babası ona hayatı zehir etmek istememişti. Onu bu zamanlarda mutlu eden tek bir kişi vardı: çocukluğu olan Haliç. Şimdi büyümüş hayatını şekillendirmeye çalışıyordu ama bir şeyler yolunda gitmiyordu. Tek yardımcısı yine Haliç`ti

Açıklama yok 🤙🏻

"Herkesin bir hikayesi vardır ama bizimki biraz daha `bizce`. ​Jungkook’un sabah rutinlerinden, Taehyung ve jiyonkalpleri ısıtan (ve bazen sızlatan) bağlılığına kadar; bu kitapta hayatın içinden her şeyi bulacaksınız. Kardeşlik bağları, üniversite yılları ve hayatın her anında yanında olan o `özel` insanlar...

İki arkadaş yıllar sonra tekrar karşılaşır fakat işler karmaşıklaşır.

Burada kafama göre şiirler ve muhteşem sözler yazmaya çalışıcam elimden geldiğince.

Soğukçu bir kızın ve pastacı bir çocuğun yıllardır aynı yerde çalışıp ilk defa birebirlerini gördüklerinde ve sonrasında yaşanacak olan olaylar… “ Bazen en yakın geçişler,en derinden iz bırakır”

Azra`nın şehir değiştirmesi ile başlayan hikayesi. Okuma tavsiyeli😊

Alınan kapaklar en az 20 gün kullanılmalı. Şartlar; 1.Öncelikle profilimi takip etmek. 2.Hikayelerime göz atmak. (Bölümleri yıldızlayarak birkaç yorum yazmanız yeterli.)

"Talya, bu saatte ne işin var burada?" Ben kıyıdan köşeden evin içini kontrol etmeye çalışırken, aynı anda elimdeki kek tabağını onun eline tutuşturdum. "Sana kek getirdim." Kafasını baktığım tarafa doğru eğip, "Neye bakmaya geldin?" dedi. Yakalanmanın verdiği refleksle, sanki boğazıma bir şey kaçmış gibi bir iki kez öksürüp hemen duruşumu düzelttim. "Boğazım gıcık tuttu... Bir bardak su alabilir miyim? Ya da dur," diyerek elimle omuzuna hafifçe vurdum ve kolunun altından sıyrılıp eve daldım. "Sen zahmet etme, ben alırım." Koridordan salona doğru hızlıca göz gezdirdim. "Sen ne yapıyorsun?" diyerek oturma odasının kapısını açıp içeri baktım. "Allah Allah... Yanlış mı gördüler acaba?" Ali, elindeki tabağı çoktan mutfağa bırakmış, ellerini beline atmış sorgular gözlerle beni izliyordu. "Evde kimse yok," dedi düz bir sesle. Oturma odasının kapısını yavaşça geri kapatıp ona döndüm. "Zaten kimseyi aramıyordum ki, kimi arayacağım?" Yakalanmanın verdiği rahatsızlıkla yerimde kıpırdanıp sorusunu geçiştirmeye çalıştım ama pek inanmış gibi durmuyordu. "İnanmasan da inanmış gibi yaparsan hiç sorun etmem."

Bu bir kitap değildir!!!

Sevdinmi beni??

Tayini atılan Eda Öğretmen hiç bilmediği bir köyle gelmesi. Okuldaki olaylar ve aşkı bulması.