"Adın ne ?" Cevap yok. "Burada ne işin var ?" "Yabancılarla konuşmuyorum. " "Tanışalım ben Kaner ." "Hüma Ala ." "Dertli gibisin." "Sayılır." "Tek başınasın. Yaşın küçük. Tehlikeli değil mi?" "Öyle gibi." Şöyle bir süzdüm yanımda oturan bedeni. Uzun boylu , iri yapılı ,yirmili yaşlarının başlarında, kahverengi gözlü, saçları üçe vurulmuş , tıraşlı bir yüzü olan, yakışıklı kavramına uyabilecek birisiydi.

Adalet hayatımı açıklayan cümle buydu Ben hep hayatımda adaleti aramıştım O küçücük aklımla bulamamış olabilirdim ben buldum Artık büyüdüm ama bir yanım hep o küçük çocukta kaldı Ben savcı Tuğçe Savaş Size burada hem o küçük çocuk Narini ve Tuğçenin hikayesini anlatıcağım

“Yıllar sonra aynı sokağa dönmek, bazen sadece eski evlere değil, eski yaralara da dokunmaktır.” Zehra, kendinden bile sakladığı kırgınlıklarını taş duvarlı bir mahalleye geri getirir. Miraç ise, hiç söyleyemediği bir sevdayı yıllardır bir kahve fincanının dumanında saklıyordur. İkisi de sessizdir. İkisi de yorulmuştur. Ama bazı sesler vardır, insanın kalbinde fısıldar… Ve o ses, bazen sokağın sonunda bekleyen biridir. Sokağın Sonundaki Ses

"Bırakaın beni!yoksa...ben... ben polisi ararım!" "Ara. Sesini kaydetmeden gitmem zaten ama unutma helin... benim sesimi bir kez duyan, bir daha hiç susmaz" Sertçe yutkundum.Bu adam kimdi? ve benim adımı nereden biliyordu?

Bin yıllık hikâyeleri taş duvarlarında saklayan şehir:Mardin İki büyük aile: Demiran ve Altınel Ve bitmeyen bir kan davası,bu davayı sadece onlar bitirebilir.. Cemre doğduğu ve büyüdüğü şehir olan Mardinden ailesine rağmen kaçmayı başarmış onların ona koyduğu ismi bile bir kenara atmıştı, İstanbula okumaya gelmişti.Çocukluğundan beri en büyük hayaliydi öğretmen olmak ilk adım tamamlanmıştı okulu bitmişti ama maalesef Mardinin lanetinin onu bırakmaya hiç niyeti yoktu. Altıneller Cemre okurken onun yerine bir karar vermişti bile ne kadar istemeseler bile bu kan davasını bir tek her şeyden kaçan kızları durdurabilir,bu dava sadece onun evliliğiyle son bulabilirdi o yüzden okulunun bittiği haberini alır almaz onu zorla Mardine geri getirmişlerdi. Cemre ne kadar dirense bile bu lanetten kurtulamadı..Baran da bu evliliği en az onun kadar istemiyordu,peki bu işleri kolaylaştırır mıydı yoksa daha mı dibe sokardı ? “Evlilik bir felaketse, Baran Demiran’la evli olmak onun en karanlık haliydi ve ben o karanlığın tam içindeydim.” ✵ “Sonuçta istemeden evlendik Baran,hikayemiz biz istemeden yazıldı ben sena aşık oldum diye senin de beni sevmene gerek yok.Kendini zorunlu hissetme.” Baran çenemi tutup başımı usulca kaldırıp gözlerimizi buluşturdu,hüzünle baktım gözlerine. “Efulim,sen beni sevdiğini söyledin ya artık benim ömrüm senin nefes aldığın yere kadar.Ben aşk nedir bilmem,ben aşkı öğrenmedim ama senin adın geçince neden nefesimin kesildiğini ezberledim.”

Gerçek ailem kitabıdır.

Kendi katiline aşık olan masum bir kızın hikayesı

ben yeni 17 yaşına girmiş ailesi ile mutlu bi kızdım ta ki o arama gelene kadar...

