"Anladın mı Avukatım?" dedi gülümseyerek. Bir mahkûma göre fazla neşeliydi, fazla hayat doluydu. Bu benim yararıma değil, zararımaydı. Bana benden çok güveniyordu, hemde ben kendime güvenmezken. O gece kurşunlardan ilki sıkıldı, sıkan kişi avukat Efsun Karahanlı`ydı. Sıktığı ilk kurşun Pusat Çakır Tunga`ya olmuştu. Pişmanlığın ilk tohumu atıldı, kurşun sıkıldı, ve tek bir gerçeğe ulaşıldı. Ölüm Arafı, Pusat Çakır Tunga`nın ta kendisiydi.

Her şarkının bittiği bir an vardır ama her bitiş yeni bir nakaratın başlangıcıdır." ​Lise koridorlarının uğultusunda, notaların arasında kaybolmuş beş ruh... Onlar sadece bir müzik grubu değil, birbirlerinin eksik kalan ritmiydiler. ​Sahneye çıktıklarında dünya susar, sadece Pulse0.9 konuşurdu. 0.9... Hayat ile ölüm, sessizlik ile çığlık arasındaki o incecik çizgi. Hayalleri büyüktü, sesleri ise hür. Ancak hayat, bazen en güzel melodiyi tam en yüksek notasındayken keserdi. ​Dostlukla örülen tellerin kopma noktasına geldiği, her akorun bir sırrı gizlediği bu hikayede; son nota basılana kadar kimse gerçekten veda etmiş sayılmazdı. ​"Bizim şarkımız bittiğinde, sessizlik bile bizi konuşacak." "Son nota çalındığında geriye ne kalır?"

Şimdi biz seninle biraz yürüyelim desek yol hemen biter. Bir yere otursak, çay biter. Biz seninle mutlu olalım desek ömür biter.

Hikayeler s E ×