Rowan Emberfall adında bir kızın gerçekleri öğrenmesini anlatan ve bu yolda yaşadıklarına anlatan bir kurgu. Rowan 17 yalına girmesiyle gidilmesi zorunlu olan akademiye gider peki sağ kalabilecek mi?

Lys, içsel dünyasında kaybolmuş, yalnızlığına alışmış bir genç kızdır. Kitaplar onun sığınağıdır; dış dünyadan uzak, kendi düşüncelerine dalarak yaşamaktadır. Fakat son zamanlarda her rüyada gördüğü bir sembol, her an hissettiği bir çağrı ona, bildiği dünyadan çok daha fazlasının olduğunu fısıldar. Bir gün, kütüphanedeki masasında sıradışı bir kitap bulur. Kitabın kapağında ve rüyalarında sıkça gördüğü o sembol vardır. İçindeki boş sayfalar, ona bir şeyler anlatmak ister gibidir. Bu kitap, Lys’i düşündüğünden çok daha uzaklara, hiç beklemediği bir yolculuğa sürükleyecektir. Bir ağacın sırrı ve gölün yansıması, Lys’in kim olduğunu ve nereye ait olduğunu anlamasını sağlayacak mı? Gizemli bir dünya, onu kendi geçmişine doğru çağırırken, Lys’in karanlıkla ışık arasındaki sınırda yapacağı seçim, her şeyin kaderini değiştirecek.

Zaman bir nehir değil, bir yankıdır. Ve bazı yankılar asla susmaz. Onlar bir zamanlar zamanın çocuklarıydı — Nira, Esren, Variel ve Arel. Geçmişin yaralarıyla, kayıpların izleriyle ve içlerinden sızan karanlıkla büyüdüler. Şimdi, geçmişin külleri içinden doğan yeni bir tehdit, onları hem birbirlerine hem kendilerine karşı sınava çekiyor. Yelra, ailesini ve her şeyini yitirmiş bir hayalet gibi döndü. Adaletin peşinde değil; intikamın kendisi oldu. Variel’i yok etmeye ant içmişken, onun karanlığıyla kendi içindeki boşluk arasında bir seçim yapmak zorunda. Fakat bu seçim yalnızca onu değil, bütün zaman çizgilerini sarsacak. Yüzleşilmeyen sırlar, yazılmamış kaderler ve yeniden alevlenen ihanetler arasında, birliğin sınandığı, güvenin paramparça olduğu bir savaş yaklaşıyor. Eski bağlar koparken yeni bir çağ başlıyor: Kurbanlar artık sessiz değil. Ve intikamın zamanı geldi. Geçmişin küllerinden yalnızca biri yükselecek: Affeden mi, yoksa yok eden mi?

Delphina Locrosa`nın doğduğu gece, cehennemin kapıları aralandı… ve ejderhalar gökyüzünde çığlık attı. Ay mor renkteydi. Bu, ne insanların takvimlerinde yazılıydı ne de tanrıların kabul ettiği bir alamet. Ama iblisler biliyordu. Ejderhalar hatırlıyordu. Çünkü o gece, iki lanetli soy tek bir bedende birleşmişti. Annesi bir Gece İblisiydi. Gölgeden doğmuş, karanlığı nefesi gibi kullanan kadim bir varlık. Babası ise mor kristal ateşiyle dünyaları yakmış bir Ejderha Lordu. Ve Delphina… İkisinin de hatasıydı. İkisinin de kaderiydi. Bedeninde iblislerin karanlığı dolaşıyor, kemiklerinde ejderhaların kudreti yankılanıyordu. Damarlarından akan güç ne tamamen cehenneme aitti ne de gökyüzüne. Bu yüzden dünya onu asla kabul etmedi; tanrılar ise adını anmaktan bile kaçındı. Ve onu bir insan bedenine mühürlediler....

