"Ben ve o mu? Hayatta olmaz! Ondan o kadar çok nefret ediyorum ki..." dedim Aoi`ye. O da aynen, inandım kanka der gibi baktı. Akito ile yakıştırılmaktan nefret ediyorum!

Sedef Baysel lisenin son yıllarında ona atılan bir mesaj ile hayatı değişti. Monoton hayatının tam ortasında gelen bu mesajla belki de ilk defa bir şeyler hissetti. +90***:*6 Fotoğraf* +90***:Belki de bu bana düşmez canım ama aldatılıyorsun. +90***:Üzgünüm.

Siz:Hee tamam Sormadın ama bende Leyla Memnun oldum Ukala:Her şeyi yoluna koyalım bende memnun olacağım Siz:Koyarsın ya inanıyorum sana Ukala:Telefonu diyorum Siz:Hee o mu Dedim ya telefonun bende güvende Ukala:Umarım öyledir Siz:Öyle öyle *ੈ✩·₊˚༺☆༻*ੈ✩·₊˚ Leyla bankta otururken yanlışlıkla yanında ki kişinin telefonunu alır ve işler tamamen karşır, konuşmalar ise bundan sonra başlar.

Hasret, abilerinin en büyük düşmanıyla aynı masaya oturduğu gün kaderi çoktan belirlenmişti. Bu evlilik ne aşk içindi ne de mutluluk... Sadece yapılması gereken bir anlaşmaydı. Ötesi yoktu. Fetih için Hasret, düşmanının kardeşinden fazlası değildi. Hasret için ise Fetih, nefret edilmesi gereken son adamdı. Fakat aynı çatı altında geçirilen her gün, kurulan bütün kuralları yıkmaya başladı. Aşk öyle bir duyguydu ki, en sağlam duvarları bile yıkabilirdi. Nefretin yerini sessiz bakışlar, mecburiyetin yerini ise inkâr edilen bir aşk aldı. Tam her şey düzeliyor sandıkları anda, geçmiş yeniden kapılarını çaldı. Çünkü geçmiş, ne kadar kaçarsan kaç, insanın peşini bırakmaz. İki düşman... İki inatçı ruh... Ve birbirlerini sevmemeleri gerekirken, birbirlerine en çok bağlanan iki kalp. Çünkü kumarın en ağır bedeli para değildi. Aşktı. Gerisi ise koca bir yalandı. Kumarın ağırı aşktı. Gerisi yalandı.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Sadece bir anlaşma mı?

İki hayat karardı ve iki hayat kurtarıldı bencilsiz bir şekilde. Bir hayat mahkum oldu ama o hayat umut kuşuna büründü ve çırpınmaya başladı...

BUZ kadar keskin bir adamla, cam kadar kırılgan, naif bir kadının hikayesi.

ilk aşk..ilk hayal kırıklığı...Leyla doğup büyüdüğü şehirde aşkı tatmıştı...ilk kalp ağrısı da bu şehirdeydi...gitmeliydi..içinde yaşadığı tüm hayal kırıklıklarını yeni bir başlangıçta unutmalıydı..ama o kişi peşinizden pişmanlıklarla gelirse aşk döngüsüne kapılmamak mümkün müydü

Bazı insanlar var, bilir misiniz? Tam umudunu kaybettiğine inandığında hayatlarına bir ışık doğar ve inanamaz...

Alo 112 mi acil aşk aranıyor

Sevgili öğrenciler,ders zamanı. İyi dersler. Okulun zil sesi bazen birilerin canını almaya yeterli... Lütfen lanet zil sevdiklerimin canını alma...

