Kim Taehyung, yeni başladığı lisede matematik öğretmeni olarak görev yapacaktı... Ancak matematikte oldukça zorlanan Jeon Jungkook yüzünden hiç beklemediği zorluklarla karşı karşıya kalacaktı.

“Annesinin ani evliliğiyle hayatı değişen bir kız… Aynı evde yaşamak zorunda kaldığı yabancı bir kalp… Farkına varmadan başlayan bir aşk.”

Kaybettiği arkadaşını yıllar sonra komiseri olarak bulur.

Gün başlayınca hayat başlar sanırdım. Oysa hayat, sen olsan da olmasan da devam eden amansız bir döngüymüş." Herkesin bir yolu var; kiminin çiçekli, kiminin taşlı... Benimkisi ise görünmez dikenlerle çevrili. Bazen değil, hep düşünüyorum. Ellerimin içi kıymık dolu ve hayatın içerisinde bunun gerçekliğini arayan birisiyim. Sevmek ve sevilmek istiyorum; oysa bana öğretilen tek şey, başkalarının doğrularına göre şekillenmiş bir `iyi` olmaktı. Herkese karşı durmak değildi benim meselem. Benim meselem, fırtınanın ortasında kendi toprağıma tutunabilmekti.Ailem, abilerim, onayı alınmış hayatlar... Onlar dışarıdan parlayan birer başarı hikayesiyken, ben kendi karanlığımda nefes alacak bir boşluk arıyorum. Uzaklaşmak, bir kaçış değil; avuçlarımdaki kıymıklara rağmen kendi hayatımın iplerini elime alma savaşıdır. Bu, sadece bir gidişin değil, kendi sesini bulmaya çalışan bir ruhun hikayesi. "Peki ya siz, elleriniz kanasa da tutunur muydunuz hayata?

"Kamera kapandığında başlayan o gerçek hikaye, hiçbir yayının sığdıramayacağı kadar büyüktü." 🎬⭐️

Gece 01:17. Kasaba derin bir uykuda… ama bir şeyler uyanıyor. Lily’nin kalbi ilk aşkın ateşiyle çarpıyor. Aynı anda kapılar kırılıyor. Kırmızı gözler karanlığı yırtıyor. Senkrozonlar geliyor. Kaçış yok gibi. Ama Lily durmuyor. Elinde bir bıçak, bir araba, yaralı bir kol ve içindeki sönmeyen bir inat. Babası demişti: “Gerçekten sevdiğin bir şeyi bulduysan, ne pahasına olursa olsun koru.” Şimdi o söz gerçek oluyor. Gaz pedalına basıyor, camlar patlıyor, pençeler metali yırtıyor. Her virajda ölüm, her saniyede ateş. Sönersen biter. Ama Lily sönmüyor. Bu, aşkın ortasında patlayan bir kıyamet. Bu, hayatta kalmak için yanan bir irade. Sayfaları çevirirken kalbin de yanacak. Hazır mısın? 🔥 Başla sevebilirsin.

Benim hayatım bir kişi ile değişmişti. En yakın arkadaşımın hoşlandığı kişi abim çıkmıştı ... Peki ben bu gerçekle bunca olaydan sonra nasıl baş edecektim İlk kurgum yanlışlarım olabilir

Bazen bazı kapıların açılması için bazı kapıların kapanması gerekir. İnsan bunu ilk anda bir kayıp sanır; gidenin arkasından uzun uzun bakar, ne yapacağını bilemez. Oysa kapanan kapı, ardında bırakılan bir hayattan çok, taşınamayan bir ağırlıktır. Herkes her yere sığamaz; her umut her zamanda yeşermez. İki kişi tarafından aldatılmanın ağırlığını taşımaya çalışırken, görüş açıma giren bir çift kahverengi göz dağıttı dikkatimi. Uzun zamandır fark edilmenin ağırlığını taşıyan hareler içime oturuyordu. "İkimiz de mutsuz ailenin çocuklarıyız Toprak-" "Bu birlikte mutlu olamayız demek değil, mutsuz olursak da birlikte mutsuz oluruz." elleri yanaklarımı kavradı, alınlarımızı birleştirirken çaresizliği sesinden anlaşılıyordu, "Bize bunu yapma, sana bu kadar yaklaşabilmişken beni tekrar elinin tersiyle itme." hissettiği kırılganlık, sözcüklerin arasına sıkışmış bir yalvarış gibi titriyordu.

"Bazı hikayeler ilk kar tanesiyle başlar, bazıları ise o kar tanesinin dindiği yerdeki sessizlikle..." Üniversite öğrencisi Yaz Alacalı için kış, sadece dondurucu soğuklar ve vizelerden ibaret değildir. Tam bir yıl önce, lapa lapa yağına karın altında aldığı o ilk mesajla hayatı değişir: "Dün karın içinde gülümseyerek çok güzeldin :)" Korkuyla başlayan bu gizem, zamanla her gün telefonuna düşen naif bir gölgeye dönüşür. Yaz, bir yıl boyunca onlarca numarayı engellese de, bu görünmez koruyucudan kaçamaz. O, Yaz`ın ne içtiğini, neye güldüğünü ve saçının hangi rüzgarda üşüdüğünü bilen gizli bir numaradır. Yaz artık şu soruyla yüzleşmek zorundadır: Bu bilinmeyen numara bir tehdit mi, yoksa hayatının en büyük fırtınasında sığınabileceği tek liman mı? Kaçış bitti, bekleyiş başladı. Çünkü kış uzun ve o, hala aynı durağın başında Yaz`ı bekliyor.

