Bizden bir kaç parça kalırdı elbet bu hayatta, ama benden sana kalacak olan tek şey kalbimdeki bir parça solmuş demet olacak daima. *ALINTI* "Belli bir hedefi olan sensin ama bu hedef noktasında olan da benim." dedi kalbimi deşecek kadar güzel olan o gözleriyle ve devam etti. "Ben ölmeyi seçseydim sana o şansı çoktan verirdim Silas ama ben senin gibi bir canavara o şansı vermemeye çoktan karar verdim. Ben hayatı boyunca sevilmeyen canavarları sevmem." kalbimin yavaş yavaş çatladığını hissettim. Belki defalarca kez yapmıştı bunu ama her seferinde daha da eziliyordum onun altında... Hiç düşünmeden sordum. "Ben sana ne yaptım Anna?" dedim güçlü olmaya çalışırken kısılan sesimle. Sarhoşluğumun verdiği etkiye dayanarak zaten ağır yaşadığım duygularım ve onun karşısında ağlamamak için çabalayan gururum bir çukur içinde sıkışmış gibiydi. Ve bu çukurdan beni çıkaracak tek şey ona sımsıkıya sarılıp o güzel kokusuyla biraz olsun yorgunluğumu atacak bir uykuydu. Hayaldi benim için ona sarılmak ve onun göğsünde uyumak. Hiç gerçekleştiremeyeceğimiz gerçekti bu. "Sen bana ne mi yaptın? Sen bana her şeyi yaptın. Senin yüzünden benim hayatım mahvoldu." "Ben sana hayatımda zerre zarar verdiysem öldür beni tam şuanda!" dedim ve kemerime sıkıştırdığım tabancamı ona hiç düşünmeden uzattım. "Sana zarar verdiyse bu ellerim, hiç düşünme çek vur istediğini!! Çünkü ben dokunmaya kıyamadığım yaşam nedenime asla zarar vermem." "Biliyor musun Silas sen... sen sevilmeyi bile hak etmiyorsun. Belki de bu yüzden sevmiyorumdur seni." Dedi zehirli diliyle. Ve o an gururumun ezildiğini hatta paramparça olduğunu hissettim. Ama ben ondan vazgeçemediğim için ne ilkti bu ne de sondu...