Merhabaa bu benim ilk kitabım, yazım hataları vs. olabilir kusura bakmayın iyi okumalar dilerim🌷

Geçmişin enkazından sıyrılıp kendi küllerinden yeniden doğan bir kadın, geçmişi arkasında bırakıp temiz bir sayfaya başlayabilir mi? Yoksa o küller, adım atmaya çalıştığı yeni hayatı da içine çekecek devasa bir yangına mı dönüşecek? Lidya, kendi içindeki savaşı kazanmaya çalışırken, onun bu tehlikeli dönüşümünü uzaktan bir gölge gibi izleyen Derya’nın tek bir sorusu vardı: Bir insan, kaderini yeniden yazarken ne kadar ileri gidebilirdi? Ve Derya, Lidya’nın bu geri dönülmez değişimine, kendini yok etme pahasına attığı bu adımlara gerçekten izin verecek miydi? Hayat, planlanmamış bir anın, küçücük bir tesadüfen ibarettir. Kalabalık bir caddede, sert bir omuz darbesiyle kesişen iki yabancı yol... Lidya’nın o an sadece teğet geçtiğini sandığı o sert, vakur askerin varlığı, kaderin görünmez ipleriyle hayatına düğümlenecekti. O karmaşada, o askerin ruhunu ve adını taşıyan askeri künyesi, bir sır gibi Lidya’nın çantasına düştüğünde, ikisi için de geri dönüşü olmayan bir saatin çarkları dönmeye başladı. Kayıp künyesinin peşine düşen Alparslan Sönmez, sadece adını değil, arkasındaki o karanlık ve gizemli dünyayı da beraberinde getirdi. Numaraların takas edildiği, mesafeli ama her kelimesinde bir çelişkinin filizlendiği o tanışma, onları her dakika yan yana getirmeyecekti belki... Ama yan yana geldikleri o nadir anlar, adeta bir infaz mangasının karşısında durmak gibiydi. Yolları bir kez daha askeri sınırların soğuk duvarları arasında kesiştiğinde, Lidya’nın gözlerinde sadece merak değil, o tezatlığın getirdiği bir arayış vardı. Karşısında duran adama sordu: "Bu timin adı ne?" Alparslan Sönmez, gözlerinde bin bir muharebenin soğukluğu ve gururuyla baktı ona. Dudaklarından dökülen isim, sadece askeri bir birlik değil, adeta bir cehennem tasviriydi: "Kızıl Tamu." Ve ekledi Alparslan; o sadece ikisinin arasındaki o çözülmez çelişkiyi, kimsenin anlayamayacağı o gizli bağı mühürleyen, yüreğe işleyen o anlamlı cümleyle: "Kızıl Tamu, cehennemin en harlı ateşidir Lidya... Biz o ateşin içinde doğduk. Şimdi ne sen o ateşten kaçabilirsin, ne de ben seni o yangının ortasında bırakabilirim. Biz artık birbirimize doğrultulmuş iki silahız; her karşılaşmamız, kendi kalbimize sıktığımız bir çapraz ateş." Şimdi namlular birbirine dönük, mesafeler uzak ama bağlar kördüğüm. İki farklı dünyanın, tek bir künyeyle başlayan o amansız hikayesi... Çapraz Ateş başlıyor. Karşı karşıya geldikleri an, kim hayatta kalacak?

Bir kız düşünün; Artvin`de 10 yaşındayken terör örgütü lideri babası annesini acımasızca öldürür. Kız iki abisi ve bebek erkek kardeşi ile kaçmaya çalışır ama ortanca abisi yakalanır. Karaca Akça, geçmişinin gölgesinde büyüyen bir asker. Akça soyadı annesinindir, babasına ait hiç bir şey istemez. Peki Karaca geçmişinden ve babasından kaçabilicek mi yoksa aşkına mı tutunacak.

