Yeni gelen Baş komiser Çağatay Kurt`un yıllardır orada komiser yardımcılığı yapan Nefes Albayrak ile çatışmaları yavaş yavaş aşka dönüşüyordur.

Mimar Alâ Kandemir ve Yüzbaşı Baran Kurtan

Bir genç doktorumuz tahin istiyerek en yakın arkadaşının yanına gitti nerden bilsin orda ilk aşkını bulacağına

Bir aşk hikayesi...

Hukuk okuyan genç kızımızla hayatını vatana adamış oğlumuzun kaderlerinin onları nasıl birleştirdiğini okuyacaksınız

Poyraz Karahanlı

Annesinin 4 yaşında iken terk ettiği bir kız çocuğu... Babasının annesine benziyor diye şiddet uyguladığı kız çocuğu... Babası pişman oldu derken ondan ayrılmak zorunda kalan bir kız çocuğu... Hayallerinin peşinden koşan bir kadın... Dinine önem veren o kadın... İşte o kadındı Mısra... Herşeye rağmen ayakta olan o kadın... Dini hayatı olan o kadın... Okulu bitirip ilk görevini amcasının yanında yapmaya giden Mısra. Acaba oraya giderek doğru mu yaptı? Acaba orada hayellerine kavuşabilecek mı? Yoksa günah çukuruna mı batacak?

Asena sert 25 yaşında 15 yaşına kadar ailesinden şiddet gördü 16 yaşında evden kaçtı ve eğitim görmeye başladı ama normal insanların eğitimlerinden değil çok daha ağırlarından gördü ve pöh ve bordo bere eğtimlerinden hep geçti...

Kaybetmekten korktuğum çocuk ruhum ve çocukluğunu kaybeden korkmuş ruhlara…

Bir Kurt uludu. Sonra o karanlık gecede bir tilki inledi. Elinde bir keleş ve ayaklarında siyah postallar ile o belirdi karanlıktan Kurdun Ölüm Pençesi...

Bu kitap Wattpad uygulamasında 90 bin okuyucuya ulaşmış bir kitaptır. Wattad platformuna erişim yasağı geldiğinden dolayı kitap burada yayınlanmıştır. KİTAP İLK KURGUMDUR VE OLDUKÇA FAZLA HATASI VARDIR.

Yayımlanma tarihi: 10.08.2024

Saadet-i senniye... Hakkari`ye atanmış genç öğretmen ve saldırıda onu kurtaran askerin hikayesi. (Tamamen kurgu.)

Genç bir kadın, bedenini teröristlerin eline veren annesinden kaçar. Bu durumun sonucunda, kendisine yardım eden timin askerine bedenini emanet edeceğinden habersizdir.

Sen bir kadını sadece ev sınırları içinde düşünmeye devam et... Karşında bir devrimci var yüzbaşı.

Hayaller ne için vardır? Bazıları mazi olmak için. Bazıları ise gerçekleştirilmek için. Öyle değilmi? Ve hayâllerimizin kaderi ise bizim ellerimizide. Onların mazi olup olmayacağına biz karar veririz. Yaşamak istediklerimizi yaşar, hayata geçirir. Yaşamaya cesaret edemediklerimizinde mazi olmasına izin verirdik. Mavi Safir kırcalı ve Ekim kırcalı. En büyük hayallerini gerçekleştirmeyi seçtiler. Ve hayatta onlara bu zorlu yolda bazı seçenekler sunacak. Bakalım onlar doğru seçenekleri tercih ede bileceklermi. Yolunuz açık olsun MAVİ SAFİR KIRCALI VE EKİM KIRCALI.

Nefesimi aldılar...

Burası umutlarını yitirdikleri anda tekrardan yeşermeye gelen yer. Umut doluların yeriydi.Umudunuzu mu kaybettiniz gelin burada tekrar kazandıralım.Hiçbir zaman umut tükenmez. Her zaman umut bir nefes çekişi kadar yakınız da, unutmayın burası umut dolu diyarlar ve buraya umutları geri kazanmaya geldik ve kazanmadan gitmeyeceğiz. Bazı duygular vardır karmakarışık hale bürünür. Ne hissedeceğini bilemezsin. Aklım mı yoksa kalbim mi dersin karmakarışık hale bürünen. Biri daha ağır basar. Kalbim dersin içinden. Her şey o zaman senin için daha da net hale gelir. Çünkü biri seni aldaltmaya yöneltir diğeri ise doğruya yönelmeyi... Gözüne her şey daha çok güzel hale gelir. Bir balon kadar hafiflediğini hisseder durursun. Kalbine oturan o koca taş birden fazlalık gelircesine kalkıp gider. İçine bir ferahlık çöker oh diye nefes çekersin. Yüzün hiç solmayacakmış gibi gülümsemeye başlar. İşte o gülümseme sana aşkı getiren olur.

Eski düşmanlar yeniden ortaya çıkarken, yarım kalmış bir savaşın kapıları aralanır. Bu defa düşman daha acımasız, silahlar daha ölümcül, bedeller ise çok daha ağırdır.

