Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

Umudu tükenmek üzere olan bir kızın gittiği yeni kolejinde bir adamla karşılaşması üzerine yeni olayların içinde kendini bulması bu yeni olayların içinde kendini bulurken de aynı zamanda kendini bir Aşka kaptırması

Funda `nın annesinden gördüğü eziyetlere maruz kalıp en son çare olarak halasına güvenip başka bir yerde yeni bir hayatta başlamasıydı tek kurtuluşu halası demet`le gitmesiydi.