Aras gülümsedi. Soğuk, kurnaz bir gülümseme. "Yaklaşmak mı? Lina...Biz zaten aynı karanlığın içindeyiz. Sen sadece ışığı inkâr ediyorsun." Araç uzaklaştı. Ben ise yağmurun altında öylece kaldım. Kafamda tek bir soru yankılanıyordu: "Babamın ölümüne gerçekten kaza mı dediler... yoksa bu adamın parmağı var mıydı?"

Alt tarafı trafikte bir adamla kavga etim en fazla ne olabilir ki...

Bir polis ekibine gelen önemli ve gizemli görevi çözme aşamalarını anlatan, karakterlerimizin başına gelen korkutucu anları bizzat kendimiz hissettiğimiz bir kitap Ölümün sesii. İyi okumalar dilerimmmmm

Doğarken katil olmuş, ömrü boyunca doğmamayı dilemiş, babasının isim vermeye bile layık görmediği o kızın içindeki savaşın hikeyesi bu hikaye, içinde yanan Anne özleminin yangını.Bağrına sarıldığı vatan, ve bayrak sevgisi onu ayakta tutan tek şeydi, yangınlarına su serperdi. İnatçılığı gözü karalığı, içinde bastırdığı bütün duyguları o yüzdendi. "Ben büyüdüm büyüdüm kocaman oldum, büyüdükçe göğsümde atan kalbim bir o kadar küçüldü." Bu dünyada herkes birbirinin kalbini sökme peşinde, Kalpsiz bir dünyada herkes atan bir kalbe muhtaç ve o kalbi çalmaya hazır. Kalbimi, kalbimizi korumaya hazır mısınız?

Buradan Sağ Çıkmak Mümkün mü? Yavuz, sıradan bir sabaha uyanacağını sanırken kendini karanlık, soğuk ve yabancı bir yerde bulur. Ne nasıl geldiğini hatırlayabilmektedir ne de nereye düştüğünü. Daha da kötüsü, yalnız değildir. Kendisini çevreleyen duvarlarda kameralar… Ve aynı kaderi paylaşan dört yabancı. Kimse neden burada olduğunu bilmezken, her biri geçmişiyle yüzleşmeye ve bilinmeyen bir oyunla mücadele etmeye zorlanır. Kurallar basit gibi görünür: İtaat et, hayatta kal. Ama buradan gerçekten bir çıkış var mı? Gerilim, psikolojik savaş ve sırlarla örülü bu hikâyede hayatta kalmanın bedelini öğrenmeye hazır olun.

Geçmişten koparılan kanlı gözyaşı kendini unutturduğunda geriye sadece beden kalırdı. Bir bebek doğdu. Koparıldı o gün annesinin kucağından ve o gün bir anne boş kundağa döktü şeffaf kanla bezenmiş ilk gözyaşını. Acısını o kundağa yaslanarak, sarılarak yaşadı. Bir baba ilk kez bu kadar zayıf olduğuna isyan etti, kızından kalan bir adet kıyafet parçasına döktü isyan dolu gözyaşlarını. O yaşları silecek bir kızı yoktu artık, hiç var olmamış gibiydi. Bir abi yaşadı ilk kez kaybetmeyi. Kalbine saplanan hançer ruhunu akıttı ve geriye bir beden kaldı. Kardeş sancısını yaşadığı yaşları son nefesleri oldu. Ve o gün, kundağa düşen gözyaşı kururken, başka bir yerde, başka bir karanlıkta gözlerini açtı bir bebek. Aylarca duyduğu annesinin sesiyle değil, düzenli bir şekilde ses çıkaran makinanın sesiyle açtı gözlerini karanlığa O artık bir kız çocuğu, insan veya bebek değildi. O artık 107 numaralı bir deneydi. Adı yoktu. Kimliği yoktu. Ailesi yoktu. Ama içinde, çok derinlerde bir yerde, hâlâ ağlıyordu. Annesinin şefkatli kollarına sarılarak geleceğini umduğu Dünya, gözlerini açar açmaz ona ilk kazığını vurmuştu.

Çinli bir Ejderha

İstenmeyen bir kız olarak dünyaya gelen Belinay, ona kötü bir hayat yaşattığı için babasından intikam almak için grubuyla birlikte babasının adamlarından onu takip ederken babasının adamlarının içine sızmış bir ajan ile tanışır

Kazanamazsan ölürsün

BİR DOSYAYI araştırdıği bir gece de aslında kendi davasına baktığı beli olur Gece hem geçmişinde hem de bildiği sırlardan kaçarken ailesinin gerçek ailesi olmadığı anlaşılır Gece hem onları araştırırken öldüğü bildiği ablasının yaşadığını öğrenir ... Gece hayatının gerçekliğiyle uğraşirken ne yapıcak ??

Ölüm Çiçeği kuralları bozmuştu nefes almak yerine nefes vermişti..