Kraliyet ailesinde büyümüş bir kızın hikayesi…

Süper güçlü doğan ben ve hayatım

Babası annesini öldürüp hem yetim, hem öksüz kalan Gülde, hayatının ilk ve son aşkıyla kardeşi için sevgili olduktan sonra, Karan’ın Gülde’ye ilk defa onu sevdiğini söylemesi ile başlar ilişkileri…

Siyah Kale’nin kara kulelerinden yükselen dumanlar, Yslexa’nın kadim ormanlarına kadar ulaşıyordu. Ormanın kalbinde doğan Karia, atalarının kanına işlemiş bir lanetin mirasçısıydı. Yüzyıllardır süren bu savaş, aslında tanrıların eski bir oyununun yankısıydı — fakat kimse bunun farkında değildi. Karia, dedesi Chacaox`un vahşice öldürülmesinin ardından intikam yemini etti. Ama kader onun yoluna sadece düşmanları değil, karanlık sırlar ve kalbini titreten bir aşk da çıkaracaktı. Gizli Ordu’ya katıldığında öğrendiği gerçekler, Siyah Kale’yi tek başına devirmeyi hayal ederken, onu bizzat Siyah Kale’nin içine sürükledi. Prens Richard... Soğuk bakışlarının ardında yalnızca zalimlik mi vardı, yoksa o da kendi zincirlerinin esiri miydi? Karia onu öldürmek için planlar yaparken, kalbi hiç hesapta olmayan bir savaşa daha sürüklendi. Ancak bu topraklar, yalnızca insanların oyun sahnesi değildi. Kadim tanrıların uyandığı, eski kehanetlerin yeniden alev aldığı bir çağ başlamıştı. Ve Karia, istemese de bu ateşin tam ortasındaydı. Bir kız... Bir kale... Bir sır... Ve tüm dünyayı yakabilecek bir aşk.

“Bir okul... unutulmak istenen bir geçmiş... ve sadece bir ihtimal." Kasrelis yıllardır sessizdi. Ta ki o geceye kadar. Yıllardır terk edilmiş Kasrelis Okulu, Aykıran`ın en karanlık sırrını saklıyor. Eflin ve arkadaşları, yalnızca eğlenmek için girdikleri o okulda, gerçeklikle düş arasındaki çizgiyi sonsuza dek kaybeder. O geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Eflin ve arkadaşları, eğlence için girdikleri terkedilmiş okuldan çıkamadı. Zaman durdu, gerçeklik eğildi, geçmiş uyanmaya başladı. Artık hiçbir şey göründüğü gibi değil. Kasrelis`e öğrenci olarak dönmek zorunda kaldıklarında, okulun duvarlarının ardında yalnız olmadıklarını fark ederler. Ruhlar, karanlık sırlar, kayıp geçmişler ve uğruna her şeyi riske atacakları bir savaş başlar. Karanlığın ortasında, sadece bir ihtimal vardır. Ya kurtulacaklar... ya sonsuza dek o okulun parçası olacaklar. Kasrelis`in karanlık koridorlarında, geçmişin gölgeleri hâlâ dolaşıyor. Kimin dost, kimin düşman olduğu belirsiz. Her şey bir ihtimale bağlı. Ama bazı ihtimaller çok ağır bir bedel ister. ***

Minerva, dünyaya yalnız gelen bir çocuktu. Ve öyle sanıyordu ki yalnız da ölecekti. Ama hayat, bir çarpışmayla son bulmadı; asıl orada başladı. Zincirlerle örülü bir kader, küllerinden doğan bir kimlik ve bir daha asla göremeyeceği bir annenin kanıyla yazılmış duası... Minerva artık sadece sokaklarda hayatta kalmaya çalışan bir kız değil; o, büyünün hüküm sürdüğü bir dünyada şeytanlaşmış soy olan Decterx ailesinin varisi olan Leonardo Decterx `in kayıp kızıydı..... İkinci yaşamında annesinin ölümüne neden olan kişilerden intikamını almaya ant içmişti. Ama kendi geçmişi kadar karanlık bir gerçeği hâlâ bilmiyordu: Bazen gerçek, geçmişten gelen bir yankıdır. Nefretten doğan kin ise geleceğin aynasıdır....

Başlangıç tarihi: 18.08.22 Yıllarca korunaklı bir binada ailesinden uzak yaşayan Aren, etrafında dönen olaylardan oldukça uzaktır. Neredeyse hayatının tamamını birlikte geçirdiği Kara tarafından kendine bir teklif sunulur.İçinde bulunduğu kuruluş olan Zifir,baş düşmanlarının planlarını çalması karşılığında Aren`e ailesine kavuşabileceği sözünü verir. Ancak bir gruba ajan olarak girmeyi kabul eden Aren`in bilmediği birçok şey vardır. En önemlisi ise Zifir`in baş düşmanı olan Alaca`nın bir zihin cambazı olmasıdır.Aren sadece bir ajan olacağını düşünürken kendini bambaşka bir evrende ve karmakarışık sırların ortasında bulur.Kimin iyi taraf olduğu ise oldukça meçhuldür. ... BU HİKAYE TAMAMEN KURGUDUR! VE TÜM HAKLARI SAKLIDIR!

