Annelerin tanıştırdığı iki genç... Biri vatan sevdası ile yanıp tutuşan bir asker, diğeri ise silahlardan korkan, yüreğinde geçmişten kalan bir acı ile yaşayan bir öğretmen... "Beni istiyorsan şayet silahını bırakacaksın Özgür! Başka türlü olmaz bu iş!" "Yüreğimde ki yangının sahibidir bu vatan, nasıl bırakırım? Yapma, Leyla! Beni sınama bununla..." "Ya silahın ya ben Özgür!" Elleri barut kokan adamla,elleri mürekkep kokan kadının aşkını merak ediyorsanız, beklerim!

Annemin Göğsüme koymaya çalıştığı elinin altından çekildim “kalbim burada değil anne ben başka kimseyi istemem” “Ne diyosun kızım sen kalbin burada drğil ne demek?!” Kalbim cızladı sanki “B-benim kalbim cephede anne”

Time kadın asker almamak konusunda ciddi olan ve Türkiye teşkilatının en önemli kişilerinden biri olan Hakan çıktığı son görevde hayatının tekmenin yediğinden habersiz bu kitapta aşık olmaktan korkan bir erkeği ve onu tek bakışıyla büyüleyen Umayı okucaksınız İyi okumalar dilerimmm

Kaç yasında bu aşkı tattınız? 10-11 belki daha az veya daha fazla... Ben doğduğumdan beri bu aşkla yaşıyorum. Binlerce çocuğa sözüm var benim. Aleyna`ya ömer`e daha bir sürü çocuğa sözüm var. Bunlar kim mi? şehit çocukları... Keyifli okumalar ;)

Bana doğru son kez ufak bir adım atıp duvarla bedeni arasına kaçamayacağım şekilde hapsedince elim usulca aramızda kalkıp kamuflajını kavramıştı, eli anında heyecandan soğuyan elimi bulurken karanlıkta bile belli olan kehribarları gözlerimden bir saniye bile kopmuyordu. Alnını alnıma yaslarken dudaklarını aralamadan önce usulca diğer elini belime kaydırmıştı. “Yeryüzünün her köşesi benim evim, dağlar benim sığınağım, gözümü kırpmadan rahatça gezebildiğim tek yerdi şimdi ise senin maviliklerini görmezsem yeryüzünün en küçük milimine bile rahat edemiyorum Vicdan, naptın sen bana?” ******* Yeni atandığım bölge, yeni bir tim, yeni insanlar, yeni görevler, Ben Vicdan Güven, Yüzbaşı Vicdan Güven, Hayatının amacını anlamayı hiç bir zaman başaramadan sürekli başarının peşinde koşan Vicdan Güven, kim inanırdı ki işimi kendi bildiğim gibi yapmamdan dolayı istemediğin bir bölgeye gönderilip orda aşkla tanışıcağımı…

İlk kitabım eğer bir sorun olursa yorum yapınn!!

Daha 4 yaşında küçük yüreğine sığdırdığı sevdayla yanıp tutuşan minik Umay için Alkan`dan başka dünya yoktu. Taki Umay`ın küçük dünyası daha var olmadan yıkılana kadar. Alkan Umay`ın hayatından sadece bir gece de hiç vaar olmamış gibi çıkmıştı. Lanetti bu, Umay hep geride kalan. Alkan ise geride bırakan olarak kalıcaktı. Taki aradan 19 yıl geçip Umay ve Alkan aynı timde görev alana kadar. Anılar en canlı şekilde toprağın altından çıkmayı bekliyordu. Ya yok olucaklardı, yada vaar olup o girdabın içine ikiside çaresizce çekiliceklerdi. Aşk mı yoksa bazı şeyleri yaşatmak için verilen savaş mı daha ağır gelicekti?

sadece savaşın değil, insanların sınırlarını zorlayan cesaretlerinin, hayatta kalma arzusunun ve sadakatinin hikâyesini anlatıyor. İki timin mücadelesi, onlara yalnızca dış düşmanlarla değil, içsel karanlıklarıyla da yüzleşme fırsatı verir.