"dikkat bağımlılık yapar"

"Ben Gece,Adem`in kızıyım." Bir gün gerçeği öğrendim. Babam yaşıyordu. Ve ben onu bulucak ordan kurtarıcaktım. Çünkü ben babamın kızıydım. Bu macerada sizlerle bir çok zorluk bazende güzel şeylerle karşılaşıcaz. Bazen üzülüp bazen sevinicez. Hazırsanız başlayalım.

Bu gerçek bir hikayeden uyarlanan bir genç kızın hayatını anlatan bir kitap kitabı anonim olarak yazacağım... İlk kitabım umarım iyi olur... yazım yanlışlıkları için özür dilerimm...

Kitap tamamen hayal ürünüdür karakterler ve olaylar gerçek deildir..

Gecenin eski okulunda ki kavgası ardından başka okul.

İstanbul`un en fırtınalı semtlerinden DemirKapı, sadece Arnavut kaldırımları ve eski madenleriyle değil, Karayel Ailesi`nin sarsılmaz otoritesiyle anılır. Burada kural birdir: Huzur için haraç, güvenlik için mutlak sadakat. ​Sembolleri Kara Panter`dir; gücün, tehlikenin ve karanlıkta avlanma yeteneğinin yeraltındaki mührü. Ancak Kral İskender`in hüküm sürdüğü bu çelikten mahallede, ahlaki sınırlar keskindir: Yasak madde ticareti ve kadına şiddet, bedeli ölümle ödenen yasaklardır. ​Yıllar önce babasının tokadından ve abisi Cenk`in (Potansiyel Lider) sinsi hırsından kaçan Tahir Karayel, rock`n roll`u DemirKapı`nın şiddetine tercih etti. O, ailesinin lanetli mirasına sırt çeviren, sanatçı ruhlu küçük kardeşti. ​Fakat annesi Saadet`in ani hastalığı, Tahir`i sekiz yıl sonra geri getirir. Konak`a ayak bastığı an, sadece Kral`ın bileğini tutarak tahtını sarsmakla kalmaz; aynı zamanda geçmişindeki tüm yaraları da deşer. ​Geri dönüşü, iki cephede yıkıma yol açacaktır: ​Konak İçi Savaş: Hapsedilmiş ağabey Gürdal`ın gölgesinde kalan ve babasına kendini kanıtlama hırsıyla yanan Cenk, Tahir`i taht mücadelesinde bir piyon, bir zayıflık olarak görmektedir. ​Mahalle İntikamı: Tahir`in kalbini kırdığı, ailesini ise Kral İskender yüzünden kaybeden asi kuaför Nefes Zorlu, sekiz yıllık acısını Tahir`den çıkarmaya kararlıdır. ​DemirKapı, kuralların yeniden yazıldığı, ihanetin bedelinin ödendiği ve bir "rockçı bozuntusunun" kaderini yazmak için geri döndüğü bir cehennemdir. ​Tahir, hem annesinin kırılgan huzurunu hem de yeminini tutmadığı kadının nefretini dindirebilecek mi? Yoksa bu karanlık mahalle, onu da Karayel kanının kaçınılmaz şiddetine mi mahkûm edecek? ​Güç, aile ve intikamın iç içe geçtiği bu sert hikaye sizi ilk sayfadan son sayfaya kadar DemirKapı`nın boğucu atmosferine hapsedecek.