Her zaman gördüğüm o siyah ejderhayı yine görüyordum arkası bana dönüktü ama yüzünü görebiliyorum o ise beni fark etmiyordu yüzündeki dikenlerin ucu altın rengindeydi siyah derisi göz kamaştırıyordu. Eski gördüklerimden tek farkı yerde kan vardı hemde çok fazla kan vardı ona yaklaştıkça kanın siyah ejderhadan geldiğini anladım. Biraz daha yaklaştım ve kafasının olduğu yere yakın oturdum acıyla inliyordu ne yapacağımı bilemediğim için gözlerim dolmuştu. Elimi kafasına doğru yaklaştırdığımda gözlerini açtı

Şeytanla yapılan her anlaşma bir bedel ister. Lal, neyi kaybettiğini bilmeden bir yemin etti. Şimdi ateşin içinden geçmek zorunda. Ruhu Rehin: Ateşlerin Yemini İlk bölüm.

Dikkat! İçerik uyarısı : içeride ağır bir dille anlatılmış psikolojik rahatsızlıklar(çoklu kişilik bozukluğu ve kimlik kaybı, depresyon, anksiyete vb.) aynı zamanda korkunç çocukluk travmaları, güzellik takıntısı ve kendine zarar verme gibi unsurlar bulunmaktadır. Bunlardan rahatsız olmayacak olan kişilerin okuması tavsiye edilir. Tanıtım metni: Gerçek sandığın şey, bazen sadece kırılmış bir ruhun yansımasıdır. Karanlıkla aydınlığın birbirine karıştığı, zamanın ve kimliğin sınırlarını zorlayan bir evren... Burası, insanların görmediği gerçeklerin, susturulmuş duyguların ve geçmişin gölgelerinin hüküm sürdüğü bir dünya. Ve o dünyanın tam ortasında, kendini bile tanımayan bir kız. Yaralı karakterler, yasaklı ırklar, mühürlenmiş kaderler ve suskun evrenler arasında geçen destansı bir yolculuk. Burası sadece bir hikâye değil — her satırda içinize işleyen bir çığlık, her karakterde kendinizden bir parça bulacağınız bir sığınak. Ters Dünya, sadece fantastik bir evren değil… Ruhunla yüzleşmeye cesaretin varsa, belki de senin evin. "Adaletin sesi kısılmış olabilir. Ancak Halkın melodisi susmaz,"

Ashkareth’te pas hayatta kalmanın bedelidir. Aurelion Akademisi’nde ise gümüş. Aria, ait olmadığı bir dünyaya zorla sürüklendiğinde tek bir gerçeği öğrenir: Bu akademi öğretmez. Öğütür. Kadim Duman, sırlar, gözetmenler ve tehditler arasında; Aria hayatta kalmak için ya sessiz kalacak… ya da her şeyi yakacaktır. Burada herkes izler. Ve bazı bakışlar, kılıçtan daha keskindir.

Tesadüfler gerçek miydi bilmiyorum ama bizi buluşturan şey kesinlikle tesadüf değildi. Bir amaç vardı. Normal denilemeyecek kadar anormal fakat anormal denilemeyecek kadar da normal bir hayat sürüyordum. Ta ki eğlenmek için gittiğim yerde asla unutamayacağım ve bırakamayacağım insanlarla tanışana kadar.

“Bir Liman Daha Yok” Savaşın gölgesinde bir gemi… Kaçış imkânsız, düşman yakın. Aren Derina, babasının soyunu korumak için her şeyi göze almış tek kız torun. Ama bu denizde hayatta kalmak, sadece güçle değil, akılla ve cesaretle mümkün. Bir liman daha yok; ya savaşacak, ya da kaybolacaklar.

