Aleyna yazar ve son kitapında 17.yy Alejandro nün hayattıni anlatıyor . Ama son yazdığı sözcükler onun kaderini değiştirdi. Aleyna kitapının içine girdinde , Alejandronun nasıl bir hayat ve aile baskısından yaşadığı zor hayattınında pişmanlık duyar. Aleyna , Alejandroya yardım ederek onun dertlerini omuzlarına almaya çalışır. Bu sırada Aleyna ve Alejandronun arasında güçlü bir bağ olur.

Okuyup beğendiğim kitapları öneriyorum. Kitabınıza güveniyorsanız önerebilirsiniz. Ama noktalama işaretleri ve yazım kuralları düzgün olsun. Yoksa buraya giremez

Yeni bir aşk mı doğuyor…

Hayat birçok çocuğa acımasızdı. Özellikle en savunmasızlara yani henüz annesine yeni kavuşmuş bebeklere. Peki Zerya Bebek nasıl böyle bir duruma düşmüştü. Ya da nasıl böyle zor bir duruma düşmüştü? Abisinin o daha bebekken yaptığı bir hatanın sonucu annesinden ayrılıp bambaşka bir aileye verilmişti o. Hemde sırf o ailenin gelini olmak için... Tabii evleneceği adamı hiç görmemesi onun için iyi miydi kötü müydü bilemiyordu. Ancak bildiği tek şey artık hiçbir şeyi eskisi gibi olmayacağıydı... "Şaşkın ve tedbirli bir şekilde odaya girerken içeride küçük sehpaya eğilmiş bir kız gördü. Aklına annesinin sözleri gelince aklına kahyanın odaya geleceği geldi. "Kahya sen misin?" Dedi Ferzan banyodan çıktığı için hafif mayışmış bir sesle. Kız hemen arkasına dönerken ela gözlerini şaşkınlıkla açmıştı. "Ne kahyası be!" Dedi refleksen. Genç kızın süt gibi beyaz yüzüne baktı önce Ferzan. Ela gözleri vardı. Ancak gözleri badem göz olduğundan ayrı bir güzel gibiydi. Genç kızın sözleriyle şaşıran Ferzan bir an duraksadı. Kahya değilse bu odada ne işi vardı. "Bu odada ne yapıyorsun o zaman?" Dedi şaşkınlıkla. "Ne-Nedim abim arabasının anahtarını buraya bırakmış." Dedi elindeki anahtarı göstererek. Ferzan kıza bakarken farklı bir enerji seziyordu. Böyle enerjiye falanda inanmazdı. Ancak bu kıza bakarken ki duygu farklılığını açıklayan tek şey buydu. "Hem sen kimsin?" Dedi hafif tek kaşını kaldırıp indirirken kız. "Ben Ferzan ALAKAN." Kızın ani değişimi fark edilmeyecek gibi değildi. Sanki hayalet görmüş gibi şaşırırken Ferzan da ister istemez durgunlaşırken bir an aklına bir soru düştü. Bu kız Zerya olmasın? "Sen?" Dedi hafif gözleri kısılırken Ferzan. Genç kızın eli ayağı birbirine dolaşırken Ferzan emin olmaya başlamıştı bile. "Zerya ALAKAN." Dedi ve nefes aldı. Göğüs kafesi yükselip alçalırken kalp atışları devasaydı. Heyecandan ölmek üzereydi. Buraya arabanın anahtarını almaya gelmişti. Nereden bilebilirdi ki ilerideki kocasını göreceğini. Ferzan duyduğu isimle karnına yumruk yemiş gibi hissetsede dik duruşundan ödün vermedi. Nereden bilebilirdi ki Zerya`nın bu kadar güzel olduğunu." Kitapta kavga, kaçırma, aşiret, dövüş ve küfür bulunur. 13 yaşın altındakilerin okuması önerilmez. Küfürler sıklıkla değil aksine nadir bulunur.

Valtor ile bloom birbirine aşık. Olur ama valtor intikam almak icin oyun yapmıştır ve sonra pişman olmuştur

Şanlıurfa’dan, adına yazılmış bir kaderden kaçtı. Berdelin sessizliğine, mecburiyetin ağırlığına boyun eğmemek için ardına bakmadan İstanbul’a sığındı. Büyük bir şehir, yabancı sokaklar ve tutunması gereken tek bir iş… Asistan olarak girdiği ofiste, geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdi. Patronu, yıllar önce kaybettiği eşinin yasını hâlâ taşıyan bir adamdı. Onu işe almasının sebebi ne yeteneğiydi ne de tesadüf… Bu kadın, ölen karısına fazlasıyla benziyordu. Bir yanda kaçtığı geçmiş, diğer yanda başkasının yarım kalmış hatırası… İki şehir, iki adam ve tek bir kadın arasında sıkışan bir hayat. Bu hikâye; kaderden kaçmanın, benzemekle ait olmanın ve geçmişin gölgesinde yeniden doğmaya çalışmanın hikâyesi.

