Cesaret her zaman yüksek sesli değildir. Bazen cılız bir fısıltı bazense dile dökülmeyen bir düşüncedir. Zihnim cesur bir rahatsızlık ve korkak bir rahatlık arasında gidip geliyordu. Esasında bu düzende bana rahatlık yoktu. Bu düzende kadınlar ve çocuklar birer piyondu. Feda etmek olağandı. Madem bu adam her şey değişecek diyordu, madem bu adam benimle aynı taraftaydı o zaman sönmeye yüz tutmuş o mum alevi harlanabilirdi. Tüm kaygılarıma rağmen bana uzatılan eli sıktım. Ne büyük bir vazgeçiş, ne büyük bir baş kaldırış… Hayatım artık bundan öncesi ve sonrası olacaktı. Atacağım adımlar felaketim olmayacaktı. Bu kez onlar kaybedecekti, ben kazanacaktım. Üstelik tüm kaybedenler için kazanacaktım. Bu kez yanıp kül olan benim gibi önemsiz görülenler olmayacaktı.