Küçük yaşta annesinin ölümünü gözünün önünde yaşayan bir kız düşünün...Karaca Demirdağ. Geçmişini sırtında bir yük gibi taşıyan ama buna rağmen güçlü bir asker. Annesinin soyadı olan Akça`yı kullanıyor. Babasından kalan her iz ona o geceyi anımsatıyor. Bir abisi ve annesini kaybetmiş, bir diğer abisi çok uzaklarda yolunu gözlüyor, kardeşi ise yalnızlıktan yoruluyor. Kanı ve geçmişi onu tanımlamasın istiyor; sadece yaptığı iş ve duruşuyla var olmak istiyor. Ama insan geçmişinden gerçekten kaçabilir mi? Aşk, güven ve yeniden başlama ihtimali... Karaca bunlara tutunabilicek mi, yoksa gölgeler onı hep takip mi edecek?

Savcı Efsun Öztürk, Kutalp adlı özel bir tim hakkında gelen anonim ihbar dosyasını incelerken timin tertemiz sicilinin, on yıl önce "şehit" olan babasının dosyasıyla tıpatıp aynı olduğunu fark eder. Amirinin gece yarısı arayıp dosyayı kapatmasını söylemesi ve babasının Kutalp timinin kurucusu olduğunu itiraf etmesiyle Efsun, bu işin peşini bırakmamaya karar verir. Karargâhta tim komutanı Yüzbaşı Tahir Karahan`la karşılaşır ve Tahir, Efsun`a babasının aslında ölmediğini, kimliğini değiştirip saklandığını ve kendisinin de onu koruduğunu söyler. Efsun, babasının yaşadığı gerçeğiyle sarsılırken, Tahir`le aralarında başlayan bu zorlu ilişki, düşmanlıktan zoraki işbirliğine, oradan da yasak bir aşka evrilecektir.

O Sehvendi. O bir hatanın sonucuydu. Asu`ydu. Sadece Asu. Çünkü soyadı bile Sehvendi... O kadar istenmedi ki hayatta her anında yalnızdı. Şimdi ise güçlü, aklı başında bir kadındı. Sokaklardan intikam isteyen SEHVEN çok güçlüydü. Ama Asu hala birilerine muhtaç olan o küçük kızdı. Bir operasyon sırasında bir yüzbaşı ile karşılaşmıştı. Ölümsüz Sehven`in işini bitirmek için görevlendirilmiş bir asker ile... Sevgisine inanmıştı. Hatta belkide gerçekti o sevgi ama Yüzbaşı Alper Çeliker için vatanı herşeyden önce gelirdi... . . . "İnanmam yüzbaşı! Beni öldüreceğine inanmam! İnanamam!" "İnandın mı Sehven?" Sehven demişti. Neden demişti? "Neye yüzbaşı neye?!" "Seni gerçekten sevdiğime. Ne kadarda muhtaçmışsın. Ne kadarda açmışsın sevgiye. Omzumda ağladığın zaman cidden inandın mı yanında olduğuma? Acıdım lan. Yemin ederim çok acıdım da görevimdi sesimi çıkartmadım. Keşke o savunmasız bana muhtaç halinde gebertseydim seni Sehven." Ağlamadım. Ağlayamadım çünkü bunlar çok ağırdı. "Siktiri çekmedim diye seviyorum mu sandın? Baban soy adını değiştirmekle çok iyi yapmış. Ne yapayım ben anasının babasının istemediği kızlarını?" "Geber yüzbaşı. Sizde geberin amına koyayım tamam mı?! Hepiniz cehennemden çıkamayın inşAllah! Ama dur... Asıl yanması gereken benim değil mi? Annesi babası yok. Yetim, öksüz milletin canını almış bir piçim ben çünkü asıl cehennem ateşini ben hak ediyorum değil mi?! Ama bir şey demek istiyorum." dedim ve herkes ile tek tek göz teması kurdum. En sonunda gözlerim tekrar yüzbaşını buldu. "Ne yere ne göğe sığdıramadılar beni. Aileme de, bu koca dünyaya da fazlalık olduğumu hep iliklerime kadar hissetim yüzbaşı. Aynı şuan da olduğu gibi. Biraz unutmuştum bu hissi. Hatırlattığın çok iyi oldu." Durdu bir süre. Gözlerinde çok az bile olsa duygu kırıntısı aradım ama yoktu. Veya vardı ama çok iyi saklıyordu. Elimdeki metal parçasını daha sıkı kavradım. Ülkü ağlamaktan harap olmuştu ama umursamadım. Oda bu oyunun bir parçasıydı çünkü ve ben buna emindim. "Şimdi! Ya beni öldürürsün yüzbaşı! Ya da burada benden çıkacak mermiyle şehit olursun!" . . . Doğduğu gün annesinin terk ettiği Asu Beş yaşında babası tarafından terk edilen Asu Kimse tarafından kabul edilmeyen Asu Sokaklarda yaşayıp büyüyen Asu Defalarca tcz edilen Asu Kendisini öldürmesi için görevlendirilen yüzbaşıya aşık olan Asu Ormanda yüzbaşı ve timi tarafından üç kurşunla vurularak ölüme terk edilen Asu İlk defa edindiği arkadaşı tarafından ihanete uğrayan Asu Bir daha kimseye güvenmemesi gerektiğini en acı şekilde tekrar öğrenen Asu Kimsenin sevemediği Asu Herekese fazlalık olan Asu Gözleri kanlı Asu... . . . "Hak ettim mi lan?" diye fısıldadı sessizce. Meriç ise kanın sel gibi aktığı yaralara ellerini bastırmakla meşguldü."Hayır ablam. Etmedin sen bunları. Ama sakın üzülme tamam mı? Sen üzülmezsin zaten. Çok güçlüsün sen uyuma tamam mı abla?" Meriç göz yaşlarını hiddetle omuzlarında kuruttu. Ablası giderse ne yapardı? Nasıl yaşardı? Nasıl gülerdi? Elini kaldırmaya çalıştı Asu. Ama sadece çalıştı. "Ağlama ablam... Değer mi?" "Sus! Sus abla sus! Yorma kendini sakın uyumua bende kal sadece!" "Mer-Meriç... Zorlama ablam..." Zor bela konuşan kadına baktı Meriç. Alnındaki terler batmakta olan Güneş`in altında parlıyordu. Göğsü alamadığı nefesler ile hızla inip kalkıyordu. Yaşatacaktı ablasını. Tekrar ateş sacacaktı o kırmızı gözleri ile etrafa. Ama şuan o gözler kapalıyken nasıl yapabilirdi ki? . . .

