Zeynep Bursa’da bıraktığı hayatın yasını tutarken kendini İzmir’de, yabancı bir evde bulur. Babası çıkan tayin yüzünden, ailesi geçici olarak eski bir aile dostunun evine taşınmak zorundadır. Bu evde kurallar vardır. Mesafeler vardır. Ve yan odada… Aras, hayatına kimseyi kolay kolay almayan, sessizliğiyle duvarlar ören biridir. Zeynep ise gitmek istemediği bir şehirde, istemediği bir evde, istemediği duygularla baş etmeye çalışır. Aynı çatının altında yaşamak zorundadırlar. Kaçmak mümkün değildir. Konuşmalar zorunlu, suskunluklar ağırdır. Bazen en büyük yakınlık, aynı evde olup birbirine dokunamamaktır. Ve bazen… bir kapı kadar yakın olmak, kalbi en çok korkutan şeydir.