"Aşk mı? Aşk mı diyorsun sen buna!" Uzak bir diyarda, nehirlerin şarkı söylediği, ağaçların fısıltıyla sohbet ettiği, `Duygular Vadisi` adında bir yer varmış. Bu vadide yaşayan her canlının kendine has bir sesi, bir melodisi varmış. Sevinçler kuş cıvıltısıyla, hüzünler hışırdayan yapraklarla, aşklar ise tatlı bir akarsu mırıltısıyla ifade edilirmiş. Ancak Vadinin en sessiz köşesinde, rengarenk çiçeklerin arasında, adının tüm zarafetini taşıyan, gözleri mor mine çiçekleri kadar derin, saçları ise en nadide ipeklerden dokunmuş gibi görünen Eflatun adında bir kız yaşarmış. Eflatun, diğerlerinden farklıymış. Onun kendine ait bir sesi yokmuş. Konuşamaz, şarkı söyleyemezmiş. Tüm duygularını, parmak uçlarından yayılan, zarif, ebegümeci rengi ışıklarla ifade edermiş. Sevinçliyken ışıkları dans eder, üzgünken soluklaşır, meraklandığında ise pırıl pırıl titrermiş. Vadideki herkes Eflatun`u çok sever, onun sessiz ama renkli dünyasına hayran kalırmış. Bir gün, Duygular Vadisi`ne, uzak diyarlardan, müziğin kalbi olan **"Armoni Şehri"**nden genç bir gezgin gelmiş. Adı Karan`mış. Karan, dünyanın en güzel melodilerini arayan, kemanının teliyle en derin duyguları bile dile getirebilen yetenekli bir müzisyenmiş. Ancak Karan`ın kalbinde büyük bir eksiklik varmış: duyduğu her melodide bir şeyler eksik gelirmiş, o "tamamlanmış melodiyi" bir türlü bulamamış. Karan, Duygular Vadisi`nin sessiz güzelliğine hayran kalmış. Kemanını eline almış ve içinden gelen, hüzünlü ama umut dolu bir melodi çalmaya başlamış. Bu melodi, Eflatun`un yaşadığı çiçekli tepeye kadar ulaşmış. Eflatun, duyduğu bu büyüleyici sese doğru çekildiğini hissetmiş. Daha önce hiç bu kadar dokunaklı bir melodi duymamıştı. Karan, çalmaya devam ederken, karşısında eflatun rengi ışıklarla parlayan bir kız görmüş. Eflatun`un gözlerinde gördüğü derinlik ve parmak uçlarından yayılan o zarif ışıklar, Karan`ın kemanının tellerinde daha önce hiç çalmadığı notaları uyandırmış. Karan çalmayı bırakmış. Eflatun, ona doğru nazikçe yaklaşmış ve parmak uçlarından yayılan eflatun ışıklarla, Karan`ın melodisinin ne kadar güzel olduğunu anlatmaya çalışmış. Karan, Eflatun`un sessiz dilini anlamış. Her bir ışık titreşiminde bir duygu, her bir renk değişiminde bir düşünce olduğunu fark etmiş. Ve o an anlamış ki, aradığı tamamlanmış melodi, Eflatun`un sessizliği ve onun o eflatun ışıklarında saklıymış. O günden sonra, Karan her gün Eflatun`un yanına gelmiş. Karan kemanını çalarken, Eflatun da ışıklarıyla ona eşlik etmiş. Karan`ın melodileri, Eflatun`un eflatun ışıklarıyla dans etmiş. Melodiler hüzünlendiğinde ışıklar soluklaşır, neşelendiğinde pırıl pırıl parlarmış. Bazen, Karan öyle notalar çalarmış ki, Eflatun`un ışıkları Vadinin en nadide çiçeğinin rengini alır, hatta gökyüzündeki bulutları bile eflatun rengine boyarmış. Vadideki diğer canlılar bu eşsiz uyumu hayranlıkla izlemişler. Anlamışlar ki, aşkın dili sadece kelimelerden ibaret değilmiş. Karan, Eflatun`un sessizliğinde kendi eksik melodisini bulmuş, Eflatun ise Karan`ın müziğiyle kalbindeki tüm duyguları dile getirebilmiş. Ancak Karan, Armoni Şehri`nden gelen, şöhret düşkünü bir başkasına aşık olmuş. Bu kişi, Karan`a daha büyük sahneler, daha büyük dinleyiciler ve alkış vaat etmiş. Karan`ın zihnini bulandıran bu yeni cazibe, Eflatun`un sessiz ve gösterişsiz sevgisinin üzerine bir gölge düşürmüş. Karan, artık sadece kendi melodisinin peşinden koşmaya başlamış, Eflatun`un eflatun ışıklarının eşsiz uyumunu göz ardı etmiş. Karan`ın melodileri, eski gücünü ve ruhunu kaybetmeye başlamış. Çaldığı her nota, ruhsuz ve soğuk geliyormuş. Eflatun`un ise ışıkları giderek solmuş, artık eskisi gibi canlı parlayamıyormuş. Karan`ın müziği olmadan Eflatun`un duyguları dile gelmiyormuş. Eflatun, Karan`ın onu terk ettiğini, kalbinin ona artık cevap vermediğini görmüş. Duygular Vadisi`nin kalbinde, bir zamanlar Karan`ın melodisi ve Eflatun`un ışıklarıyla açan o büyülü eflatun çiçek ise, Karan`ın ilgisizliği ve Eflatun`un kederiyle birlikte, günden güne solmuş, yaprakları buruşmuş ve sonunda tamamen kurumuş. Karan, şöhretin peşinden koşarken, bir zamanlar kalbine dokunan o eşsiz melodiyi kaybetmişti. Eflatun`un parmak uçlarından artık ışıklar yayılmaz olmuş. Sessizliği, tarifsiz bir hüzünle dolmuştu. Duygular Vadisi`nin en güzel renklerinden biri, ebediyen kaybolmuştu. Karan, şöhreti yakalamış olsa da, kalbindeki boşluk büyüyordu. Çünkü bilmeden, Duygular Vadisi`nin en değerli hazinesini, tamamlanmış melodisini ve sessiz aşkın eşsiz ışığını kendi elleriyle yok etmişti. Ve o günden sonra, Duygular Vadisi`nde açan çiçekler bile bir daha asla o eflatun rengi kadar parlak olmamış. Herkes, Eflatun`un sessiz çığlığını ve Karan`ın kendi elleriyle kırdığı biricik melodiyi hatırlatırmış. Aşkın, bazen nasıl kolayca solabileceğini ve bir kez kaybedildiğinde, geri gelmeyecek bir melodi gibi nasıl sessizliğe bürünebileceğini fısıldarmış... Yıllarca dinlemiş bu masalı Eflin. Yıllarca altında kalmış bu masalın. Karan`ı bulmak istemiş, bu yollarda sürüklenmiş. Ölüm korkusu onu durduramamış... Ta ki karşısında o çıkana dek...

