Bu yazın geçici olduğunu en başından biliyordum. Work and Travel için geldiğim bu sahil kasabasında, bir beach club, iki ahşap ev ve sadece üç ayım vardı. Bağlanmak yoktu. Söz vermek yoktu. “Sonra ne olacak?” sorusu hiç yoktu. Gündüzleri çalıştık, akşamları gün batımını izledik, son otuz günde ise zamanı durdurabileceğimizi sandık. Ama bazı yazlar vardır; bittiğinde geriye yalnızca bronzlaşmış bir ten değil, yarım kalmış cümleler bırakır. Bu sadece üç ay sürecek demiştik. Kimse kalbini saymamıştı.