Valla bende bilmiyorummmmmmm

Gülmenba Mahallesi adından da anlaşıldığı gibi heryeri saran gülleriyle meşhurdu. Çanakkalenin gül bahçesi diye anılırdı çevre mahallelerde. Güllerin ilk çıkış yeri diye inananlar vardı. Ve bu mahallede yaşayan bir Peri kızı vardı. Neşeliydi mutluydu ama kimse içindeki o ince sızıyı bilmiyordu. Ve o Peri kızı küçük kalbini hiç olmayacak birine kaptırmıştı. Hem aile dostu hemde abisinin yakın arkadaşı olan Mert Ayaz`a gizliden gizliye aşıktı yıllardır. Hep içinde yaşamıştı sevdasını. Ama bir gün Mert`in çapkınlıklarına dayanamadı küçük kalbi. Acısı dışarı taştı. İçinde tuttuğu aşkını dile döküp haykırdı Mert`e. Beklediği neydi bilmiyordu. Ama kesinlikle bu tepkiyi beklemiyordu. "Sübyancımıyım lan ben" diye bağırmıştı kalbini kaptırdığı adam. "Ben sana bakar mıyım?" demişti. "Sil at aklından bu saçma fikirleri. Abinim ben senin" diye öfkesini dökmüştü ortaya. Kolay miydi sanki silip atmak. Peri ne çok istemişti de yapamamıştı. Ertesi gece acısını kendi dile getiremedi ama şarkıyla döktü ortaya. Sadece onun duyabileceği şekilde. "Sevdim seni aştım haddimi. Gönül suçuydu. Sakın kızma bana bilmeden oldu... " Ve Peri kızı yine acısını aşkını içine gömdü. Yüzüne her zamanki gülümsemesini kondurdu. Ve aşık olduğu adama "abi" demeye devam etti...

Cevahir Yàn Coşkun, ergenlik zamanında yaptığı bir hatadan dolayı intihara sürüklenir ve onu bu çukurdan mafyada önemli bir pozisyona sahip bir kadın kurtarır. Yıllar sonra bu kadın ona mafyadaki bir veliaht ile beraber evlenmesi gerektiğini söyler...

ŞAH MAT Bazı insanlar doğarken kaybeder. Bazıları ise kaybetmeyi öğrenir… ve sonra oyunu baştan yazar. Efsun Yelkıran, hayatın en kirli yüzünü çocuk yaşta tanıdı. Gördüğü son şey, bir babanın ölümüydü. İlk öğrendiği şey ise hayatta kalmaktı. Yıllar sonra… Artık kimsenin tanımadığı bir kadın. Zekâsı bir silah, güzelliği bir maske, güveni ise yok denecek kadar az. Kuralları o koyar, hamleleri o yapar. Ama her oyunun bir karşı hamlesi vardır. Tamer Polat Vargan… Küllerinden doğan bir geçmişin, karanlıkta büyütülmüş bir geleceğin sahibi. Onu yetiştiren şey acı değil— güçtü. Ve o gücü kimseyle paylaşmaya niyeti yok. İstanbul’un karanlığı ile Ankara’nın soğuk aklı karşı karşıya geldiğinde, oyun artık sadece bir oyun olmaktan çıkar. Çünkü bu hikâyede kimse masum değil… ve herkes birinin hamlesidir. Şah mı olacaksın… yoksa mat mı?

"Aynı sınıfta başlayan hikaye... Ama aynı dünyada bitmeyen iki insan.Ve o çizgi çizildiğinde hiç kimse geçmemeliydi...ama Eflin ve Karan zaten kurallara uyan kişiler değildi.

Hatırla Sevgili… O Mesut Geceyi, Çamların Altında Verdiğin Buseyi..:)