Ben Alya 17 yıl sonra gerçek ailesine kavuşan Alya 17 yıl boyunca acılarla büyüdüm ailem zannettiğim kişilerin yüzünden. hiç bir zaman çok fazla dayak yemedim ben de büyük yaralar açmadılar dayakla dövmekle ama sevgisiz bir şekil de büyüttüler oysaki en büyük yara sevgisizliktir

"Bana olan borcunu ne zaman ödemeyi düşünüyorsun?" "Henüz param yok...ama söz veriyorum, bulacağım! Bana biraz daha süre-" "Bugün son gün!!! Paran yoksa...bana daha farklı birşey verebilirsin" "Ne gibi?" "Kızın... kızını istiyorum"

Sevda, yeri geldiği zaman vazgeçmekti. Yeri geldiği zaman arkana bile bakmadan kaçmaktı. Bazen sessiz bir meydan okuma, bazen de kalbin en derin köşesinde saklanan bir cesaretti. İnsan, sevdiğini bildiği halde ellerini tutamayacak kadar korkak olabilir, ya da tam tersi, gözünü kırpmadan her şeyi göze alacak kadar deli. İşte sevda, o ince çizgide yürümekti; hem acıyı hem de mutluluğu aynı anda hissetmekti.. #Kıyıyavurankalpler #hicran #aşkveayrılık

Geceye tutunmuş kalp

Duzenlenecek askolar

Her şey, annemin beni istememesiyle başladı... Ve sonra, daha neler olabilir ki diye düşündükçe, her şey birer birer gerçekleşti. İstemediğim bir evlilik, imkânsıza aşık olma… Dağ gibi bir adamın, aşık olma ihtimalinin bile hayal edilemez olduğu bir anda, gözleri, seni seviyorum demek için kelimelere gerek kalmadığını hissettirecek kadar derinleşmişti. Birinin gözleriyle konuşmak, kelimelerle değil de bakışlarla anlaşmak... (Hint dizilerindeki uzun bakışmaların ötesinde, gerçek bir bağdan bahsediyorum…) ZORLA EVLENDİRİLİP acı çekerken üstüne annemin öz olmadığını öğrendim :.......

Kendi hayat hikayemden uyarlanmıştır İyi okumalar 🤍📚📖🥀

Derin, karanlık bir geçmişin ve tehlikeli sırların gölgesinde büyümüştür. Hayatını saran korku, ihanet ve gizem dolu olaylar onu hem fiziksel hem de ruhsal olarak sınamıştır. Ancak gölgeler ne kadar yoğun olursa olsun, her zaman aydınlık bir yol vardır. Bu kitapta Derin, geçmişin zincirlerini kırmak, güvenini yeniden inşa etmek ve kaybettiği sevdiklerine kavuşmak için mücadele eder. Bora, Kerem ve arkadaşlarıyla birlikte, geçmişin gölgelerinden sıyrılırken, her karanlık anın ardından gelen sabahın umut verici ışığını keşfeder. “Gölgeler Gider, Güneş Kalır” sadece bir gerilim hikâyesi değil, aynı zamanda cesaret, dostluk ve sevginin zaferini anlatan bir yolculuktur.

Yoluna ışık tutmak isteyen herkese 💫

İki okul. On iki genç. Bir savaş alanı gibi bir kampüs. Ay Işığı Kız Lisesi ve Ateş Erkek Lisesi, yıllardır süren bir rekabetin tam ortasında. Derin, güzelliğiyle dikkat çeken ama sertliğiyle sınır çizen bir kız olarak bu kaosun ortasına düşer. Kurallar umrunda değildir. O buraya iz bırakmaya gelmiştir. Ancak hesapta olmayan bir şey vardır: rakip cepheden gelen bakışlar… Düşmanla kurulan bir bağ, tüm dengeleri yerle bir edecek.

Karışan çocuklar değil Kaybedilmiş bir bebek değil Sonradan varlığı bilinmiş bir kız ve bir baba -kız- -Sakın bana kızım diyip canımı yakma ,hadi diyelim ben yokum hiç olmadım hiç mi merak etmedin lan annemi hiç mi? Ben kapımda,sokakta, iş yerimde,okul da bile bir kedi gördüğümde acaba akşamı etti mi diyorken sen nasıl olur da benim annemi yalnız bırakırsın ha! Derin nefes alıp fısıltı halinde olup ama adamın Canını yakan o sözleri söyledi. O sözler adamda büyük hasar oluşturdu. Sen benim 9 yaşıma baba oldun da 22 yaşıma vebasın...