Adalet mı ağır basacak yoksa İntikam mı

Lütfen okuyun❤️🤭🤗

Kız o gün çığlık atmak istemişti ama atamadı. Dışarıya atamadığı çığlıklar içinde kaldı. Beyninin içinde yankılandı. Kız bu çığlıklara Sessiz Çığlıklar dedi. Nedeniyse bu çığlıkları sadece onun duymasıydı. Kendini teselli etmedi. Edemedi. Çünkü nasıl teselli edilir bilmiyordu. Sadece ağladı.

Berlin`in ailesi belirli sebepler yüzünden yurtdışına gider,o günün gecesi ise ablası Derya vurulur.Bakarsın suçlu okuldadır peki ya yanlış yöne baktıysan?

#Korku #Macera #Heyecan #Gizem

Hatalı hayatlar, kurtarılması gereken anılar, varlığını koruması gereken mafya. Koyu renkleri aydınlatmak için içine atılan polis.

Başarılı bir veteriner olan Mavi, Ayvalık’ta bir veteriner kliniğinin başındadır. En yakın arkadaşı Lara ve Buğra ile güzel ve imrenilecek bir dostlukları vardır. Birkaç yıl önce bir haber bile vermeden başka bir şehire okumaya giden Toprak, yeniden doğup büyüdüğü şehir olan Balıkesir’e döndüğünde onu neler bekleyecektir? Çocukluğunun aşkı Mavi, eskiden tanıdığı kadın mıdır? Mavi’nin Toprak üzerinde bıraktığı etkiler hala dün gibi taze midir?

Yapay zeka insanlar ile savaş olsaydı ne olurdu ? Kim kazanırdı ? Hepsi burada

“Gölge timi" hemen okuyun yazmaya üşendim.🫶🏻 Diğerleri tam bir eden bunu yazmayacağım çünkü kafam çok karışıyor kurguları karıştırıyorum.

Ecre,Sedef, Dilek,Petek Bu dört kimsesiz kız istemeden bir cinayete tanık olur ve cinayette ünlü bir iş insanının Murat Koçarslan parmağı olduğu ortaya çıkar. Ve bu o adamın yaptığı tek kirli iş değildir. Kızla bu olaydan sonra adamın karanlık yüzünü ortaya çıkarmaya çalışır bakalım başlarına neler gelecek

Okula zorbalaban kızın kırıcı hayatı

" Ayliz..." Diyen adamı duymazdan geldim. Vaktinde onun beni duymazdan geldiği gibi... " Mehpare`m." Dediğinde, öfkeyle ona döndüm. " Sakın bana bir daha öyle seslenme!" Diyerek bağırdığımda, yüreğimde büyük bir sancı vardı. Sevdiğimi zannettiğim adamın, bana, bizim parçamıza yaptıklarına inanamıyordum. " Dinle." Diyerek bana yaklaşmaya çalıştığında, gözümden düşen bir damla ile birlikte elimi kaldırdım durması için. " Sakın!" Dedim boğazımdaki yumruyla birlikte yutkunurken. " Sakın Mazhar." Bir damla daha gözlerimden düştüğünde, diğer elim istemsizce karnıma gitti. " Bir adım daha yaklaşma bana!" Dediğimde, aklımda olan tek şey bana, bize yaptığı ihanetti. " Yapma böyle Ayliz." Dediğinde öfkeyle üzerine yürüdüm ve onu göğsünden ittirdim. " Ne yapmayayım, ne!" Diyerek onu göğsünden ittirmeye devam ettiğimde, yüzüne tokadımı bastım. Onun kafası sola doğru kayarken, benim elim usulca yanıma düştü. Diğer elim tekrar karnımı bulduğunda, " Bebeğimi aldın benden." Dudaklarımın arasından bir hıçkırık koyverdiğinde, gözyaşlarımı durdurmadım. " Anneliğimi aldın benden!" Diyerek bağırdığımda, yüreğimde bir daha anne olamayacağımın sancısı vardı. Sevdiğim adam benden hem bebeğimi, hem de anneliğimi almıştı. Ben bir daha anne olamayacaktım... *** Yeni Kurgum Mehpare`ye şans vermeniz dileğiyle...

"Alex, çok iyi ok atardı; ama kaderinde, Aris’in resmine değil, kalbine ok atmak yazıyordu."

📖 Tanışmamız Lazımdı – Valoria Yedi yabancı, hafızalarını kaybetmiş halde bir Yalan hayatlarda Hiçbiri birbirlerini tanır yanyana dahi geçerler Cevapsız soruların arasında, gizemli mesajlar onları aynı yere yönlendirir: Bir restorandaki 5 numaralı masa. Hiç tanımadıkları bu insanlarla tanışmaları gerekiyordur—belki de çoktan tanışmışlardır. Zaman daralırken, geçmiş yavaş yavaş yüzeye çıkar. Kırık hafızalar, yarım kalmış hikâyeler ve gölgelerle örülü bir gerçek... "Bazen unutmak, hatırlamaktan daha ağırdır." Tanışmamız Lazımdı, hafıza, kimlik ve kader üzerine gizemli ve sürükleyici bir roman. Derin’in gözünden başlayan bu yolculukta, her karakterin sessiz çığlığı sizi içine çer