Her şey anne ve babası yüzünden başladı

Operasyon sırasında Rus üssüne giren üsteğmen ve Rus bir yüzbası...

Vatan için yemin etmiş 12 asker. Her biri geçmişinin gölgesinde, geleceğin belirsizliğinde… Onlar için hayat; ya görevdir ya ölüm. Dostluk, ihanet, fedakârlık ve kanla yazılan bir mücadele... Ve tek bir amaç: Bayrak inmeyecek!

Asker kurgudurrr

Yedi farklı ülkeden yedi farkli insanların olduğu mafyaların bulunduğu masanın liderine bir suikast düzenlenir ve adam ölür. Onun yerine kızının masanın başına geçmesini istediği için Melis babasının bu son isteğini yerine getirir ve masanın başına geçer. Ama babası ölmeden önce herşeyi planlamıştır.

Yüzbaşı ve savcı hikayesidir. Eskiden tanışan iki kişinin arasındaki ilişki arkadaşlık mı aşk mı yoksa ortaklık mı olacak?

İlk adımlarını aynı sokakta attılar , aynı rüyalarda buldular birbirlerini... Hayatları farklı yollarla şekillendi , ama bir şey hiç değişmedi aralarındaki sevda... Şimdi geçmişin izleriyle yüzleşip geleceğe doğru bir adım atacaklar...

"bu topraklar çok hain gördü ama bilinmeliki; türk milleti hepsinide tarihe gömdü."

Umay veYiğit kendi dünyaarında olan iki çoccuktur. Herşey yiğit babaının şehit düşmesiyle başlr. Bu sırada abisini kaybeden Umay için hayat savaşı daha yeni başlar . Peki Umay ve yiğti gelecekte ne bekliyordu ?

Aynı lojmanda olan Aybüke ve Kaan’ın hikayesi

Zorlu bir çocukluğun ardından Çiçek başarılı bir öğretmen olmuştur. Hayata dair her zaman umutları olan Çiçek, Kütüphaneci arkadaşı ile sakin bir hayat yaşarken bir gün aldığı telefonla hayatı tam tersine döner.

