Bir cinayet yüzünden ayrılan küçük çocuklar, Koca insanlar olup cinayeti çözmek için tekrar bir araya gelirler. Arkamdan. "Zemheri," diyen sakin tok erkeksi bir ses duydum. Gözlerimi kaldırıp önümdeki boşluğa baktım şaşkın şakın. Bu ismi bu tonda söyleyecek tek bir kişi tanıyordum. Kalbim sıkıştı. Ve ben nefesimi tutum. "Dahan," sesim o kadar kısıktı ki ben bile duymadım. O olabilir miydi. Arkamı dönmeye cesaret edemedim. Göreceğim kişinin o olmaması beni hayal kırıklığına uğratacaktı. Bir şey daha bekledim emin olmak adına. Beklediğim geldi ve o, "Yürüyüşünden tanırım demiştim... Yine mi Düştün Zemheri." dedi ve ben yıllar sonra ilk defa gerçekten nefes aldım.