Asker abim ile arkadaşı ve ben komedi

Yüzbaşı Kader Kızılkaya`nın gittiği 5 aylık bir görevden dönünce karşılaştığı sürpriz isim ile tüm geleceği yeniden şekilleniyor...

Avukat bir erkeğin hayatını ele alırken bir yandanda bordo bereli kadının mücadelesini ele aldığım bu hikayede iki baş karakterin hiç bilmeden geceleri her zaman insanları kurtarmasını konu alan kitabımda sende gecenin gölgesinde sığınmak ister misin?

Bir muma divane bir pervane

Askeri kurgu kitaplatının gözdesi olmaya hazır bir çalışma hazır olun Astsubay Kıdemli Başçavuş Umay Karaca geliyor

Yarışmalara hazırlanırken kendini gözaltında bulursan ne yaparsın? PEKİ kim olduğunu söylediğin takdirde SANA terörist derlerse.Vatanını seven hür bir kadın olarak seni tutuklayan adama aşık olursan peki? ŞAHİ Timinin komutanı "Deli kurt " ile milli sporcumuz "Sare Karadağ`ın" Aşkı

İnsan en çok, sustuğu yerden vurulur." On beş yıl boyunca her sabah üniformasıyla birlikte o eski sızıyı da giyindi Yavuz. Dağlar ona sırdaş, namlusu ona yoldaş oldu. Geçmişi bir toz bulutu gibi geride bıraktığını sanıyordu; ta ki o sessiz sızma operasyonuna kadar. Karanlık bir koridorun sonunda, rütbelerin ve kimliklerin anlamını yitirdiği o saniyede, Yavuz’un buzdan dünyası sarsıldı. Profesyonelliğin bittiği yerde başlayan bu hesaplaşma, sadece bir kurtarma operasyonu değil; bir ruhun on beş yıllık esaretinden kurtuluşuydu. Bazı karşılaşmalar bir kurşundan daha hızlıdır ve bazı borçlar sadece kanla değil, sadakatle ödenir. Kimin için çarpışırsın? Vatanın için mi, yoksa kalbinde on beş yıldır taşıdığın o hayalet için mi?