Dünyanın egemenliği bozulmuş , bir federasyon tüm dünyayı yönetmek için teknolojiyi korkunç bir alete dönüştürmüstü Ama bu korkunç federasyona karşı çıkan bir ülke ve cesur yürekliler vardı

16 yıl önce annesinin babasından boşandığı için babasını başkası sanan Gökçe`nin annesi onu terk ettikten sonra gerçek babasının onu bulmasını anlatıyor

ben ve susmayan bakıs acım ıste.Acıkcası cok sık sık yazan bırı degılım cunku gozlemledıgım onemlı seylerı yazıyorum,ısteklı olmalıyım.Bırde zatn kım okuyorsa

İntikam için giderken aşık olmak mı...

Gece karan mafya hayatı hıc nolmal degılken bı aksık daha mı bakalım Ateş demır sonata aşk mı olucak

Herkesin inişli, çıkışlı bir hayatı vardır bence? Benim tam olarak öyle. Tam, olarak şuan azar işitiyorum. Neden mi? Dediğim gibi ilk baştaki gibi inişli, çıkışlı bir hayatım olunca okuldan çıkışım olabiliyor. Tamam iğrenç espiri olmayan espiriydi. Ne vardı yani beş kere okuldan ayrıldıysam? Gerçi ayrılmak değilde kovulmuştum ama neyse.

Talihsiz bir şekilde yanlış arama sonucu oluşan aşk ve ölüm hikayesi

Elimi nereye atsam canım yanıyor; çünkü bu enkazın her parçası bir zamanlar bütündü. ​

Ailesini kaybeden Özge teyzesinde kalır. Kiralık kuzenini yakalar ve onu bırakır. Fakat kiralık kuzeni Helen bırakmakta tam istekli değildir. Yeniden ona kanan Özge`nin yaşadıklarına sizde şahit olun...

Alıntılar, film kesitleri, güzel sözler, benliğinizi sorgulamak ve kendinizle başbaşa kalmak için ideal bir yer burası...

bu kitap izlediğim bir diziden esinlenerek yazılmıştır keyifli okumalar

Bir gün italyan mafya annesi yüzünden 13 yasında zoraki bir evlilik yapar zamanla evlilikleri gerçek aşka dönüşür ve italyan mafyanın eşi 4 erkek evlat dünyaya getir biraz zaman sonra ikizler dünyaya gelir Aren ve Arel Kendy ailesinin dehaları olurlar…

Eylül bir sabah abisini kanlar içinde görmesiyle şok olur abisi o ana söylemek içi direnir eylül bunun peşinden gider giderkende başına bin bir dert gelir acaba abisinnin yanı Berkin sakladığı ne ve Eylül bunu bulabilecek mi

Merhaba bu benim ilk kitabım Umarim beğenirsiniz>>🪽

Bazen gerçekten aşık olduğunu sanarsın ama o duygu aşk değil sadece o duyguya inanmışsın ve onun bir anlık zevk olduğu aklına bile gelmedi. Aşk sadece bir inanç

“Bazı hikâyeler sessiz başlar… ama yankısı bir ömür sürer.” Savatra her gün okuldan sonra baleye giderdi. Sahne, onun için yalnızlıktan kaçış, annesinin yokluğunu unuttuğu tek yerdi. O gün, annesi çantasına yanlış ayakkabıyı koydu. Küçük bir hata, sanki görünmeyen bir elin kader defterine düşürdüğü bir çizikti. Birkaç kelime söylendi, bir telefon kapandı… Ve o andan sonra dünya karardı. Işıklar yandığında Savatra sahnedeydi — ama kalbi artık başka bir yerde, karanlığın içinde yankılanıyordu. Bir kızın kaderle dansı, sessiz bir pişmanlığın yankısı ve hiç bitmeyen bir “keşke”nin hikâyesi... “Savatra” – Bazen en derin sessizlik, en ağır çığlıktır. Alıntı: “Annemi o gece kaybetmedim… Onu, sesimi duymadığı her gün biraz daha kaybettim.”

“Bazı şehirlerde rüzgar hep aynı yönden eser… Ama bazen biri gelir, tüm yönleri değiştirir.”

Boşa Geçen Bir Ömür, başkalarının hayatını ayakta tutarken kendi hayatını erteleyen bir adamın sessiz hikâyesi. Otuzlarının başında, ne çok genç ne de geç kalmış sayılan bir yaşta; sorumlulukların, aile bağlarının ve geçmişte yarım kalmış bir aşkın arasında sıkışıp kalan bir adam… Alkolle mücadele eden bir anneye bakmak zorunda, kendini önemsemeyen bir babanın gölgesinde büyümüş. Sevdiği kadınla kurmayı hayal ettiği gelecek ise, onun seçmediği bir hayatın bedeli yüzünden hiç başlamadan bitmiş. Bu roman, büyük olaylardan çok küçük vazgeçişleri anlatır. Kimseye yük olmamaya çalışırken kendinden vazgeçmeyi, “idare etmenin” bir ömür sürmesini, ve kimsenin fark etmediği bir çöküşü… Boşa Geçen Bir Ömür, yalnızlık ve depresyonu merkeze almaz; onları hayatın doğal bir sonucu gibi kenarda tutar. Asıl mesele, insanın kendi hayatında hiç başrol olamamasıdır. Bu, dramatik bir intihar hikâyesi değil. Bu, kimsenin durdurmadığı, kimsenin de gerçekten başlatmadığı bir hayatın hikâyesi.

Eğlenceli bir mahalle kurgusu~