BEYAZ CEHENNEM Her şey bembeyaz görünüyordu... Karlar gibi saf, sessizlik gibi huzurlu. Ama aslında o beyazlık, en derin karanlıkları saklıyordu. Bir asker, yaralı bir kalple hastaneye gelir. Bir doktor, görev bilinciyle yaklaşır ona. Ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Yarbayın bir cümlesiyle değişir her şey: “Hiç asker olmayı düşündün mü, Doktor Hanım?” O an, sadece bir soru değil, kaderin ta kendisidir. Beyaz bir dünyanın içinde alev alev yanan bir cehennem başlar. Ve bazen en derin savaşlar, cephede değil, kalbin içinde verilir.

"Siz hiç asker olmayı düşündünüz mü Doktor Hanım?"

Djdjdj dnxkckckckxxmxcmxmxkxkxkc

Tan vaktinin ağardığı kaçıncı geceydi bu? Bilinmiyordu... Ama bilinen tek bir şey vardı. Artık intikam hiç olmadığı kadar yakınındaydı.

Çok başarılı bir yüzbaşı olan kartal polat sancaktar kızının sınıf öğretmeni olan yeni atanmış ekim alaca ile karşılaşır .

Bu kitabı tavsiye ederim lütfen bir göz atın

Ben buraya geldiğimde tek hedefim kurgumu yayınlamak

Barış Kılınç, Merve aydın, devran döner, ali Bartın, Ahmet kartal, barut korkmaz, döndü savaş.

Ailesinin baskısına dayanamayan Laçin en son çareyi abisinin yanına gitmekle buluyor ama ordada onu büyük bir sıkıntı bekliyordu yıllar sonra kalbini birine kaptıracaktı çok sevecekti ama o onu istemeyecekti her seferinde ya tarih olacaklardı yada tarih yazacaklardı

her şey o zaman başladı önce gözlerimiz gözlerimize deydi zamanlada kalplerimiz deydi birbirine

Asena küçük yaşta önce abisini sonra da hem annesini hem de babasını kaybetti. Asena abisinin yolundan giderken asker oldu peki asker olduktan sonra her şey düzene girdi mi Tabiki de hayır. Siz de isterseniz Asena`nın bu yolculuğuna beraberlik devam edin. İlk kitabım umarım beğenirsiniz.

General Baba& Üsteğmen Doktor Kız& Yüzbaşı Üsteğmenin annesi kızı doğururken ölmüş ve babası yıllarca onu suçlamış en sonunda terk edip karısının vazifesini yerine getirmemiş. Kızın adı o zamanlar Zelal Mavi Yücekan’dı. Yıllar sonra baba kız soğuk askeriye koridorunda karşılaşmıştı fakat onun adı artık Zelal Mavi değil Eflin Yüzün’dü. Girdiği bu intikam oyununda ise babasının en iyi askerine aşık olmuştu.

Bir isim miydi onu bu hayata getiren? Yaşadıklarının zorluğu muydu bitiren? Her şeyden bu kadar eminken neydi onu zorlayan. Pes etmezdi, boyun eğmezdi. Ama birine yenildi. Sonuç ne olursa olsun bunu yaptı. Nazdar Taşkın kendi uçurumunu gördü ve bunu öyle tamamladı.

~Konusu~ İki ailemiz var bu aile babaları sayesinde tanışıyor ikiside asker 15 temmuz`da şehit oluyorlar sonra bu iki ailenin çocukları bir söz veriyorlar ve asker oluyorlar bunlar birlikte büyüyorlar oğlumuz asker oluyor kızımızın asker olurken yaşadıklarına bakıyoruz. Bu kız bazen kendini o üniformaya layık görmüyor süreçte MSÜ sınavına giriyor falan asker olan oğlan buna yardımcı oluyor kızın abisi felan yardım ediyor

Açelya koçaslan gastronomi okuyup aşçı olmak isteyen bir kız çocuğudur hayalleri vardır fakat hayat açelyanın bu masum hayallerini kana bulayıp onu intikam için savaşan bir kız haline getirecektir ama açelya hiçbir zaman karamsar olmayacak acılarını ne kadar içinde yaşasada etrafa neşe saçacaktır ve bu yolda tek olmayacaktır...

Hazaret Lehçe de `kumar oynamak` demekti.Benim hazaretim ise hayatımdı. Hazar benim hazaretimdi. Hazar hem savaşım hem barışımdı. Hazar hem adının anlamıydı hemde zıttıydı.

Yok ya hic birsey blah blah

Hakkari`ye tainini alan doktor ve güvenliği sağlayan askerimiz karşılaşırsa ne olur Bazı yerler hariç...Kadın karakter ağzından anlatılacaktır ... İyi okumalar❤

Her şey pençe timinden birinin şehit olmasıyla başlar ve timden birinin gazi olmasıyla devam eder...

Annesi ve babası şehit olan kız yetin hanede büyür ona müdüre ve müdürünün kız kardeşi ,eniştesi sahip çıkar sonra Ankaralıların en güvenilir.tiöinde asker olur

" Lal " , " Demir " Küçüklükten gelen sırlar. Gizli aşk ve ihanet . Ya her şey ortaya çıkarsa.

Merhabalar ben Umay Aydoğan 26 yaşında Özel kuvvetler de Astsubay çavuşum. Kumral, kahverengi gözlü başörtülü normal bir askerim. Şimdiler de nefret ettiğim saçlarım stres ve sinir başta olmak üzere birçok sebepten griye çalan bir beyaz olmuştu. Saçlarımdan nefret ettiğim için onları siyaha veya başka bir renge boyamayı hiç düşünmedim ve düşünmüyorum da. Sevdiklerimin yanında çoğu zaman eğlencenin dozunu kaçırıyordum. Gerçekten de sevdiğim insanların yanında yanında çok cıvık, herşeyin dozunu abartan biriydim. Özellikle de Rüzgar komutanımla beraberken birbirimize söylemiyorduk ama birimize bir şey olsa yardıma ilk biz koşardık. Ama sevmediğim bir kişiye karşı alaycı ve çok soğuk davranırım. Çünkü o kişiyi sevmiyorum bence gayet makul bir sebepti. Çocukluk hayalim olan mesleği yapmak için çok şey çektim küçükken ama hiçbiri beni yıldırmadı ve ben ailemin beni sileceğini bilerek ailemdeki herkesten gizli kuzenimin yardımıyla askeri lise seçmelerine katıldım ve kazandım.Geçen seneye kadar hiçbiri benimle konuşmuyor benden nefret ediyorlardı. Ta ki şehadete çok yaklaştığım o ana kadar... Onun sayesinde şehit olmamış, şehadet haberim aileme ulaşmamıştı. O, Miraç komutanımdı. İyileştikten sonra onun timine verildim ama o yoktu. Esir düşmüştü. Onu timiyle onu kurtardığımızda içimden bir ses onunla aramızın diğerleri gibi olmayacağını söylemişti. Öyle de olmuştu. Asla diğerleri gibi değildik. Karşılıklı olarak birbirimizi biraz yıprattık. Fakat yine de birbirimizden vazgeçmedik.

Eğer birgün sessizliğin yükü ağır gelirse birini bul. D.Y

Asena`nın hikayesi

Dünya, barut kokusuyla yanarken, bir yürekte gül tomurcuğu açabilir mi? Siperlerin arasında yankılanan çığlıkların içinde bir fısıltı duyulabilir mi: "Seni seviyorum..." Bu, sadece bir savaşın değil, kalplerde verilen bir mücadelenin de hikâyesi.