Bazı günlükler geçmişi hatırlatmaz. Geçmişe çağırır. Bir kasabanın unutulmaya yüz tutmuş geçmişi ve unutulmuş bir sürü insanının o günlerini bulan bir genç kız. Sayfalar çevrildikçe bunların birer anıdan ibaret olmadığını fark ediyor. Her bir satır bugünleri oluşturan kocaman bir çağın nabzını tutmakta. Adım adım yaklaşmakta olan bir felaketin adım sesleri duyuluyordu. Her okunulduğunda farklı şeyler ortaya çıkıyor. Ve bir gün bütün bu gerçekler birisine daha ihtiyaç duyar. Bütün bu olanlara hakim olan ve engelleyeceğine inanılan birisine. Bunları okuyan genç kıza. Süslü bir odanın içinde, uçuş uçuş perdeler ve elbiselerin etrafındaki o coşkulu hayatın sahibi olur. Ama tam baktığı manzara bu coşkulu hayata bile gölge düşürüyordu. Her taraf kaos, kargaşa, ateş ve çığlıklarla doluydu. Ve genç kız bu manzaranın karşısında gözleri ateşle, kulakları çığlıklarla ve omuzları bütün krallığın sorumluluklarıyla doluydu. Peki bu genç kız gerçekten prenses miydi yoksa yanlış zamanda yanlış kitabı mı okuyordu?

Bazı soylar silinmez, sadece kanla yeniden yazılır. Vedat Karahanlı, gücü korkuyla kuran bir baba. Tufan Karan ise bu korkunun içinde büyüyüp ona dönüşmemek için kendi adını bile silen bir oğul. Karahanlı soyadı bir miras değil; bir hüküm gibidir. Tufan’ın “Karan” oluşu ise bir özgürlük değil, ertelenmiş bir savaşın adıdır. Çünkü bu ailede kimse gerçekten kaçamaz; sadece yön değiştirir. Ve bazen en büyük savaş, bir babayı yenmek değil… onun sana bıraktığı karanlığı susturmaktır. Ve bu ailede savaş, hiçbir zaman ölümle bitmez… çünkü asıl miras hayatta kalmaktır.

Albay yeniden konuştu. "Şimdiden uyarıyorum binbaşım, Alakuş ve Barbar için. Söz dinler gibi görünürler ancak emrinin tam tersini uygun bir şekilde yapmanın bir yolunu mutlaka bulurlar." Sırıttı binbaşı Kartal Turhal. Alakuş onu çok heyecanlandırmıştı. Kendisinin kadın versiyonu gibiydi. "Siz merak etmeyin komutanım. Ben haklarından gelmesini bilirim." Albay da güldü. "Eti senin kemiği benim o halde." ------ İlk dört bölüm düzenlendi.

Bir genç kız... Gerçek kimliği bir sır, maskesi ise kusursuz. Rusya`dan getirilen, ailesi tarafından tanınmayan, geçmişi karanlık bir kızın varlığını dolduruyor. Ezgi rolünde girdiği malikanede her adımı planlı. "Maske Düşerken", kimlik, ihanet ve hayatta kalma mücadelesinin karanlık bir hikayesi.

Vera Ivanova, yirmi dört yıl boyunca kim olduğunu bilmeden yaşadı. Ta ki isimsiz bir mektup, bilinmeyen bir numara ve tek bir DNA sonucu geçmişinin kapısını aralayana kadar. Gerçek adı Vera Arven. Yıllardır aranan bir varis. Gerçeği bulmak için Türkiye’ye döndüğünde karşısına çıkan ilk kişi ise Karan Demirhan olur. Hiç beklemediği başka soğuk bir gerçekle daha karşılaşır ona yardım etmek isteyen Karan Demirhan’ın gerçek yüzü ve biyolojik ailesinin en azılı düşmanı olduğunu bilmeden kendini bir ateşe atar.