Sadece askerler mi şehit olur? Yüreği vatan aşkıyla yanan bir kadın da o şerefe nail olamaz mı?" Musab Umeyr Pusat; sınır ötesinin soğuk gölgesi, sınır tanımayan bir asker. Cennet Asel Saygın; naif bir öğretmen, ancak derinlerinde kilitli bir geçmişi olan bir dava kadını. Mücahit Eymen`in güvenliği için atılan imzalar, onları İstanbul`un soğuk bir malikanesinde, mecburiyetten doğan bir evliliğe hapsetti. Herkes onları mutlu bir aile sanıyor ama gerçekler kapının ardında saklı. Dışarıda hainlerin namluları, içeride ise birbirini henüz tanımayan iki yabancının sessiz savaşı... Maskelerin ardındaki gerçekler gün yüzüne çıktığında, bu evlilik küle mi dönecek, yoksa bir aşka mı dönüşecek?

Kudüs’ün tozlu sokaklarında, bir babanın kanıyla mühürlenmiş o bayrak; sadece bir veda değil, bir neslin omuzlarına bırakılmış en ağır emanetti. Sahaf Hüseyin’in şehadetiyle yetim kalan Ahmed Ubeyde, çocukluğunu bir zindan karanlığında, annesi Rabia’nın direniş ninnileriyle büyüttü. "Zeytin dalları üşür mü anne?" sorusu, Gazze’nin yeraltı tünellerinde yankılanan çelikten bir yemine dönüştü. Ahmed için artık matematik sadece sayılardan ibaret değildi; o, imkansız görülen denklemleri işgalin kalbine saplanacak birer silaha dönüştüren dâhi bir mühendisti. Yanında ise adaletin keskin kılıcını hukukla kuşanan, ruhunun diğer yarısı Leylâ vardı. Ancak en büyük savaş, cephede değil, sadakat ile ihanetin ince çizgisinde verilecekti. İhanetin soğuk nefesi kapıya dayandığında, Ahmed Ubeyde tarihin en zorlu denklemiyle yüzleşti: Bir halkın dirilişi, kaç canın feda edilmesine bağlıydı? Bu; tünellerin derinliğinden gökyüzüne süzülen beyaz uçurtmaların, susturulmuş bir halkın ve hiç sönmeyen bir "Gökbayrak" sevdasının destanıdır. Hazır olun; çünkü bu romanda sadece bir hikâye değil, bir diriliş vasiyeti okuyacaksınız. "İhanetin soğuğu zeytin dallarını üşütebilir ama kalplerdeki ateşi asla söndüremez!"

"Selahaddin`in gönderdiği `mucizevi` parmaklar sen misin? Acele et, fazla vaktimiz yok." 29.03.26

İnce Ruhlar İklimi; modern dünyanın kibriyle Gazze’nin asil teslimiyetinin, kalplerin görünmez coğrafyasında çarpıştığı sarsıcı bir diriliş hikâyesi… Gözü yere değil, göğe ayarlı ince ruhlar için.

@dargınprenses:Çarpraz sorguya mı çekiliyorum? @sevimliteyze2343: Çarpraz değil ama isteme sorgusu sayabilirsin canım @dargınprenses: nE? @sevimliteyze2343: Oy kıyamam heyecanlandın mı sen? @dargınprenses: Noluyooo @sevimliteyze2343: Şu oluyor: ALLAHIN EMRİ PEYGAMBERİN KAVLİYLE SENİ OĞLUMA İSTİYORUM Bu kişi tarafından engellendiniz * * * Bir şaka uğruna yaşadığım şeylere hâlâ inanamıyordum. Bu depo da kaldığımızdan beri kaç defa bunu düşündüm bilmiyorum ama içimde ki suçluluk hissi şuan başımda ki yaradan yahut etrafımda ki ateşten daha çok canımı yakıyordu. Buradan kurtulabilir miyim bilmiyorum ama artık için bir konu da rahattı. Kader kurtulmuştu... Elhamdülillah... - RÜVEYDAAAAAAAAAA Arya`nın sesi ile gözlerimi zar zor da olsa araladığım da üzerime doğru yanarak düşen dolap hatırladığım son şey oldu. İşte o an benim için zaman durmuş herşey önemini yitirmişti... Yapabildiğim tek şey kollarımı yüzüme siper etmek... Gerisi zifiri bir karanlık... * * * Herşey de eğlence arayan kızın Filistin ile değişen duyguları....

