mihra türkiyenin sınirında bir ülkede yaşayan gen bir kız savaştan dolayı ülkesine gelen türke askeri Alpaslan ile kesişen kalpler sonucuyla o savaşin içinde içlerindeki sevgi ile büyüyern kalp

evet klasik asker kız ama gerçek ailem kurgulu ama şöyle bi sıkıntı var laptop arızalı ve telefonla yazıyorum artık ne kadar uzun yapabilirsem yapacam

Bu kelime, Rus bozkırlarında doğmuş, soğuk rüzgarların fısıltısıyla çelikleşmiş bir anlam taşır: Asker. Ancak bir Saldat olmak, sadece üniforma giymek, emir dinlemek değildir. Bir Saldat, can pazarında vatanı için en önde duran, geri çekilmeyi lügatinden silmiş, çelik sinirleriyle ölümün gözünün içine bakan kişidir. O, sadece bir piyade değil; bir kalenin son taşı, bir umudun son neferidir.

Ana karakterimiz Deniz 7. Sınıfta en yakın arkadaşı Emirden çıkma teklifi alır ve kabul eder yıllar sonra tekrar karşılaşırlar ama onları bekleyen çok şey vardır

Eymen kılıcın kardeş olarak gördüğü ama yanıldığı IRMAK ATALAY...

Küçük yaşta annesi şehit olan ve babasız büyüyen Asel Alkan annesinin izinden gider ve asker olur. Büyüdüğünde kendi timinin komutanı olur. Ama bir operasyonda tüm timi şehit olur. Kendisi hariç.

Doğuda, haritaların bile suskun kaldığı bir yerde… emirler kadar ağır, duygular kadar tehlikeli bir görev vardı. Semih, bir timin en üst seviyedeki üsteğmeniydi. Hayatı netti: görev, disiplin, hayatta kalmak. Lavinya ise gökyüzünü hesaplayan bir uçak mühendisiydi. Rakamlarla konuşur, duygularını saklardı. Aynı askeriyede, farklı dünyalarda yürürken yolları kesişti. Biri savaşın ortasında, diğeri göğe bakan çizimlerin içinde… Ve bazen insan, en tehlikeli görevi kalbine aldığında kaybeder. Ya da ilk kez gerçekten yaşar.

MİT mensubu olarak Teşkilat`ın en önemli Başkanlarından Darga`nın altında görev yapan Bengi, ara verdiği saha çalışmalarına ani bir emir ile geri döner. Güçlü bir çete kolu olduğu düşünülen adamın arasına sızmak için görevlendirilir fakat geçmişinin karanlık yüzüyle tanışmaya adımladığından habersizdir. Tüm bunlar yaşanırken karşılaştığı Özel Kuvvetler Timi ile hayatının gidişatı fazlasıyla sarsıntılı ama bi o kadar da dinginliğe erişmiş hale gelir. Yaşanan acılar, dökülen göz yaşları, verilen kayıplar ve sonucunda ödecek bir bedel. Bedel ödemekten çekinmeyecek bir beden. Pimi çekilse de patlamayacak bir bomba. Tek bir isim, Bengi İrten.

Hakkâri’deki şehir hastanesinde çalışan Doktor Alin Defne Akay, hayatını insanları iyileştirmeye adamıştı. Ama hastanenin duvarları, onun bilmediği bir gerçeği saklıyordu: En güvendiği iki kişi, en karanlık sırrın ortağıydı. Hastanenin altında gizli tüneller, iz bırakmadan yapılan ameliyatlar ve korkulan bir çete… Alin, bu düzenin içinde farkında olmadan kullanılıyordu. Kaçakçılık şebekesini çökertmek için bölgeye gönderilen bordo bereli komutan Evren Demir Vural, Alin’in adım adım yaklaştığı tehlikeyi ilk fark eden kişiydi. Gerçekler ortaya çıktıkça Alin’in güveni, sevgisi ve hayatı parçalanmaya başlar. Bazen bir ihanet, bir insanın tüm dünyasını yakmaya yeter. Ve bazen bir yabancı, o karanlıktan çıkaran tek ışıktır.

Olmayan kalbimi fark eden herkese bir ıslık çalıyorum çünkü beynim kalbimi ıslıkla yendi

Sır adındaki kitabım gerçek bir hayattan uyarlanmamıştır.

