Herkesin Tanrı’dan bir iz taşıdığı bu dünyada, insanlar derilerinin altına kazınmış sembollerle doğar. Sembol, ruhun yansımasıdır; gücün ve kaderin sessiz hükmüdür. Yüzyıllar önce Tanrı’nın kurduğu düzen ilk kez sarsıldığında dünya ikiye bölündü. Ruhunun kusurlu olduğuna inanılan insanlar doğduklarında, sembolleri okunamayacak kadar silikti. Rivayet edilir ki bu ruhlar, cehennemin bekçisiyle anlaşma yaptı ve yıkım böyle başladı. Dünya, anlamlandıramadığı gücü felaket ilan etti. Zamanla bu yıkımın izleri zihinlerden silindi. Ta ki ormanın karanlığında terk edilmiş bir bebek bulunana kadar. Kaira, tüm dünyanın kaderini değiştirmeye, kahkahalar eşliğinde geldi. O, bir sembolle değil; gerçeğini yalnızca Tanrı’nın bildiği kadim bir mühürle hayata tutundu. Kaira büyüdükçe saklanmayı, susmayı ve görünmez olmayı öğrendi. Çünkü bu dünyada farklı olan ya gizlenir ya da yok edilir, ancak bazı güçler vardır ki karanlıkta büyür. İnsanların şeytan olarak gördüğü Kaira, ruhunda kusur arayanlara cehennemi vaat etti. Onun adını fısıldayanlar korkuyla sustu, onu gölgeye itenlerse neyle karşı karşıya olduklarını henüz bilmiyordu. Aydınlığın hükmettiğini iddia eden bu düzende; lordlar, leydiler, asiller ve halk kutsal sembollerin arasında yürürken, dünya göründüğü kadar masum değildi. Ve Kaira… O ne aydınlığa aitti ne de karanlığa. O, ikisinin arasındaki çatlağın ta kendisiydi. Bir katil mi, bir kurtarıcı mı, yoksa yüzyıllar sonra gelen ikinci bir felaket mi olduğu sorusu yalnızca onun vereceği bir karar değildi. Çünkü bazı ruhlar kaderi seçmez; kader, onları seçer. Düşmüş Melek: Bir Yanılgının Doğuşu Ruhların yalanlarla dans ettiği, iyiliğin kirlenmiş olduğu ve karanlığın bazen tek sığınak haline geldiği bir dünyanın hikâyesi.

Hayatı boyunca sınıfın ezik olan Eflal 12. Sınıfa geçmesi ile hayatını değiştirme kararı alır bu şekilde daha iyi olacağını düşünür. Okulun Son zamanlarında bir okul gezisi düzenlenir geziye katılan Eflal Büşranın suikast girişimine uğrar suya itilmesi ve aldığı yara başına iş açmıştır. Sudan cıkmaya çalışır ama başarılı olamaz daha da derine batar , deprem oluyormuş gibi suyun sallanması sonucu kendini suyun yüzünde bulur bura mağaraya benzemiyordur ormanlık bir alandır hiç bilmediği bir evrene gelmiştir.

“Bazı dualar kabul edilmemek için vardır.” 1893 yılında Mezopotamya’nın kıyısında, eski bir tekkede mühürlü tutulan sandık açılır. İnsanlık, içinden Tanrı`nın lütfunun çıkacağını beklerken Deccal’le karşılaşır. Üzerinde kandil taşıyan bir tacın altında, gülümseyen bir yüz vardır artık: Doğunun şeytanı, Şark’ın Deccalı. Yüz yıllar boyunca kutsal sanılan ne varsa, bu lanetin parçasıdır. Ve artık herkes, kendi duasıyla kendi kıyametini çağırmaktadır. LODOS ALTINYAY`dan; mitoloji, din, tarih ve korkunun birbirine düğümlendiği karanlık bir anlatı… “O sandık Tanrı’yı değil, insanın en derin korkusunu saklıyordu.”

Yirmi beş yıldır başka bir beden de yaşayan kız bir tanrının varisi oldunu öğrenir ve çağrıya kulak verir.