"Bir ruhun saflığını yitirmesi ne kadar sürer?" Naira, çocukluğundan bu yana kimsenin duymadığı bir ses duyan şizofreni teşhisi konulmuş bir genç kızdır. Bedeninde yaşadığı değişiklikler ve sahip olduğu insanüstü güçler, onu bir deli olduğuna inandırmaya başlamışken aynı şeyleri yaşayan başka biri daha olduğunu öğrenir. Her şey adımı kulağıma fısıldayan gizemli bir ses ile başladı. Ses, önce zihnime sonra bedenime hükmetti. Korkularım kâbusum oldu, kâbuslar beraberinde ölümü getirdi. Ben ölümü arzuladım, ölüm de beni. Dışarıdan gelen sesleri duyamayacak kadar kaçabilirsin, peki ya ses senin içindeyse? Basılı eserdir fakat tüm bölümleri burada mevcut.

Bu krallıkta gölgeler sessizdir. Ama asla masum değildir. Nocthera’da güç, bir armağan değil; hatırlamanın bedelidir. Büyü kullananlar anılarını bırakır, duygularını unutur, insan olmaktan vazgeçer. Ben gölgelerle yürümeyi öğrendiğimde ilk kaybettiğim şey adım oldu. Sonra yüzler… sonra sesler… en son da kendim. Herkes kehanetin beni kurtarıcı ilan ettiğini söylüyor. Ama kimse kurtuluşun neye mal olacağını anlatmıyor. Eğer bu sayfaları açıyorsan, bil ki artık sen de bu evrendesin. Ve burada tek bir gerçek var: Gölgeler hatırlamaz. Ama bedelini mutlaka alır.

Gerçek,susturulmuş bir çığlıkta gizlidir.

Woldyren sihir ve dövüş Akademisine gitmek isteyen Lilith 16. yaşına girince sevgilisi ile birlikte Woldyren`e giderler.Orada hızlı bir şekilde yükselir ve okulda üyelerden ve kurucudan başka kimsenin bilmediği dyren adlı bir gruba üye olur. Dyren`ın üyeleri düşmanları olan sorean ve darkmon kolejinin açtığı herhangi bir savaşa karşı savaşacak olan öğrencilerdi. yaklaşık 12 kişiden oluşan bu grupta dostluk, düşmanlık ve aşkta vardı.Açılan bir savaşta tanışan Boris ve Lilith birbirlerlerine karşı bir şeyler hissetmeye başlar.Ama bir dakika Boris Darkmoon akademisinin öğrencisiymiş. [Düşmandan aşka]

Gözlerimin içine bakarak elimi sımsıkı tutuyordu. “Yapma Elçin gitme bırakma beni burda.” Ben buraya ait değildim. Ben buraya bir anda gelmiştim. Gözlerim dolu ona bakarak “Benim elimde değil ki. Sana çok aşığım ama buraya ait değilim ki ben.”

Mor gözlü bir kız. Kırılmış bir yemin. Kaybolmuş bir kılıç. Ve bu dünyaya ait olmayan bir kader... Thaliera`nın sessiz yaşamı, karanlık gölgelerin fısıltısıyla sonsuza dek değişiyor. "Kırık Yemin", unutulmuş kehanetlerin ve ölümsüz koruyucuların çağrısı. Bu sadece başlangıç.

Fantastik ırklar yüzyıllar önce yapılan Kadim Antlaşma ile açık savaşı bırakmışlardı ve o büyük kayıplardan sonra sirenler lanetlenmişti. Sirenlere dair her şey resmi kayıtlarda yoktu. Herkes onların tükendiğini sanıyordu. Ama aslında… SUSTURULMUŞLARDI… Mektubu masaya bıraktı ama bakışlarını ondan ayıramadı. Çünkü o satırlarda yazanlar, bir kehanetin yankısıydı. Yıllar önce. Henüz her şey bu kadar kırılgan değilken… Henüz kan, tarih kitaplarına hapsolmuşken… Bir kahinin karşısında durmuştu. Kadının gözleri yok gibiydi, sanki bakmıyor içinden geçiyordu. Sesi bir fısıltıdan ibaretti ama söyledikleri taş gibi ağırdı. ‘Deniz sustu sanıyorsunuz’ demişti. ‘Ama bazı sessizlikler uykudur.’

Kimsesiz yapayalnız bir kız çaresinin bir okulda olucağını nereden bilebilir ki. Orası normal bir okul değil tabi ki de, bir büyü okulu. Ama onu orada sadece çare beklemiyor gizem aşk hüzün aksiyon ve daha nicesi… Fantastik şeyler seviyorsanız tam Harry Potter tadında bir kitap sizi bekliyor