Roma’nın dar ve gölgeli sokaklarında, nane ve steril alkol kokulu bir sığınak olan baba yadigârı eczanesinde Elena Moretti, hayatın kontrol altında olduğu illüzyonuna tutunan soğuk ve analitik bir farmakologdur. Ancak bir sabah içeri giren ve gözleri ışığa tepki vermeyen sıradan bir müşterinin elindeki altın sarısı "Aurea Vita" kutusu, bu güvenli dünyayı kökünden sarsar. Reçetesiz satılan bu gizemli huzurun peşine düşen Elena, kısa süre sonra koca bir şehrin aynı mekanik sloganı sayıkladığına şahit olur: "İtaat, huzurun en saf hâlidir". Kendi üzerinde yaptığı tehlikeli bir deneyle bu yapay dinginliğin, iradeyi bir pamuk yığınına çeviren biyokimyasal bir zincir olduğunu fark eden Elena, zihnini kaybetme korkusuyla bir vicdan savaşına girer. Prefrontal korteksi dış telkinlere açan bu "İtaat Molekülü", Father Lucien’in hipnotik kelimeleriyle birleştiğinde insanlığı birer uyurgezerler ordusuna dönüştürmektedir. Savcı Lorenzo Vitale’nin sert müttefikliği ve eski hocası Matteo Rinaldi’nin karanlık geçmişten getirdiği sırlar eşliğinde Elena, bir eczacıdan çok daha fazlasına dönüşmek zorundadır. "Kurtuluş Kulesi"nin steril koridorlarından, Roma’nın kadim yer altı şebekelerine uzanan bu savaşta; sızan ihanetler, ödenen ağır bedeller ve kendi zihninin derinliklerindeki Lucien fısıltılarıyla çarpışırken tek bir amacı vardır: Şehrin damarlarındaki sahte cenneti, acı dolu ama özgür bir gerçeklikle değiştirecek olan o son panzehiri yaymak. Çünkü Elena artık biliyordur ki; gerçek huzur asla bir kutunun içinde sunulmaz ve özgür bir iradenin stresi, sahte bir uykunun sessizliğinden çok daha değerlidir.