Lara Bozkurt, çocuk yaşta bir suikastın ortasında kaldı ve hayatı bir gecede değişti. Sirenlerin çalmadığı bir gecede, sadece babasını değil, çocukluğunu da kaybetti. Yıllar sonra, geçmişini ardında bırakmaya çalışırken karşısına çıkan bir yüzbaşı, ona hem kalbini hem de korkularını hatırlatacaktı. Bazı savaşlar cephede kazanılır... bazılarıysa insanın kendi içinde.

“Boşuyorum seni! Boş ol!…” Durdum kaşları çatıldı ama tek kelime etmedi. İçimde bir kaos vardı uyutmaya çalışıyordum lakin izin vermiyorlardı ne zaman şarkılar söyleyip dindirsem acımı uyandırıyorlardı… Sonra da sen delisin derlerdi…insan hiç mi unutmaz diyorlardı…unutmazdım unutmayacaktım niye unutacaktım!

...Gece, dağların üzerine ağır bir örtü gibi çökmüştü. Sis vadileri doldururken rüzgâr eski bir ağıdı fısıldıyordu. Bu geçit gündüz bile tehlikeliydi. Geceyse… kimsenin ait olmadığı bir yerdi...

“Kanadı kırık bir kelebek uçabilir mi ? "diye sordu küçük kız babasının sırtındayken “Aslında aldığı hasara bağlı” diye cevap verdi babası sonra devam etti “Kanadında küçük yırtılmalar oldu ise ona iyi bakan biri sayesinde yeniden uçar” gülümsedi küçük kız ama sonra birden yüzü düştü yeniden “ Ama ya çok büyük kırıldıysa” dedi babasıda “Aslında düzelmez amaa” heyecanlandı küçük kız “ ama ne baba nasıl düzelir “ gülümsedi babası kızının bu haline “Tamam babam durda anlatayım. Ama böyle kelebeklere meraklı insanlar var ölmüş bir kelebeğin kanadını kırık kanatlı kelebeğe yamalıyorlar “ küçük kız babasının sırtından inip ona sarıldı yine sorusunu babasından başka kimse cevaplamamıştı sanki, tüm cevaplar ondaydı ne sorsa cevaplardı ve bilirdi… Peki kalbi kırık bir insan, yeniden gülümseye bilir miydi? Görelim…

"Bizden olmaz albay kızı " "Belkide olur babamın askeri" ve olmazlara inat oldurdular

Malena Balcı, 1943’ün karlı cehenneminde kendisini bir anda bulmasıyla tüm dünyası tepetaklak olur. Bu cehennemde karşısına gelen ilk kişi ise en büyük düşmanı ve rakibi olacak yüksek rütbeli bir asker olan Ernst`dir. Bir LWE olarak, Ernst ile hem fiziksel hem de psikolojik olarak girdiği savaşı kazanmak uğruna neler yapabilecek kimse bilmemektedir.

İnsanın kararları ne kadar değişebilir işte cephede bir ATEŞ vardı o Ateş bana parlıyordu

Aslın karanlık hayatının içinde açan barut ve kanlı olan aşkı

Umay Kanat, omuzlarına taktığı Yüzbaşı rütbesini sadece bir unvan olarak değil, şehit abisinin ve toprağa verdiği silah arkadaşlarının vasiyeti olarak taşıdı. Her operasyonda biraz daha eksildi, her veda yemeğinde kalbinden bir parça bıraktı ama asla diz çökmedi. İntikam için çıktığı bu yolda, kader ona hiç beklemediği bir sığınak sundu: Kıdemli Yüzbaşı Yiğit Alp. ​Barut kokusunun ortasında yeşeren, mermilerin gölgesinde büyüyen bu aşk; iki yaralı ruhun birbirine vatan olma hikâyesiydi. "Bazı aşklar düğünlerde beyaz gelinliklerle değil, sınır boylarında al bayraklarla tamamlanır. Umay ve Yiğit, vatanın sessiz çığlıkları oldular. Onlar toprağa düştü ama isimleri bir sonraki neslin umudu olan çocukların sesinde hayat buldu. Bu bir ölüm hikâyesi değil; ölümsüzlüğü seçenlerin destanıdır."

