Doktor elisa tuna ve Asker kıdemli üsteğmen göktuğ kara. "Ne diledin" " Bir gün gerçekleşirse söyleyeceğim"

Zelal Dağdelen, zor bir geçmişin izlerini taşıyan genç bir kadındır. Hayatının büyük kısmını kaos ve şiddet içinde geçirdikten sonra, bir noktada her şeyden kaçmaya karar verir. Kendini Türkiye`nin uzak bir köyünde, zorlu şartlarda hayatta kalmaya çalışırken bulur. Şans eseri, tanınmış biri ona yardım eder ve hayatı bambaşka bir yöne doğru evrilir. Bir zaman sonra, mesleki kariyerinin zirvesine yaklaşırken geçmişinden gelen karanlık bir tehdit onu takip etmeye başlar. Bir hastanede yaşanan beklenmedik bir karşılaşma, kaderin kesişen yollarını ortaya koyar ve iki insanın hayatı birbirine dokunur.

Hayallerimiz o kadarda ulaşılmaz veya zor değilse. Tüm hayatı değişip hayallerini gerçekleştirmek için çabalayan 26 yaşındaki Umay Duru Kurt Küçük yaşta büyümek zorunda kalan 30 yaşındaki Sancak Mert Boz

Ankara`dan Hakkari`ye tayinleri çıkan Ölüm Timi Hakkari`de hayatlarını değiştirecek güzellikleri bilmiyordur. 2 timin bir olup bütün kötülükleri temizleyeceği ve karşılarındaki binlerce zorluğu birlikte geçeceği bir hikayeyi okumaya varmısınız?

Küçük kizin intikamı

"Her hikayenin sonu bir avuç topraktır."

Polis olup Şırnak`a atanan İclal...Şırnak`ta asker olarak görev yapan Barlas... Vatanına sevdalı iki genç... Ya bir gün karşılaşırlarsa?

Askeriyeye geziye giden bir grup lise öğrencisinden Lalin`in telefonunu ordan bir komutanın telefonuyla karıştırmasıyla başına gelen olaylar(Valla komedi olucak) silsilesi

Cem asker ve bir gün vuruyor ve hastaneye gitide elif görüyor sonra aşık oluyoru sonra 2 sene sonra mardin de görüyor

"Sevmek ve Beklemek aynı şey değildir. Herkes sever ama bekleyemez...."

Babasının şehidinden sonra her şeyi değişmişti. Babasını öldüren adamlar onuda öldürmek istiyordu. Başrol karakter Pusat Öz kızı korumak amaçlı Albay’la konuşup anlaşmalı evliliğe gitmişti. Pusat ve Açelya’nın nasıl bir hayatı olucaktı?

İyi okumalar...

Merhaba. Sen de kimsin diye sorarsanız ben: Asena bir süre benim hikayeme ortak olacaksınız. Eee hadi o zaman başlayalım mı? Arkadaşlar bu benim ilk kitap yazma çalışmam ona göre değerlendirirseniz sevinirim. İlk birkaç bölüm sadece gerçek ailem kurgusu var.

Lakabı Artemis`di. Belki sarı saçlarından dolayı, belki de avcı olmasından. Veya güzelliğinden... Ama o kendine en çok tek bir lakabı yakıştırırdı. "Türk Askeri!". Ama herkes onu "Artemis" diye tanırdı. Kitaptan bir alıntı: Çok zamanım yoktu. Bombanın patlamasına on saniye kalmıştı. Dışarı çıkmam lazımdı. Hızla çıkışa doğru koştum. Ama birisinin beni arkadan tutacağını hesap etmemiştim. İşin kötüsü bombanın patlamasına beş saniye kalmıştı. Artık kurtulmam neredeyse imkânsızdı. Son 5... 4... 3... 2... 1... Ve sıfır...

O gün hayatımın sonu oldu

Asena Zengin`in asker olma yolunda ilerlemesi ve bu sürçte sevdiği adamla neler yaşadığı ve hayatını

İnsan büyür beşikte mezarda yatmak için kahramanlar can verir yurdu yaşatmak için

Her şey Elfin`in yetimhaneden çıkıp girdiği işinde ki partide başlamıştı.... Elfin askeri bir eğitime tâbi tutulmuş ve yaklaşmış olan düsman askerlerine karşı olan savaş için eğitim görmeye başlamıştı... Tâ ki o an gelene kadar...

Açıklama yazmak yerine karakter tanıtacağım İlayda ATAY : doktor Alparslan KARABEY ciddi soğuk kanlı mesleği kıdemli üsteymen (ÖNEMLİ: İlaydanın arkadaşı Alparslan değil başka biri)

Hemşire ve asker aşkı

Anlamak sevmekten de öte birşey, beni sevmekten ziyade anla isterim çünkü anlamadığı birini sevemez insan .

Şair komutan ve yazar kadının büyük aşkı

Dört arkadaş, dört can vardı bu yolda. Daha küçüklükten beri birbirlerini tanıyorlardı, aralarından ne su sızar ne de sızdırılırdı. İyi gününde, kötü gününde birbirlerinin yanından ayrılmazlardı, çok güçlü bir bağ vardı aralarında. Kim mi onlar? Kıdemli Üsteğmen Nazlı Öztürk Üsteğmen İrem Öztürk Üsteğmen Şeyma Arslan Üsteğmen Deniz Ülkü Akarsu Çantalarını alıp araca yerleştirdiler ve koltuk numaralarına bakıp oturdular. Camdan ailelerine gülüşlerini yollayıp el salladılar, araç hareketlenmeye başlamıştı ve kızlar birbirlerine bakıp fısıltı ile "Başardık" dediler. Daha çok şeyler başaracaklardı, bunlar onlar için daha bir başlangıçtı veya hiç başlamamıştı. Mahalledeki küçük çocuklar yoktu karşılarında, ne tahtadan silahlar ne de küçükken "Oyun işte" denilebilecek bir askerlik. Gerçekler başlıyordu, Asenalar geliyordu...

~Meyus bakışlı bir ASENA İle Kor yürekli bir BOZKURT UN hikayesi!~ Vatan sevdası için canından cananından ayrı düştü kor yürekli bir yiğit,Meyus bakışlara mahkum bir yâr bırakmıştı ardında.Derdini nice mehmed`e mezar olan dağlara duyurmuş tu. "Yüreğim onun adını duyunca feryat ediyor, lakin sızlanmaya da hakkım yok bilirim.Hilal`im di o benim nefesim`di ceylan gözlüm." "Evlat; vatan dır adı bu sevdanın canından da geçersin yârinden de. Unutma ki nasipten öte yol yoktur." "Hakkındır Burhan amca , acizliğimden hep bu hayıflanmalarım." "Bilirim evladım bilirim." Genç adam ayaklanıp saygı ile yaşlı adamın elini öptü, sırtında hissettiği babacan baskı ile hafif tebessüm edip çantasını sırtlandı. "Haydi kal selamete dönmek varsa bu yolda mutlaka uğrarım." "Allah`a emanet olun,yolunuz açık olsun."

"Madem sevmiyorsun sahip çık o gözlerine dönüp dolaşıp değmesin gözlerime."