Toprak, onun kaybettiklerini örtemedi. Ne kadar derine gömülürse gömülsün, eksilen her isim, parçalanmış her beden, onun zihninde yeniden ve yeniden doğdu. Kan, toprağa karıştı; isimler rüzgârda savruldu. Ama o, tek bir an bile unutmadı. Onun için kaybetmek, bir son değildi. Bir başlangıçtı. Bir intikam yeminine açılan ilk kapıydı. O, savaş meydanlarında kanla yoğruldu. Her kurşun, her patlama, her çığlık onu biraz daha insanlıktan kopardı. Geride kalanlar, artık korunması gereken kutsal birer emanet, kaybettikleri ise intikamın pusulasıydı. Gündüzleri düşmanlarına nefes aldırmadı, geceleri ise kaybettiklerinin ağırlığıyla boğuldu. İçinde büyüyen sessizlik, zamanla bir fırtınaya dönüştü; yalnızca kendisini değil, karşısına çıkan her şeyi paramparça edecek bir fırtına. Duygularına yer yoktu. Şefkat, zayıflıktı. Acı, bir araçtı. Sadakat, kanla yazılmış bir emir gibiydi. İhaneti affetmek yoktu; merhameti göstermek yoktu. Yolunda duran, nefes alan her düşman, kaybettiklerinin mezar taşına yeni bir çentik olarak kazınacaktı. Ona göre ölüm bile artık bir lütuftu; ama bu lütuf, hak edene gösterilirdi. Önce diz çöktürülecek, sonra sessizliğe gömülecekti. Ve kimse, adını rahmetle anmayacaktı. O, düşmanın adım attığı her toprağı, kaybettiklerinin hatırası için zehirli bir bataklığa çevirecekti. Oyun yoktu, müzakere yoktu, geri adım yoktu. İntikam, onun damarlarında akan son gerçekti. Gözünde ne yaş kalmıştı ne umut. Artık sadece bir görev vardı: Kaybettiklerinin hesabını sormak. Bir gün olsun unutmadı; bir an olsun affetmedi. O, kaybettiklerinin mezarlarını çiğneyenlerin sadece canını almayacak. Onların soyunu, adını, hatırasını toprağın en dibine gömüp, nefretle tuzlayacak. Ve geriye kalan tek şey, sessizlik ve küller olacak.

"O tren kaçmıştı, ben geride kalmıştım. O ev yanmıştı, ben içinde kalmıştım. Şimdi, gerekirse hem yanacak hem de yakacaktım. Çünkü benim ruhum ateştendi, çünkü benim etrafım alevdi, çünkü ben ateşin ta kendisiydim. " İlay, küçük yaşlarda babasıyla geçirdiği bir ziyaret sırasında askeriye de büyük bir felakete tanık olur. Yıllar sonra Askeri Avukat olarak mezun olan İlay, -tanık olduğu felaketin şehrine- Şırnak`a atanır. Orada tanıştığı kişiyle geleceğini şekillendirirken, geçmişin de kapılarını aralar... O Alaca Kuştu. Ve Alaca Kuş, vakti geldiğinde yeniden uçup gidecekti. Ta ki karşısına yeni engeller çıkana kadar... Artık kaçmak yoktu; alev olup gerekirse yanmak, gerekirse yakmak vardı. "Bu oyun bir taht oyunu İlay. Ve bu tahtta ateşten. Ben bu tahta geçtiğimde ilk sen zarar göreceksin, ilk sen yanacaksın. Şunu unutma İlay; ateşin tahtına çıkan ben olacağım, yanan sen. Bu şehir senin cehennemin İlay." "Kanın aktığı yerlerde laleler, küllerde ise umut filizlenir..." Başlangıç (Kitappad): 25 Nisan 2025 ESERİMİN TÜM HAKLARI SAKLIDIR YANİ; Kurgumda yer alan olayların, karakterlerin, olay örgüsünün veya içeriğinin benden izinsiz kullanılması, çoğaltılması, kopyalanması yasal yollarla sonuçlanır. Bu gibi şeyleri fark edersem asla es geçmeyeceğim. Ve sizde, herhangi bir yerde bu gibi şeylerle karşılaşırsanız benimle iletişime geçin. Anlayışınız için teşekkürler.

Bu hikayedeki bütün olay ve karakterlerin hepsi hayal ürünüdür

Yıllar sonra abisini görmek için hakkari`ye gide Eylül`ün bir günde hayatinin değişmişti.

"Bana bak Kızıl Şeytan!" "Kızıl Şeytan değil asker! Benim bir adım var! Ayperi! Doktor Ayperi!" "Öylemi Doktor Ayperi! Tanıştığıma hiç memnun olmadım!" Bir doktorun en zor zamanlarında, en zor imtihanı.

Annesinin ölmesiyle düzeni bozulan Asena`nın abisinin yanına taşınmasıyla her şey değişir. Yeni bir hayat, hiç olmadığı kadar farklılıklara yol açacaktır.