Umutla ona baktım ve dedim ki, gitme n`olur.

Onlar kimsesizler Aslında biz hep kimsesizler Asker olmak için her şeyini feda edip harp okuluna giren bir erkek. Abisinin yanına atanıp giderken abisinin şehit haberini alan kız. Kızın dik duruşundan etkilenen yüzbaşı. Bakalım yüzbaşı ile yolları nasıl birleşecek Kader onlara ağlarını nasıl ördü acaba.

"Asıl hayat`ım yeni başlıyor." Yeni oda Yeni ev Yeni mahalle Yeni şehir Aslında bunların hiç biri yeni değildi hepsi eskiydi ben eskiye geri dönüyordum. Kimi için yeni kimi içinse hala aynı.....

KAVUŞAMAYANLAR HİKAYESİ ESKİLERDEN GELENLER

Müzik öğretmenliği yapan Açelya`nın bir gibi tahini Hatay`a çıkar. Gittiği Yerde lise tam dağ başındadır ve bu yğzden hep gidiş gelipte zorlanır.

Okulda onu ezip hor gören bir erkeğin yıllar sonra karşısında asker olarak gören asır onu kurtardıgı için çok şaşkın olsada ona bişey söylemedi . Onun aksine zorbalamasına rameniyi bir avukat olmayı becermiş olmasıda ateşi hayrete düşürmüştü.

selaammlar bu benim ilk kitabım umarım beğenirsinizz

İntizar,bir şeyi ya da bir olayı uzun bir süre beklemek demekmiş. Eylül ve Alpay, babaları görev arkadaşı olan iki çocukluk arkadaşıdır.Yıllar önce Şırnak’ta, babalarının şehadet haberini aldıkları gün yolları ayrılır. Eylül henüz 7, Alpay ise 10 yaşındadır. Aradan tam 20 yıl geçer. Eylül artık Ankara’da, Gülhane Hastanesi’nin askeri biriminde görev yapmaktadır. Hayatına devam etse de çocukluğundan bir parça hala o lojman bahçesindedir. Hastaneye, yaralı askerler getirilir ve içlerinden bir tanesinin ismi Eylül için fazla tanıdıktır; Alpay Yiğit Ertürk. Alpay, Özel Kuvvetler askeri olarak girdiği çatışmadan ağır yaralı çıkmış ve 20 yıl sonra, Eylül’ün ellerine geri dönmüştür. Ancak ikisi de artık çocukluklarındaki o masum kişiler değildir. Aralarına giren yıllar, sırlar ve askeri hayatın sertliği, bu kavuşmayı bir mucizeden çok zorlu bir savaşa dönüştürecektir.

Henüz 8 yaşındayken 2 şehadet ile hayatı alt üst olan İzel Gökçe Türksoy, anne ve babasının silah arkadaşı olan Dağhan Koçhan’ın yanında büyümüştür. İzel,verdiği uzun mücadeler sonucunda Kara Harp Okulu’ndan mezun olup Üsteğmen rütbesine ulaşır. Mesleğini sürdürürken gizli bir operasyon sebebiyle Gölge Timi’nin komutanı olan Yüzbaşı Barlas Alp Bayraktar ile sahte bir evlilik yapmak zorunda kalır. Fakat kimsenin bilmediği bir şey vardır,Barlas Alp,İzel’in eski sevgilisidir.