Haifa`nın sokaklarında başlayıp Kudüs`ün caddelerinde devam eden bir sır... Bir sokak, bir anne ve bir evlat...  Bir sokak, bir acı ve bir sevinç...  Tüm hikaye buydu aslında....  𝕯𝖆𝖒𝖑𝖆-ı Ş𝖊𝖍𝖆𝖉𝖊𝖙 (𝐵𝑖𝑟 𝐷𝑎𝑚𝑙𝑎𝑛ı𝑛 𝐺𝑖𝑧𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔𝑖 𝐻𝑎𝑘𝑖𝑘𝑎𝑡)

"Mescidi Aksa`nın kadim taşları arasında yankılanan bir mücadele... Victoria, sıradan bir Hristiyan olarak başladığı hayat yolculuğunda, adım adım hakikatin peşine düşer. İşgal altındaki Filistin topraklarında direnişin en saf haliyle tanışırken, hem özgürlüğün hem de aşkın gerçek anlamını keşfeder. İnanç, cesaret ve adalet uğruna verilen savaşta, Victoria`nın hikayesi yalnızca kendisini değil, tüm insanlığı derinden değiştirecek bir uyanışa dönüşür. `Filistin için kaleme alınan bu hikaye, umudun asla teslim olmayacağını fısıldıyor. Cesarete, sevgiye ve hakikate doğru unutulmaz bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız...?"

Ayağa kalktım. "Kinci bir insan değilim ama senin söylediklerini unutamıyorum Enes." Sesim bir fısıltıdan farksızdı. Boğazım ağlamamı durdurma çabalarımın sonucu olarak düğüm düğümdü. Ruhumun neresine dokunursam dokunayım bir yaraya denk geliyordum ve tüm bunların müsebbibi olan adam tüm bu yıkımdan habersiz bir şekilde tam karşımda oturuyordu. "Kardeşimi kaybettim ben. Bir cesedi bile yoktu. Ne onun ne kocasının. Onları o şerefsizlere şikayet edense kardeşim dediğim biriydi! Sırtımdaki bıçakları saymayı bırakmışken insanlara olan güvensizliğimi normal görmelisin Âhla." Yeşillerinin parladığını görmek beni bozguna uğratmıştı. İlk defa gözlerinin dolduğunu görüyordum. Şaşkındım. Bir şey dememe müsaade etmeden devam etti. "Etrafım kalleşlerle çevrili. Bergusi`nin dediği gibi Hz. Ömer`in fethettiği, Selahaddin Eyyubi`nin Haçlı işgalinden kurtardığı Filistin topraklarını, Kudüs`ü, Mescid-i Aksa`yı VIP kartlarına ve koruma araçlarına sahip olabilmek için sattılar." Ayağa kalktı. "Kudüs`ün bir karışından vazgeçen yarın Mekke`den öbür gün Medine`den vazgeçer." Sustu bir müddet. Doğru kelimeleri seçmekte zorlanır gibi bir hali vardı. "İşte bu sebepten güvensizliğimi mazur gör." dedi neden sonra. Islanan yüzüme değen rüzgar ürpermeme sebep oluyordu. Bir şey diyemedim. Arkamı dönüp gitmek ikimiz için de en iyisi olacaktı. Düşüncemi harekete geçirdiğimde adımı söylemesiyle durdum. Bugün rolleri mi değişmiştik? "Bacağın nasıl oldu?" Güldüm. Gözlerimden sağanak halde yaşlar boşanırken hem de. Deliriyordum galiba. "İyi." dedim. "Bacağım iyi. Ama kalbim gerçekten can çekişiyor." Kapak: @nurycl ⚘

"Aksa" Diye fısıldadı babası kulağına. "Komutan ol." Diye niyaz etti annesi. "Kurtuluş ol." Diye ekledi babası. "İsminle müsemma Mescid-i Aksa`yı kurtarmaya vesile ol."

O gün yeryüzü, gökyüzünden düşen kar taneleriyle beyaza bürünmüştü. Çocukların ağlama seslerine, hıçkırıklarına, haykırışlarına tanıklık eden o avlu o gün ilk defa çocukların neşesine tanıklık ediyordu. Küçük kızını mutlu etmek isteyen bir baba, vücuduna giren tek kurşunla kızının gözü önünde yere yığıldı. Beyazlarla kaplı yeryüzü kana bulandı. Bir çocuğun kalbi yerleyeksan oldu... Ve o gün bir ömür unutulmayacak sözler verildi...

Kan ve göz yaşının son bulduğu gün hilalin gölgesinde huzur bulacak bu topraklar. Ömerin tek başına aldığı bu şehri ordular dolduracak zulüm son bulacak Osmanlı`dan beri unutulan Ömerin adaletine yeniden kavuşacak bu şehir. Çok kan akacak denizler yeniden kızıla boyanacak yeni bir kurtuluş yeni bir düzen doğacak.