Bilinmeyen Numara: uyudun mu? Sinem: Hayır, sabahın köründe marul yetiştiriyorum. Bilinmeyen Numara: Hangi tür? Sinem: Ne? Bilinmeyen numara: Marul diyorum. Kıvırcık mı iceberg mi

Bazı anlar geçip gider,bazıları ise fark etmeden içimizde birikir ve bizi biz yapar.

Anonim olarak yanlış kişiye yazan bir kız

Sancak ve muhafız isimli iki takım arasında yaşanan gerilim.

Asmin`le Ilgaz`ın liseden başlayıp mezara kadar giden hikayesii

Güneş Yonca Sever babasız büyümüş baba sevgisinden mahrum kalmış. Uzay Efe Parlak kardeşini trajedik bir şekilde kaybetmiş bu ikili pisikolojik sorunlar çekiyor bazı nedenlerden dolayı Güneş`i rehin alan Uzay, bu iki çifti arasında imkansız bir aşk doğabilecek mi? veya bu aşk yerine kin mi doğacak?

"Gerçekten seni sevdiğimi falan mı düşündün" Dudağı küçümseyici bir şekilde yana kaydı. "Seni hiç sevmedim. Bir baksana kendine, sen bile kendini sevmezken ben neden seveyim " Son cümlesinden sonra sesler azalmaya, kulağımda uğuldamya başladı. İçinde bir şeyler kırıldı, parçalara ayrıldı, tuzla buz oldu. Bir daha iyileşmeyeceğini bildiğim yaralar tekrar kanadı, onlara yenileri eklendi ve görünmez bir el üzerlerine avuç avuç tuz döktü.

Kumsal 17 yasında babasından, annesinden ve abisinden şiddet gören bir kız yıllar sonra gerçek ailesi ile tanışıyor...

Bu kitap Bir lise gerilim kurgusudur. Beğeneceğinize eminim ... Lidya, adını anmaktan bile kaçtığı bir gerçekle Saint-Bellar’a adım attığında, burada kimsenin masum olmadığını anlar. Bazıları kaçmayı hayal eder. Bazıları hükmetmeyi. Bazılarıysa yalnızca hayatta kalmayı… Her bakış bir tehdit, her sessizlik bir itiraf, her dostluk gizli bir pazarlıktır. Ve bazı bağlar vardır ki, rezonansa girer — bastırıldıkça güçlenir, inkâr edildikçe yıkıcı olur. Saint-Bellar’da sırlar saklanmaz. Onlar bekler. Bir anahtar vardır. Ama açtığı kapının ardında özgürlük mü, yoksa daha derin bir karanlık mı olduğu bilinmez. Çünkü bu yerde herkes mahkûmdur. Ve bazı kapılar, açıldığında asla kapanmaz.

Yaktığım bir dal sigaranın kokusu parmaklarıma, dumanı ciğerlerime sinerken hiç düşünmemem gereken şeyleri düşünüyordum. Mutlu olmamam gerekirdi. Umut taşımamam gerekirdi. Bense hayata susamış gibi pınarımı arıyordum. Kendi içimde kamçılar vuruyor, ayaklarıma zincirler bağlıyordum ama içten içe de biliyordum ki bu fani nefes aldığı sürece aciz bir şekilde o pınarı hep arayacaktı.

3.sezonda geçiyor Alya ve dustin ikiz Anneleri martin brennerin deneyine sadece alya mağruz kaldığı için alyanın telekinezi , telepati ,geçitleri açma ve hissetme güçleri var ama anneleri daha onlar doğmadan kaçtığı için denek numarası yok

Lise kurgusu "ay çiçeğim" adlı kitabım sizlerle...

Baş karakterimiz Alya Aydın, İstanbul’da babası ve annesiyle birlikte yaşamaktadır. Ancak trajik bir şekilde annesini bir trafik kazasında kaybeder. Bu olayın ardından babasıyla birlikte İzmir’e taşınmak zorunda kalırlar. Yeni şehirde, babası Alya’yı bir devlet okuluna kaydettirir. Devlet okulunda bir gün yapılan bir duyuru hayatını değiştirir: mahzeri Koleji’ne 5 burslu öğrenci alınacaktır. Alya, bu sınava katılır ve büyük bir başarı göstererek %100 burslu olarak koleje kabul edilir. Okula başladığında, yanında 5 yeni arkadaşıyla birlikte hayatının belki de en heyecanlı dönemine adım atar. İlk günlerinden birinde, Alya Aras Demirhan ile karşılaşır. Aras, sert ve kendine güvenen bir karakterdir ve aralarında ilk başta çatışmalar yaşanır. Hikaye ilerledikçe Aras, Alya’ya karşı karmaşık duygular beslemeye başlar. Başta zorbalık ve sert davranışlar Alya’yı etkilerken, zamanla Aras’ın bu davranışlarının ardında gizli bir sevgi ve takıntı olduğu ortaya çıkar. Alya ise başlangıçta Aras’ı sadece bir “düşman” ya da “rakip” olarak görür, ancak Aras’ın hisleri ve ilgisi hikaye ilerledikçe Alya’nın hayatında önemli bir yer edinir.

Herkesin sustuğu bir yer vardır. Yeliz`in sustuğu yer, geçmişidir. Ama bazı sessizlikler, doğru insanla anlam kazanır. Psikolojik dram, genç kurgu.

Küfürsüz ama birazcık argolu lise kurgusu... Umarım beğenirsiniiz☆

• “O, iskambil destesindeki tek kart; o, satranç tahtasındaki siyah şah. Yan yana geldiklerinde kader bile durur.”