𝙠𝙖𝙧𝙖 𝙝𝙖𝙧𝙥 𝙤𝙠𝙪𝙡𝙪𝙣𝙖 𝙜𝙞𝙧𝙢𝙚𝙮𝙞 𝙗𝙖şaran 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐳𝐦𝐢𝐲𝐥𝐞 yüzbaş`ılığa 𝚔𝚊𝚍𝚊𝚛 𝚢ü𝚔𝚜𝚎𝚕𝚎𝚗 𝕜ı𝕫ı𝕟 𝕙𝕚𝕜𝕒𝕪𝕖𝕤𝕚 ☾︎ 𝕒𝕟𝕔𝕒𝕜 𝐤𝛊𝐳 𝐤𝐚𝐲𝛊𝐩 𝐚𝐢𝐥𝐞𝐬𝐢𝐧𝐢 𝐛𝐮𝐥𝐝𝐮ğu 𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐤𝐚𝐫𝐦𝐚şık duygularla çalkalanır 𝕚çindeki çelişkilerle yüzleşmiş 𝐯𝐞 𝐝𝐮𝐲𝐠𝐮𝐥𝐚𝐫𝛊𝐧𝛊 𝐬𝐚𝐤𝐥𝐚𝐦𝐚 𝐲𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐬𝛊𝐧𝐚 𝐫𝐚ğmen 𝚔𝚊𝚕𝚋𝚒𝚗𝚒𝚗 rehberliğinde kendi yolunu bulur♡︎シ︎

Vatan her şeyden önce gelir;çünkü vatan ailedir, vatan topraktır, vatan aşktır,vatan kimsesizliğindir. Bu yolda vatanım kimsesizliğim vatanım içindi.

yıllar önce bibirini tanıyan ama şimdi hatırlamayan 2 yabancı kıdemli Yüzbaşı duygu yüzbaşı aras

Git ve arkana bakma...İyiliğin için git

İlk defa yazıcam umarım beğenirsiniz

~1 Yıl önce~ Üstümdeki kamuflaj`a son kez dikkatlice göz gezdirdim, evet şimdi hazırdım. Bir göreve çıkıyorduk. Tamı tamına bir buçuk yıldır uğraştığımız, bulmak için her şeyi yaptığımız kod adı Cevdet olan bir terörist`i yakalamak için. Sonunda yerini tespit edebilmiştik. Bakalım bizi özlemiş miydi? Zira ben kendisini çok fazla özlemiştim. Ona bir bıçak borcum vardı. Ona bu bıçağı yedirmeden dönmeyecektim.

Aynı adamın elinde yetişmiş iki asker..birbirlerinden habersiz bir araya gelirler ve nefret ile aşk o anda alevlenir..

Rus`yada görev yapan, bir asker timi`ni kaybeder. Bunun üstüne görev için özel olarak Türkiye`ye getittirilir.

Duyguların olmadığı vatan uğruna aşk...

Buğra binbaşı ve üsteğmen Derin

-Geçmiş hiç bir zaman peşini bırakmaz- -Herşey tesadüf değildir-

Lavin küçüklüğü babası tarafından elimden alınan küçük bir kızdı kendi başının çaresine bakan ve bu dünyada abisi ve annesi hariç kimsesi olmayan bir kızdı taaki 20 yıl sonrasına kadar yaptığı ajanlık sonucunda kimliğinin deşifre olması sonucunda onun kahramanı olacak kişiyle tanışır Keremle peki bu kahramanlık onları nereye götürecekti Aşka mı?Düşmanlığa mı?