.hedmslahçs Sönsşsnssla

Alya daha küçük yaşta görmüştü onu ve ilk görüşte aşık olmuştu ona aşık olduğunu söylediğinde daha 15 yaşındaydı ama Alp onun bu söylediklerini duyunca çok kızmıştı ve ona ben seni sevmiyorum dedi ve oradan ayrıldı...

Lavin Asar 2 yıl önce terroristler tarafından esir alınmış işkencelere maruz kalmak zorunda kalmıştır Eren Gökçe Lavini kurtarmak için görevi almıştır.

Burçe ve Alparslan’ın tanışma sürecinden sonra yaşanan mutluluklar,üzüntüler onları etkiledikten sonra onların hayla birbirine tutumu ve sadıkkığını anlatır.

Gizli Dosya: Kırmızı Hat Devletin görünmeyen yüzünde bazı dosyalar vardır ki, açıldığında sadece suçları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Genç Cumhuriyet Savcısı Defne Karahan, sıradan görünen bir soruşturmanın peşine düştüğünde, kendini devletin en karanlık noktalarına uzanan bir ağın içinde bulur. Her yeni kanıt, onu daha büyük bir gerçeğe yaklaştırırken, aynı zamanda geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Bu yolun diğer ucunda ise, Millî İstihbarat Teşkilatı’nda görevli Mihraç Sancak vardır. Sahada iz süren, gerçeği bulan ama gerektiğinde onu saklayan bir ajan. Onun için bazı gerçekler ortaya çıkmamalıdır. Aynı dosyada, farklı taraflarda duran bu iki isim; zamanla dost ile düşmanın, doğru ile yanlışın birbirine karıştığı bir çizginin üzerinde yürümek zorunda kalır. Çünkü bu sadece bir soruşturma değildir. Bu, sınırları olan bir oyundur. Ve o sınırın adı: Kırmızı Hat.

Aynı acıyı yaşayan farklı hayatların Hikayelerinin birleşmesi

Balım öğretmenliğinin ilk haftası terörist ler tarafından rehin alınır. O`nu ve diğer öğretmenleri kurtarmaya gelen Ecel Timi`nin komutanı, ölü olarak bildiği sevdiği adam olan KIDEMLİ ÜSTEĞMEN ALTAY UĞUR PİYAZ`DI

babamın iş arkadasına nasıl aşık olabilirim bilmiyorum ama çok seviyorum ❤️

Bir olmuş ruhların bedenleri ayrı düşmüştü. Geride şüpheler, tuzaklar, yalanlar ve cevapsız sorularla.

Pençe Timi... TSK`nın ileri gelen Timlerinden biriydi. Her biri Bodo bereli ve vatanlarına bağlı birer Türk evladı, ana kuzusu, eş, sevgiliydi. Ancak bir Türk evladı şuan düşmanın elinde acı çekiyordu, ve Pençe Timi buna izin verecek değildi. Onu kurtaracak ve vatanına getireceklerdi. Ancak o askerinden getirecek şeyler vardı... Belki bir abla belki bir kardeş, belki... Belki bir aşk.

Biz onunla 10 sene ayrı kalmıştık. Ama artık bizi birtek ölüm ayırırdı.

Gökçen, yıllar sonra istediğini elde etmiş; tayinini olmak istediği yere aldırmıştı. Daha gittiği ilk andan itibaren, dahil olduğu timin onu zorlayacağını ve hayatının tepetaklak olacağını seziyordu. Emirleri sorgulamaz, yerine getirirdi. Aras Akbatur Bozkurt ile aralarındaki mesafe yavaş yavaş kapanırken, bu yakınlık bir kıvılcıma dönüşmeye başlar. Peki bu kıvılcım zamanla güçlü bir ateşe mi dönüşecektir, yoksa doğmadan sönen bir kıvılcım olarak mı kalacaktır? Geçmişi, karanlık bir sis bulutu gibi Gökçen’in etrafını sarmış, onu boğmaya çalışıyordu. Ama başaramıyordu. Çünkü o bir kurt kızıydı. O, Gökçen Alakurt’tu. Kurdun kızı, kurt olur. Gölgemi değil, izimi takip et. © Tüm hakları saklıdır. Bu kitabın tamamı ya da bir bölümü, yazarın izni olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz ve başka platformlarda paylaşılamaz.

Onlardan biri doktor diğeri ise askerdi. Onlar imkânsızlıkların içinde doğan, bir aşk hikayesindeki baş karakterlerdi... Gölgede saklanan bir aşk... Kitap bana aittir aynı zamanda Wattpad`de yayımlanmaktadır.