"Bir tiranı devirmek için bir canavar yarattım. Şimdi ise o canavarın altın kafesinde yaşıyorum." ​Modern dünyadan bir kaza sonucu bu orta çağ karanlığına savrulan bir stratejist: Vargus. Ömrünü madenlerde bir "hiç" olarak geçirmeye mahkum edilmiş, intikam ateşiyle kavrulan bir "piç" prens: Caelum. ​Vargus, hayatta kalmak için elindeki tek kozu kullandı; modern dünyanın soğuk mantığını ve savaş taktiklerini Caelum’un damarlarına zerk etti. Onu bir suikastçıya, bir diplomata ve en sonunda tacı kanla geri alan bir krala dönüştürdü. ​Ancak bir şeyi hesap edemedi... ​Caelum 20 yaşına bastığında, sadece krallığı değil, yaratıcısını da fethetmek istedi. Artık mürşit ve mürit arasındaki çizgi silindi. Sadakat, karanlık bir saplantıya; dostluk ise kaçışı olmayan altın bir prangaya dönüştü. ​Bir imparatorluk yükseliyor, bir dünya dize geliyor... Ama bu zaferin bedeli, Vargus’un kendi yarattığı kralın gölgesinde mahkum kalması mı olacak? ​"Beni sen var ettin Vargus. Şimdi benden gitmene izin vereceğimi mi sanıyorsun?"​

Kdkdkdkdkd Dkkdkdkdkd

..... .... ... Senin bir suçun yok..

Oku ve öğrenin.

Kötüler iyiliği zayıflık olarak gördüğü için mi kötü olmuştu, yoksa iyilik denen şey gerçek olmadığı için mi? İyi okumalar.

"Bizi yaktıkları ateşin küllerin kendime bir taht kuracağım." Draeven Krallığında kadınlar varlığını soyut olarak sürdürmek zorundadır.Düşünmek,konuşmak,büyü yapmak ve nicesi... Yakılan örgüt liderinin Aelira Vireth`i yeni lider olarak seçmesi ve Vireth soyu tüm kartların yeniden dağıtılmasına sebep olacak. Peki Aelira bu yolda beklediğini ve beklemediğini bulabilecek mi?

Cevap vermeden tekrar sandalyeye oturdum ama Özgür hala bir cevap bekliyor gibiydi. "Ben sana özel hayatın hakkında soru sormuyorum. Sen de sormazsan sevinirim." Alayla tek kaşı havaya kalktı. "Yok ya?" dedi gülerek. "Hani ben seni evime aldım? Kimin neyi olup olmadığını bilmek hakkım?" Omuz silktim. "Ee ben de senin evine geldim. Kimin evinde kaldığımı bilmem gerekir normal şartlar altında. Ama bir o normal şartlar altında değiliz." Üzgünüm Özgür ama ben gezegenimden kovuldum. Bizim normal ile herhangi bir alakamız yok. Güldü. "Haklısın." Avuç içleriyle yüzünü ovuşturdu. Konuşurken sesi boğuktu. Büyük ihtimalle ağrı çekiyordu gece aldığı alkol yüzünden. "Başım o kadar ağrıyor ki. Kafamı duvardan duvara vurmak istiyorum." Dediğinde yanılmadığımı anladım. Onaylamazca başımı sağa sola salladım hızla. Bu sefer de bu şekilde mi intihar edecekti?! Trenden bile daha korkunçtu bu ölüm şekli! "Önermiyorum. Yapma. En azından ben buradayken." Güldü tekrardan. "Peki. Yapmam." Ben bir şey daha söyleyecekken duyduğum miyav sesiyle gözlerimi Özgür`den çektim. Dün geceki kedi gelmişti! Mır mır diyerek yanımıza geldiğinde hemen ona yakın olmak için yere eğilmiştim. O sırada da Özgür konuşmaya başladı. "Canı isteyince girer çıkar eve. Giriş katta ya ev. Ondan. Korkmazsın, değil mi?" Başımı sağa sola salladım. "Yok, korkmam." Çenesini sevdim. Böyle kaşır gibi yapınca daha iyi gibiydi. Hoşuna gittiğinden kendini elime daha çok bıraktı. "Tüh," dedi. "Eğer korkuyorsan evden gitmeni söyleyecektim." Kaşlarımı çatarak ona baktığımda o beni umursamadan mutfaktan çıktı gitti.

O kalenin duvarlarına o yazıyı yazdığım gün hiç bişeyden haberim yokmuş gibi yapmayı rol edindim yaralarımı kendim sararak savaşa gittim

Elyndor Krallığı , mutlu sakin ve huzurlu bir krallıktı. Tâ ki 400 yüzyıl önceye kadar.

Aria ,babası tarafından adaletli ve saygın birer kraliçe olabilmesi için yetiştirilmiştir.Peki Aria bu görevi layıkıyla yerine getirebilecek mi? Yada babasının onuru koruyabilecek miydi?