"Kendini kaybetmiş bir kadının, küçük bir İngiliz kasabasında yeniden yaşamayı öğrenme hikâyesi." Bazen insanın kaybolması için yolunu şaşırması gerekmez. Her sabah aynı saatte uyanıp, aynı kahveyi içip, aynı işe giderek de yavaş yavaş kendinden uzaklaşabilir. Clara Bennett bunu çok geç fark etti. Bir telefon konuşması, yağmurlu bir gece ve saniyeler içinde değişen bir hayat... Onu yalnızca yaşadığı şehirden değil, kendisinden de uzaklaştırdı. Abisinin düğünü için gittiği İngiltere`nin küçük ve sessiz bir kasabasında ise ilk kez kimse ondan yetişmesini, kusursuz olmasını ya da güçlü görünmesini beklemiyordu. Orada insanlar isimleri hatırlıyor, günaydın demeyi unutmuyor ve sessizlikten korkmuyordu. Sonra bir pederle tanıştı. Birlikte inancı, şüpheyi; düzeni, dağınıklığı; huzuru, boşluğu temsil ediyor gibiydiler. Ama bazı insanlar hayatımıza bizi değiştirmek için değil, uzun zamandır unuttuğumuz hâlimizi yeniden hatırlatmak için girer. Bu, yasak bir aşktan çok daha fazlasının hikâyesi. Bu; kaybetmenin, affetmenin, yeniden başlamanın ve insanın bir gün dönüp aynaya baktığında kendi gözlerini yeniden tanıyabilmesinin hikâyesi. Belki de hepimiz, fark etmeden kendi hayatımızın kıyısında yaşamaya başlıyoruz. Ve belki de melankoli, sadece üzgün olmak değil; kendine döneceğin yolu uzun süre hatırlayamamaktır. [Yetişkinler için uygundur.]

Avşin alaz babasının yaptığı suç üzerine zorla evlendirilmiştir. Ama avşin`in sevdiği adam onu 3 yıl önce terk ettiği için onu unutamamış ve ondan başkasını sevmemiştir ve ona karşı hislerini bitirmeye çalışıyormuş ta ki o gün sevdiği adam karşısına çıkmasaydı. Sizce Avşin sevdiği adamı affedecek mi...? Yakında sizlerle @kaplankiran Takip edin aşklar Yorum yapmayı unutmayalım Beğenmeyi de...🌷

Beste verdikleri kayıptan daha kötü ne olabilirdi ki diye düşünüyordu. Ta ki o güne kadar. Kalp kırıklığı düzelebilecek miydi? Peki ya her şey eski haline dönebilecek miydi?

Tanr? sana günahkâr diyebilir. Ben sana sadece `?ele?im` derim.

Her istediğini almıştı. Elde edemediği kalmamıştı. Şimdi ise istediği bendim. Sanki benden hiçbir şey almamış gibi benden, beni istiyordu. Tüm hayatımı değiştirmişti. Şimdi tam düzene girmişken tekrar bozuyordu.

Okuyup öğreniinn

Kitabımda aşkın engellerini dizi tadında bir kitap olduğunu söylemek isterim iyi okumalar

YENÄ° SERÄ°YE HOS GELDÄ°NÄ°SSS

intikam... sadece 7 harfli bir kelime olsa bile insanlar için anlamı çok büyüktü bazen arkadaşla şakalaşırken karşılıklı vurmaktı bazen de bir kan davasında iki masum canın ölmesi

"sen benim ruhumu istiyorsun ruhefza"

Hayatını yeniden kurmaya çalışan Asena, yeni işinin sadece bir otel olmadığını çok geç fark eder. Sırlar, ihanetler ve tehlikeli bir mafya dünyasının ortasında kalırken, en büyük savaşı kalbiyle verecektir.

Dokuz ay... Bazen bir ömre sığmayacak kadar çok anı, sadece dokuz aya sığar. Deniz ve Azra, birbirlerini bulduklarında her şeyin sonsuza kadar süreceğine inanmışlardı. Birlikte kurdukları hayaller, verdikleri sözler ve yarım kalan cümleler, onları birbirine görünmez bağlarla bağlıyordu. Ama bazı vedalar, söylendiği anda bitmez. Bir ayrılık, tek bir gece ve geri dönüşü olmayan bir kayıp... Deniz`in hayatını tamamen değiştirir. Geçmişten geriye ise yalnızca cevaplanmamış sorular ve bir günlük kalır. Sevgi, kayıp ve unutamamanın iç içe geçtiği bu hikâyede, her sayfa yeni bir iz bırakırken, bazı gerçekler yalnızca son sayfada ortaya çıkar. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla değil, gerçeğin ortaya çıkmasıyla tamamlanır.

İlk kitabım umarım beğenirsiniz. Yanlışlarım olursa affınıza..