Sokağın ortasında kaçacak yeri kalmayan bir hırsız, zamansızlığın ortasında kaybolmuş bir ressam ve fırçaya hapsolan bir ruh... Minho onu çizdikçe Jisung soluyordu; Jisung soldukça tuval ölümsüzleşiyordu. Bazı hikayeler kağıda değil, tenin ve boyanın altındaki o karanlık sınıra yazılır. Son nefese kadar.

Kaçamadım… Başaramadım… Kimsem yoktu…