“İmza gününün son dakikaları. Kalabalık dağılmış, masanın üstünde sadece birkaç yorgun kitap ve boş kahve fincanı kalmış. Kız sessizce yaklaştı. Yirmi iki, yirmi üç yaşlarında. Gözlerinde tuhaf bir kararlılık. Hiç konuşmadan, eski püskü kadife bir kutu uzattı. İçinden çıkan kalem… İşlemeli, ağır, soğuk. Gövdesinde çok ince, neredeyse okunamayacak kadar eski bir yazı: ‘Bittiğini sandığın yerde başlar.’ O kalemi ilk kez eline aldığında mürekkep akmadı. Ama parmaklarının arasında titredi. O geceden sonra yazdıkları artık onun yazdıkları olmaktan çıktı. Cümleler kendiliğinden gelmeye başladı. Bazen onun aklından, bazen hiç tanımadığı birinin anılarından. Kalem konuşmuyordu. Ama her harfte bir şey fısıldıyordu. Ve en önemlisi: Kız bir daha asla görünmedi. Şimdi soru şu: O kalemi sana veren gerçekten bir hayrandı… yoksa senin hikâyeni tamamlamak için gönderilmiş biri miydi?” Kısa, gizemli, biraz karanlık, biraz romantik. İstediğin gibi genişletebilir ya da tam tersi daha da kısaltıp sertleştirebilirsin. Ne dersin? 😏

~Fantastik kurgudur. ~Homofobikler lütfen girmesin! Ne yani kara büyü yaparken kendimi başka evrene mi ışınladım? Ama bu dünya benim gittiğim evrende kitap olarak vardı... KAHRETSIN BU CIDDEN OLUYOR MU?!