Msüye kadar devam

Özel bir görev için MİT tarafından her yerden ayrı ayrı toplatılan ölüm timi

Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse elimden tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara...

Bu güzel vatanın bir avuç toprağına bile kimsenin el sürmesine izin vermeyen, vatanı için canını veren ve bundan sonra canını  vermeye devam edecek tüm askerlerimize...

Ülkü Tün Korkmaz namıdeğer LEYAL .Yıllardır kimsesiz olmasına rağmen birçok kişinin kimsesi olan LEYAL.Peki onunda kimsesi varsa?Ve bu sır 29 yıldır saklanıyorsa? **************************** 📢 BU HİKAYEDE GEÇEN KURUM, KURULUŞ VE OLAYLARIN GERÇEK HAYATLA BAĞLANTISI YOKTUR! *Bu platformda "LEYALIN GÖLGESİ" adıyla yayımlanan ilk kurgudur. Kitabın tüm hakları saklıdır.İzinsiz alınması yasaktır.Herhangi olumsuz durumda hukuksal olarak işlem başlatılacaktır. Görsel GEMİNİ tarafından hazırlanmıştır.

Bazı anlar vardır tıpkı her ne kadar onu unutmaya çalışsan bile karşına eninde sonunda çıkması ve kalbini Feth etmesi gibi

Yanlış çarpıntılar kalp acıtır... Doğrular ise aşkları...

Adaletin temelini yürütmek amacıyla savcı olan Belgin ve vatanı milleti uğruna her şeyini feda etmiş asker Kürşat. İki korkusuz yüreğin tanışmasıyla tüm ülkenin sarsılması büyük dikkat çekmişti. Bu iki kişi göründüğü gibi güçlü olsa da kendi kapalı kapılarında ki acıyı kimseler görememişti...