Yedi gün. Bazen bir tehdit değildir. Bazen bir hatırlatmadır. Bir sabah gelen isimsiz bir mesaj, sıradan bir hayatın çatlaklarını ortaya çıkarmaya yeter. Her geçen gün, bastırılmış bir anı yüzeye çıkar. Her mesaj, unutulmak istenen bir gerçeği biraz daha yaklaştırır. 7 Gün, suçun bağırmadığı, vicdanın susmadığı bir hikâye. Kaçmanın mümkün olduğu ama kurtulmanın olmadığı bir zihnin içinde geçiyor. Okuyucu, gerilimin kaynağının dışarıda değil, insanın kendi içinde olduğunu fark ettiğinde artık çok geçtir. Çünkü bazı yüzleşmeler zaman ister. Ve bazen o süre tam olarak yedi gündür.