Hüküm Günü geldiğinde herkes korkar. Ama en azından ne olacağını bilir. Sabah uyandım. Koluma baktım. Hiçbir şey yoktu. Ne işaret. Ne görev. Ne kader. Ev sessizdi. Sokak sessizdi. Ama içimde bir şey bağırıyordu. Bu şehirde işaretsiz olmak, özgürlük değildir. Yok sayılmaktır. Ve ben artık ne seçilmişim ne de serbest. Sadece fazlalık.