Sevrond Limanı’nın tuzlu rüzgârlarında, unutulmuş bir soyun yankısı hâlâ duyulur... Bir zamanlar denizlere hükmeden Vairen, şimdi yalnızca eski söylentilerde yaşar. Genç deniz mühendisi Sali Vairen, babasından kalan harap gemiyi, "Vairen Grace’i" yeniden hayata döndürmeye kararlıdır. Ancak bu yalnızca bir gemiyi onarma hikayesi değildir; bu, geçmişin sessiz fırtınalarıyla yüzleşme, ailesinin küllenmiş mirasını diriltme ve kendi kaderini denizlerin derinliklerinde bulma hikayesidir. Virelia "Solgunluk" hastası kardeşi Sera’ya verdiği sözler, annesi Anna’nın sessiz endişesi ve babasının ardında bıraktığı büyük boşluk… Sali, tüm bu ağırlıkları omuzlayarak denize açılır — ama deniz, onun için yalnızca bir yolculuk değil, bir sınavdır. Bir ihanetin ardından batmakta olan Vairen Grace’in karanlığında, Sali gözlerini gizemli bir varlığın, Marigen’in, hüküm sürdüğü deniz altı dünyasında açar. Şimdi, hem ailesinin geçmişiyle hem de denizlerin kadim gücüyle yüzleşmek zorundadır. Kurtuluş mu, yoksa yeni bir lanet mi? Cevap, Vairen soyunun kaderinde saklıdır…

En kısa sürede bir açıklama ekleyeceğim. Beklemede kalın!!

Bazı insanların evrim geçirip farklı güçlere sahip olması ile dünyanın düzeni yerle bir olur, isyanlar çıkarıp katliamlara başlayan mutasyonlular şehirleri yerle bir eder. Güvende kalmak ve saklanmak amacı ile gruplaşan insan soyu ve insanların yanında olan mutasyonlular ile kamp alanları oluşmaya başlar. En yaygın olan yıldırım gücü çoğu mutasyonlunun sahip olduğu güçtür fakat bunun dışında sahip olunan 15 farklı güç vardır bunların kullanıcısı olan mutasyonlular ise dünyanın hükmüne sahip olur. Dahi olarak bilinen bu farklı güçler yıldırım gücünden farklı olarak sahip olunduğu anda yıldırımlılar gibi gelişim gösterme ve çalışma gerekmeksizin büyük yıkımlara sebebiyet verebilir ve yıldırımlılar gibi çalışılarak daha güçlü hale gelir. Ben Güneş bu 15 farklı gücün bilinmeyen 16.gücüne sahip bir mutasyonluyum amacım ailemin intikamı için 15 farklı güce sahip olan 13 ülke lideri ve 2 dünya liderini aşağıya indirmek.

Geçmişte yaşadığı şeyleri tekrar tekrar yaşamamak adına sürekli güçlenmek için çalıştı ve çalışmaya devam ediyor. Sonunda güçlenmek için doğru yeri bularak olabileceği en güçlü hale gelecek ve bu yolda yoluna çıkacak olan her şeyi ve herkesi yok ederek yoluna devam edecek. Ejder Soykıran, bütün tanrıları geride bırakmaya geliyor.

❝ Nil de yandı ben de. Nefertari`den sadece öfkem kaldı geriye. Bir de gözlerim. Ablamın yanına kendimi gömdüm, annemin günlüğünü son bir kez öptüm. Kendimi de böyle öldürdüm. ❞

Gizemlerle dolu dünyalar... Efsanelerle örülü boyutlar... Sırlarla dolu gizemli gezegenler... Ve... Karanlık ile Aydınlığın sonsuza dek sürecek olan amansız savaşı.

Kıyamet kaos evreni serisine ait bu yan hikayede Afrolin katakterinin geçmişine ve katanlık sırlarına ineceğiz. Çok yakında burada başlıyor...

Tanrıların çok güçlü ve saygı gördükleri dönemlerinde, bazı tanrılar kendi kardeşlerine karşı isyan ettiler. Kendilerini ve insanları korumak isteyen Spycorn Tanrıları, Düşmüş Tanrılar`a karşı büyük bir savaş başlattı. Savaşın olduğu dönemde yaşayan insanlar savaşın başladığı günü kendilerine milad olarak seçti. Birçok insan, tanrı ve ilahi varlığın öldüğü bu savaşta Düşmüş Tanrılar bozguna uğratılarak, Spycorn`un refahı sağlanmış oldu. Çok sayıda kıymetli kayıp verilen bu savaştan sonra tanrıların sayısı azaldı. Son kalanlar fiziksel bedenlerinden vazgeçerek, ruhlarını gözlerini açtıkları ilk yer olan Durêa`nın Salonu`na yükseltti.