AMERİKAN BERDELİ MAFYA KAPTANININ KANLI PONPONU 1.KİTAP “Bazı aşklar ilk görüşte değil, ilk nefrette başlar. Bazı bağlar ise yüzükle değil, zincirle kurulur.” Connecticut’ın puslu sabahlarında, parıltılı lise koridorları ve ter kokan basketbol sahaları aslında devasa birer suç mahallidir. İki düşman hanedan; Sterling ve Rossi aileleri, on yıllık bir kan davasının enkazı altında ezilirken, barışın bedeli kana susamış bir gelenekle ödenir: Berdel Axel Sterling; okulun ulaşılamaz basketbol kaptanı, soğuk bir cellat ve Sterling imparatorluğunun tek varisi. Nova Rossi; tribünlerin kraliçesi, her gülümsemesi bir yalan, her dansı bir intikam olan ponpon kız lideri. Babalarının kanlı el sıkışmasıyla, bu iki genç ruh birbirine "bedel" olarak sunulur. Aynı çatı altında, aynı yatak odasında ama iki farklı dünyada yaşamaya mahkûm edilen Axel ve Nova için lise draması artık bir hayatta kalma savaşına dönüşür. Telefonlara düşen her mesaj bir ihbar, her "görüldü" bir ihanettir. Axel, Nova`yı bir eşya gibi sahiplenmek isterken; Nova, bu altın kafesi Axel`in başına yıkmaya yeminlidir. Tutkunun şiddetle, aşkın nefretle harmanlandığı; lise koridorlarından mafya malikanelerine uzanan bu karanlık yolculukta tek bir kural vardır: Asla aşık olma, çünkü bu senin idam fermanın olur.

Kardeşinin zamansız ölümünden sonra Park ailesi Seoul`dan taşınarak küçük bir sahil kasabası olan Gangneung`a gelirler. Bu zamansız ölüm ve üvey babasının işinin iflası sonucu babası annesine baskı yapmaya başlar. Üvey babasının bu hallerine artık dayanamayan Ariyeon, annesinin mutluluğundan başka bir şey düşünmeyerek , artık hayatı kuralına göre oynayamaya ve genç yaşta hem okul hem de yarı zamanlı işte çalışıp annesinin yüklerini hafifletmeye başlar. Küçüklüğünden beri keman çalmayı çok seven ve babasından kalan tek hatırayı, kemanını kardeşinin ölümünden sonra tozlu ve karanlık depoya kaldırarak hayatından da hayallerinden de tamamen çıkarır. Ama yeni okulunda gördüğü müzik grubu bu depoyu açar ve Ariyeo` nun hayallerini de hayatını da şaşılacak derecede bir değişime sokar. “Çünkü bazen… en çok unutmak isteyenler, en derin hatırlayanlardır.”