Dedektif Liva Kara, suç mahallerinde gördüklerinden çok fark ettikleriyle tanınan bir polisken, karanlık bir takip gecesinde her şeyi değiştirir. Uzun süredir çözülemeyen bir dosyanın izini sürerken yaşanan şiddetli bir saldırı, onu yalnızca görevinden değil, görme yetisinden de mahrum bırakır. Doktorların verdiği cevap nettir: Görme geri dönebilir… ya da hiç dönmeyebilir. Mesleğinden uzaklaştırılan Liva, karanlığa hapsedildiği bu yeni hayatta adaletten de kopması beklendiğini fark eder. Oysa bazı suçlar bakılarak değil, hissedilerek çözülür. Rehabilitasyon sürecinde yolu, kimseyle bağ kurmayan, sessiz ama olağanüstü sezgilere sahip bir köpekle kesişir: Atlas. Atlas bir rehberden fazlasıdır; kokulara, seslere ve insan davranışlarına verdiği tepkilerle, görülmeyen izleri açığa çıkarır. İkisi arasında kelimelere ihtiyaç duymayan, sert ama derin bir bağ oluşur. Liva, resmi olarak kapatılmış eski bir dosyanın aslında hiç kapanmadığını fark ettiğinde, Atlas’la birlikte yasaklı bir soruşturmayı sessizce yeniden başlatır. Gözler devre dışıdır artık; yerini sezgi, koku, titreşim ve bastırılmış gerçekler alır. Her yeni iz, adaletin yalnızca suçluyu değil, geride kalanları da yaraladığını gösterir. Gerçek, en başından beri göz önündedir. Ama onu görmek için ışığa değil, cesarete ihtiyaç vardır. Adaletin İzleri, görmenin bir ayrıcalık değil, bazen bir engel olduğunu; adaletin ise her zaman bağırmadığını, bazen yalnızca iz bıraktığını anlatan karanlık bir polisiye roman.