“Bazı yollar insanı evine götürmez. Bazen bir yolculuk, hiç istemediğin bir hayata geri dönmektir.” Havaalanına yaklaşırken uçakların motor gürültüsü, yolcuların aceleci adımları ve anonsların yankısı arasında derin bir nefes aldım. İçimdeki sıkıntı, beton pistin soğuk yüzü kadar sertti. Üzerimdeki blazer ceket, kollarımdan birkaç beden büyüktü ama içimdeki soğuğu engelleyemiyordu. Yıl olmuştu… Bir yıl boyunca sessiz, uzak ve yalnızdım. Şimdi ise geçmişin ağır gölgesiyle buraya dönüyordum. Dedem buyurmuştu. O her zaman buyururdu. Sözü kanun, suskunluğu bile tehdit gibiydi. Emirlerine itaat etmemek, okyanusa karşı kürek çekmek gibiydi, beyhude ve yorucu. “Eşinin yanına dönme zamanın geldi,” demişti. Sanki üç yıl önce beni zorla evlendiren o değilmiş gibi… Sanki bu evlilik kâğıt üzerindeki soğuk bir imzadan ibaret değilmiş gibi… Uçak piste sertçe indi, tekerleklerin asfalta dokunduğu an içimdeki sıkıntının ağırlığını hissettim. Kapılar açıldığında dışarının keskin rüzgârı yüzümü yalayıp geçti, ancak içimdeki soğuğu dindirmedi. Beni bekleyen kimse yoktu. Olmasını da beklememiştim. Gerçi haberi bile yoktu değil mi? O’na geri döndüğümden.

"Bu yer, her şeyi değiştirecek. Eğitim kampının çamurlu zeminine ilk adımımı attığımda, bunu hissettim. Dizlerime kadar çamura batmış bacaklarımla, etrafımdaki diğer adaylara göz gezdirdim. Hepsi birer heykel gibi hareketsizdi, bakışları donuk, ama içeride bir fırtına koptuğunu biliyordum. Çünkü benim içimde de aynı fırtına vardı. Her birimiz buradaydık, çünkü olmak zorundaydık. Kimimiz geçmişinden kaçıyordu, kimimiz geleceğini şekillendirmek istiyordu, kimimiz de en iyisi olmak istiyordu. Ama bir gerçek vardı: Bu kamp bizi ya istenilen hale getirecekti ya da parçalayacaktı. Belki de ikisi birden. İlk bağırışı duyduğumuzda, içgüdüsel olarak hareket ettik. Koş, eğil, sürün. Nereye, neden olduğunu sorgulamak yoktu. Sadece yapacaktık. Ayaklarımın altındaki taşlar beni yavaşlatmak yerine daha da hırslandırıyordu, durmayı düşünmüyordum. Eğer durursam, kaybederim ve ben kaybetmekten nefret ederim. Telsizden yankılanan sert bir ses, içimdeki korkuyu gerçeğe dönüştürdü: `Bu timin parçası olacak kadar iyi misiniz? Göreceğiz. Herkes sınanacak, her hata elenmenize sebep olacak. Buraya kazanan olarak giremezsiniz. Ama kazanan olarak çıkmak isterseniz, her şeyinizi bırakmanız gerekecek.` İşte o an anladım. Bu, sadece bir yarış değil, bir savaş. Ve kaybetmek gibi bir lüksümüz yok."

Aybüke ve timi yeni bir tim ile birleşir ve bu birleşme sonucu bu iki timin birbiri ile bağlanması ve yaşadıklarını konu alır.

Komutan Barlas,yeni bir görev almıştı.Bu aldığı görev diğerleri ile farklı olarak ülke için önemli olan insanları öldürüp üzerlerine Tarot kartları bırakan kişiyi bulması ile ilgiliydi. Ölenlerin üzerindeki her şey değişiyordu,ölüm şekilleri,meslekleri vesaire,tek değişmeyen şey üzerlerindeki Azize ve Ölüm kartlarıydı...

İlk ve son. Bu platformda ilk kitabım.

``Lan Alaca iyi misin ?`` ``Mayına basmış kadar mükemmelim Atmaca`` ``İyi- bir dakika ! Lan mayına bastın salak kız !``

``Kıdemli Üsteğmen Güneş Ada Bozkan !`` ``Kıdemli Üsteğmen Güney Ege Bozkan !``

GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR Göklerin hayaleti Üsteğmen Pilot Güneş Bozkan ve karanın gölgesi Kıdemli Yüzbaşı Barlas Karayel ...