Dünya, güçsüzleri yutmak için bekleyen bir avcıydı; Poyraz Bozkurtay ise av değil, koruyan olmayı seçmişti. Yüzbaşı olarak yönettiği pençe timiyle tehlikeli görevlerde hayatını ortaya koyarken, karşısına geçmişinin gölgesinde güveni sarsılmış ve hayallerini resimlerde kuran Elena Sarafis çıktı. Savaşın, stratejinin ve gizemli örgütlerin ortasında birbirlerine çekilen bu iki kalp, yalnızca düşmanla değil, kendi korkuları ve duvarlarıyla da yüzleşmek zorundaydı. Cesaret, aşk ve tehlike dolu bu hikâye, Poyraz ve Elena’nın birbirlerini sevmekten korkarken, aynı zamanda birbirlerini korumak için her şeyi göze alacaklarını anlatıyor.

ARGO İÇERİR! GERÇEK AİLEM & ASKERİ KURGUDUR. "Kimsin sen? " "Varis." Adam korkudan titrer gibi olmuştu. "Yalan söylüyorsun öldü o. " Varis adamın bu dediğine gülmüştü. "Karşındayım."

"Bazı ruhlar toprağa değil, fırtınaya aittir. Ve fırtınada kök salmaya çalışmak, kıyameti göğüslemektir." Aidiyet, insanın ruhuna vurulmuş en kadim mühürdür; fakat o mühür söküldüğünde, geriye sadece kanayan bir boşluk kalır. Feride, geçmişin paslı zincirlerini kırıp kaçtığında, özgürlüğe değil, koca bir hiçliğe adım attığını sanıyordu. Oysa kader, köksüz kalanların yollarını, en sert rüzgarlarda bile yıkılmayanlarla kesiştirirdi. Bir yanda; öfkesini yumruklarında, merhametini ise nasır tutmuş kalbinin en derin mahzenlerinde saklayan, sokakların kuralsız şövalyesi Aybars Ateş. Sessizliği bir yemin, bakışları ise henüz kopmamış bir kıyametin habercisi... Diğer yanda; adaletin soğuk mermerlerine sığınmış, doğruları kanunların satır aralarında arayan, mağrur ve tavizsiz Nil Kalender. Düzenin koruyucusu, kaosun tam ortasında yanmaya mahkûm bir buz dağı... Ve gölgelerin içinden, geçmişin hayaletlerini birer cellat gibi üzerlerine salan karanlık bir geçmiş. Kağıttan kaleler ile etten duvarların, kanun ile yumruğun, kaçış ile yüzleşmenin savaşı başladığında; herkes kendi arafında yanacak. Çünkü bazı umutlar filizlenmek için güneşe değil, yangına muhtaçtır. Onlar, birbirlerinin yaralarında yurt arayanlardı. Onlar, fırtınanın ortasında kök salmaya cüret edenlerdi. "Adalet, suçlunun gözlerine bakabildiğin yerde başlar; ama aşk, o gözleri kurbanın üzerinden çekebildiğin yerde biter."..

Bazı savaşlar cephede başlar. Bazıları ise insanın içinde. Nazlı Yıldırım, kimsenin bilmediği bir geçmişle askerliğe adım attığında, bunun sadece bir görev olmadığını çok geçmeden anlar. Dağlar susmaz, geceler affetmez ve bazı kararlar insanı geri dönüşü olmayan yollara sürükler. Bir operasyon… Bir kayboluş… Ve adını kimsenin anmadığı bir bedel. Yıllar sonra yeniden aynı üniformanın içine girdiğinde, geçmiş gölgesiyle birlikte karşısına dikilir. Timler ayrılır, bakışlar kesişir, söylenmeyenler havada asılı kalır. Herkesin bir sırrı vardır; ama bazı sırlar insanı hayatta tutar, bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu, ayakta kalmanın, susmanın ve gerektiğinde savaşmanın hikâyesi. Aksiyonun, psikolojik gerilimin ve insan ruhunun sınırlarında dolaşan bu romanda, çizginin hangi tarafında durduğunu sorgulamaya hazır ol. Çünkü bazı çizgiler bir kez geçildi mi, geri dönüş yoktur. (Her hafta 1 bölüm gelecektir )

Bir uçak düştü. Pilot hayatını kaybettiğini düşündü ama onun hayatı daha yeni başlıyordu. Bu hikayenin ne başıydı ne de sonu.