"Sevgi vardi ama zaman bizim degildi"

Üç kız arkadaş kader sayesinde 3 yakın erkek arkadaşa denk gelir ve olanlar olur (Bu kitap biraz mafyatik bi kitaptır:)

"Teşekkür ederim Hwang Hyunjin" "Ne için Lee Felix?" "Beni tekrardan hayata döndürdüğün için" "Rica ederim sevgilim" "Seni seviyorum" "Bende seni..."

-Sevmiyorum ki -O zaman neden çiçek gönderiyorsun? -Çünkü sen seviyorsun...

Babasinin küçük kızın onunda annesini öldürüp kıza yaptığı işkenceler sonucu kızın annesinin ilk aşkının yardimi sayesinde tekrardan külerinden doğup intikam almak için babasının kurduğu masaya girip onu yıkmak için pilanlar yaparken pilan dışı olarak anlaşma yaparak birine tutulması sonucu adamın kız için kızla birlik olup savaşması

Bu bölüm, insanın kendi iç karanlığıyla yüzleşmesini anlatır. Anlatıcı, geçmişinden taşıdığı eksikliklerle, babasının sessizliğiyle ve Tanrı’nın cevapsızlığıyla karşı karşıya kalır. Siluet, onun bastırdığı benliğin ve unutulmuş çocukluğunun sembolüdür. Tanrı’yı sorgularken aslında kendi terk edilmişliğini, eksikliğini ve anlam arayışını sorguladığını fark eder. İnanç ile inkâr, öfke ile kabulleniş arasında sıkışmış bir bilinç; yalnızlığın, sessizliğin ve varoluşun ağırlığını taşımayı öğrenmeye başlar. Bu bölüm, iyileşmenin değil; kırık hâliyle devam edebilmenin hikâyesidir.

Duygularınızı nasıl kontrol edeceğinizi anlatan bir kitap

Bir erkek düşünün ki sevse bile yanında olsa bile dokunamaz Bir kadın düşünün ki sevdiği adama kavuşamadan bırakır Çünkü Biri ölü Diğeri ise yaralı...

Bir ömürü iki üç satıra nasıl sığdırabilirsinki...

Ezlem Öz 24 yaşında avukat olan güçlü bir kadın şuana kadar her mahkemede baş köşeye oturan Ezlem bu sefer sanık lar yerine oturmuştu

Arya Karahan işini yaparken gittiği yerde mafya liderine yakalanır. Yıllardır kayıp olan ablasıyla mafya lideri olan Atlas Kaya’nın bir baglantısı vardır ve arya ablasının henüz atlasta olduğunu bilmiyordur. arya bunların üstesinden gelebilecek miydi?

Bazı hikâyeler anlatılmaz… sadece iz bırakır. Karanlıkla aydınlığın arasında sıkışmış iki insan, kendi kaderlerini yazmaya çalışırken aslında başkasının yazdığı bir hikâyenin içinde olduklarını fark ederler. Peki ya gerçek, sandıklarından çok daha acıysa?