Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Aden Kaya, çocukluğunu yaşayamayan insanlardan biriydi. Şiddetler, silahlar, bıçaklar artık onun yaşam sebebi gibiydi. Ve bunu yapan ise, yıllarca babası sandığı adamdı. Şimdi herkes, yaşadıklarının boşa olduğunu ve gerçek ailesinin onlar olmadığını söylüyorlardı. Aden, neye inanacaktı? Dünya`nın korktuğu kendisiydi. Ama biri vardı, Aden ile eşit değerdi, Demir Kanlıoğlu, kadınların hayran, erkeklerin hem düşman hem dost olduğu biriydi. Demir, ne kadar korkulu rüyaysa, Aden`de o kadar kâbustu. Bu ikisi arasında neler yaşanacaktı? Aden, gerçek ailesi ile neler yaşayacaktı?

"Herkes senden korkuyor," dedim acımadan, hiç tereddütsüz. "Biliyorum." dedi bana bakmadan. Omzunu yaslandığı duvara daha çok bastırdı ve içli bir nefes verdi. "Ve bir şey yapmıyorsun?" "Yapsam ne değişir?" "Belki sana bakınca yanmazlar artık." "Ne saçmalıyorsun sen?" Kaşlarını çatmış, yaslandığı duvardan doğrulup doğrudan bana bakmaya başlamıştı. Ben de ona ayak uydurup tam karşısında durdum. Çenemi havaya kaldırıp alayla güldüm. "Ah, Kayra," dedim alayla. "Sen ateş değil korsun. Ve bunu kendi ateşin seni yaktığında fark edeceksin."