"Bir şifacının en büyük günahı, Azrail`in elinden bir ruhu çalmaktır. Ama ya çaldığınız o ruh, beraberinde cehennemi de getirdiyse?" ​ Beliz için her şey, acil servisin soğuk ışıkları altında ölen bir hastanın elini tutmasıyla başladı. O an ne nabız durdu, ne de zaman akmaya devam etti. Bir mühür kırıldı, bir kapı açıldı ve modern tıbbın bittiği yerde Onyxia’nın karanlık krallığı yükseldi. ​ En yakın arkadaşı İril’i yeraltı dünyası Duat’ın pençesinden geri almak için kendi yaşam enerjisini feda eden Beliz, artık sadece bir hemşire değil; tanrıların, klanların ve ihanetlerin tam ortasındaki bir Kader Dikişçisi. ​ Ama bir sorun var: İril geri döndü... fakat aynadaki yansıması artık ona ait değil. Sora her şeyi biliyor... ama sadakati bir yalanın üzerine kurulu. Ve koridorun sonunda yatan o sahipsiz kadavra, aslında Beliz’in kendi geleceği. ​ Zaman bir dairedir ve her döngü, kendi katilini yaratır. ​ "Terazi kuruldu, kan döküldü. Şimdi, ölülerin fısıltısı yaşayanların çığlığını boğacak."

Sevdiğiniz adam tarafından öldürülüp ruhların dünyasına gönderilseydiniz ne yapardınız? Orada kalıp bir ruh olarak var olmaya devam mı ederdiniz, yoksa Elara gibi intikamınızı almak mı isterdiniz? O geri dönmeyi seçti. Onu öldüren adama… sevdiği adama… kendi elleriyle son vermek için. Ama dönüşün bir bedeli vardı. Neydi bu bedel? Ve şimdi… iblisler ve ruhlarla dolu bir dünyada, kendi gölgesinden bile kaçamazken tek bir soruyla baş başaydı: Bir insan bir şeytana âşık olabilir mi? !!DİKKAT!! Bu kitapta yer alan tüm karakterler, olaylar ve evren tamamen hayal ürünüdür. Metinde geçen “tanrı”, “şeytan”, “iblis” gibi kavramlar kurgusal bağlamda kullanılmıştır ve herhangi bir inanç ya da değerle ilişkilendirme amacı taşımaz.

Sevilmeyen bir çocuğun tahta çıkması

Tanrı diyarı terk etti, diyarı uzun bir süre şeytan yönetti. “Tanrılar doğmaz ve ölmez. Ama insanlar tarafından yaratılır ve yok olur. İnsanlar artık sana inanmıyorlar zamanla yok olacaksın. Ve eğer sen yok olursan senin yarattığın şeytan da silinir gider. Diyara geri dön Diarogon. Vanecia yaşasın. Kötülükler son bulmasın istiyorum.

Ydhdhdhrhddbdbdhbdbdbdbfbf bu i

Bi küçük kızın hayatını sadece bi kaç insan değiştirseydi hemde hiç bir suçu yokken Ahh küçük prenses nasıl da güzeldi ailein sana olan sevgisi sense onların seni sevdiğinden bile haberdar bile değildin son nefeslerini senin adını anmak için harcamışlardı ... O kahrolası beatrix cadısı olmasaydı böyle mi olurdu ...

Üzerine suç atılan bir kızın hapishaneden kaçışı

Dönüşüm kafka ya ne diyon

draco hikayesi iste

Mu kıtasında medeniyetin oluşumu ve kıtadan kaçışı anlatmaktadır.

Selam ben Nisa bu benim ilk kitabım Zeynep Rüzgar ana karakterler İnşalaha seversenizzz

Baktım Plartformda Esrarengiz Kasaba ile ilgili bir kurgu yoktu ben de yazmaya karar verdimm 💗 Umarım Beğenirsiniz ✨🫶🏻

Bir karanlık kaç ruhu barındırırdı içinde? Bir karanlık kaç hayatı saklayıp, kaç hayatı mahvederdi? Geçmişte yapılan bir hatanın affı kaç yıl sürerdi? O bir hata kaç hayatı mahvederdi? “Gözlerin...” Ela rengi gözler , elini kaldırdığında korkuyla titrediğinde , vazgeçti, hemen elini geri indirdi. “ Gözlerin bana bakarken çaresi olmayan bir ikilemin içerisinde gibi. Sanki hep bakmak ama aynı zamanda hiç bakmak istemiyor gibi. “ Şerif Ali KURTOĞLU, karanlığın tam kendisiydi. Hayatı, anıları ismi bile ondan alınmış karanlıkta kalmış bir adamdı. Hatırlamamak ölüm sanırdı asıl ölümün hatırladıkları olacağını bilmeden. “ Geleceğin güzellikleri, geçmişin karanlığını örtemez. Bu korkuyla yaşayamam... Bu korkuyla yaşanmaz. “ Mahinur REY, umudunu kaybetmiş karanlığı , kurtulmayı beklediği ev saymıştı. Karar anı geldiğinde yeniden yeşeren umuda mı tutunurdu insan , yoksa karanlığı yok mu ederdi? “ İyi olmanın hep mümkün olduğunu söylerler. Benim için böyle bir ihtimalin kalmadığına inanıyorum.

Merhaba ben Çirkinn ördek Bu kitabı aslında kendi el yazımla bir deftere tutuyordumama bu şekilde bir Okuma kitlesi elde edemediğim için buradan yazmaya karar verdim Kitabın fantastik türü bir şey olacak bir siren ve bir insan arasında geçen garip diyaloglar ve kehanetin çözülme sürecini anlatacağım Destekleriniz için şimdiden teşekkür ederim ve çok yakındada ilk bölümü atacağım

Ddnsslsksksks aksjsnsksansısn